ما به این دنیا آمده ایم تا روش حل مشکلات را بیاموزیم.

جلسه سوم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی کیش به استادی ایجنت همسفر ساناز، نگهبانی راهنما همسفر لیلاو دبیری همسفر مهدیه با دستور جلسه « وادی سوم و تاثیر آن روی من» روز دوشنبه ۴خردادماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود .

خدا را شاکرم یک  بار دیگر در این جایگاه قرارگرفتم .دستور جلسه وادی سوم است،بسیار دستور جلسه زیبایی است و یکی از وادی های مورد علاقه من است .
ابتدای وادی می گوید : « باید دانست که هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی کند » در واقع ( باید) اول وادی ،حجت را بر ما تمام می کند؛که ای انسان تو تنها هستی و باید به تنهایی مسیر را پیدا کنی ،مشکلاتت را حل کنی  و آموزش بگیری .

باید اول بسیار مهم است و باید در نظر گرفته شود .ابتدای وادی می گوید :که اگر با همه کاوش گران ماهر هم جست وجو کنی ولی این ها را اجرائی نکنی به موضوع واقعی نمی رسی !
این وادی ها چراغ هستند،راهنما چراغ را به رهجو می دهد تا یک جایی با رهجو می ماند و بعد از آن می گوید ،خودت باید راهت را پیدا کنی پس این باید اول حجت را بر ما تمام می کند .
نکته بعدی این است که من باید مسئولیت پذیر باشم و نقش اول را در زندگی خودم داشته باشم .خیلی از ماها  که الان درگیر مشکلات و سختی ها هستیم به دلیل بذرهای  اشتباهی که سالیان قبل کاشته ایم، چه مسافر چه همسفر و سالها با جهل و نادانی آن ها راآبیاری کرده ایم .

مشکلات من هر چقدر هم سخت باشد خودم مسئول مشکلات خودم هستم آقای مهندس کار هوشمندانه ای انجام دادند و آن این است ،در انتهای هر دستور جلسه می گویند : تاثیرآن وادی را روی خودتان بیان کنید و خود من به شخصه به عنوان یک همسفر ،اعتیاد مسافرم بهانه ای بود برای فرار از زیر بار مسئولیتی که بر عهده داشتم در تمام مشکلات ایشان را با آن حال خراب مقصر می دانستم و سهم خودم از مسئولیت را نادیده می گرفتم و این وادی تلنگری است برای همه ما که مسئولیت خودمان در مشکلات زندگی مان  را با جان و دل بپذیریم و نخواهیم که با فرار از مشکلات ،صورت مسئله را پا کنیم .

من باید مشکل خود را بپذیرم و آن را حل کنم و بدانم با معرکه گیری و مقصر دانستن زمین و زمان نمیتوانم از عهده حل مشکلات بر بیایم .ما با آموزش های کنگره 60 از این مرحله عبور کرده ایم قدم های محکم برمی داریم و مشکلات را با جان و دل می پذیریم و از هیچ کس انتظار نداریم .
به طور مکرردرلژیون خود گفته ام دست خود را روی پای خودتان بگذارید و بلند شوید از هیچ کس توقع نداشته باشید که دست شما را بگیرند .بیشتر مشکلات ما انسان ها به دلیل داشتن انتظارات بی جاست.باید مشکلاتم را بپذیرم تفکر داشته باشم ،مانند یک درخت استوار باشم ؛ قدم های محکم بردارم خودم را نبازم و بدانم مشکل برای این است که من یک مرحله از زندگی ام را طی کنم و به تکامل برسم ، زیرا ما به این دنیا آمده ایم که «روش حل مشکلات را یاد بگیریم» و نکته وادی دقیقا همین است .انشاالله که بتوانیم از این وادی ها به نحو شایسته استفاده کنیم .
آقای مهندس چراغی را به دست ما دادند که استفاده نکردن از آن بی انصافی ست وادی ها را اجرایی کنیم ،این دستور جلسه و این هفته فرصتی برای بازنگری بر روی افکار کردار و اندیشه هایمان است و اثراتی که این وادی می تواند بر ما داشته باشد .
مثل همیشه از آقای مهندس سپاسگزارم واقعا اگر الان بر روی این صندلی نشستیم و آموزش می گیریم لطف و رحمت آقای مهندس است و وظیفه ما این است که آموزش هایی که گرفتیم را صادقانه منتقل کنیم و خدمت صادقانه داشته باشیم.

تایپ : همسفر فاطمه رهجوی راهنما ساناز لژیون یکم کیش
ویراستاری و ارسال : مرزبان خبری همسفر معصومه
نمایندگی همسفران کیش