English Version
This Site Is Available In English

تفکر، کلید حل مشکلات است

تفکر، کلید حل مشکلات است

همسفر رویا به همراه مسافر محمدآرمین با آنتی‌ایکس تریاک و شیره وارد جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ شدند؛ با راهنمایی مسافر محمدرضا و راهنما همسفر مرضیه به مدت ۱۰ ماه سفر کردند و در حال حاضر یک سال و ۳ ماه است که از دام اعتیاد آزاد و رها هستند. ایشان در رشته ورزشی ایروبیک و مسافر در رشته کشتی فعالیت دارند.

اینک در باب دستورجلسه «وادی سوم (هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.) وتأثیر آن روی من» با ایشان گفتگویی انجام دادیم لطفاً با ما همراه باشید.

لطفاً بفرمایید، وادی سوم (هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.) حاوی چه پیامی برای ما همسفران است؟

باید رفتار، گفتار و کردار ما نیک و سالم باشد و بدانیم که هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند؛ یعنی برای خود ارزش قائل باشیم و بدانیم که برای هر مشکلی یک راه‌حل وجود دارد و با تفکر، کلید آن پیدا می‌شود. باید مسئولیت کارها و رفتارهای خود را با جان و دل بپذیریم؛ چرا که بالاترین نقش به‌عهده خود ما است، باید مواظب بذرهایی که می‌کاریم باشیم؛ زیرا در آینده همان را درو می‌کنیم، باید نیروهای تخریبی را بشناسیم، پایه‌های مالی را مستحکم کنیم و از نظر دیگران هم کمک بگیریم؛ ولی تصمیم نهائی با خود ما باشد. 

لطفاً بفرمایید، آموزش‌های کنگره۶۰، چه میزان در دستیابی به اهداف زندگی، شما را یاری کرده است؟ تجربه شخصی خود را در این زمینه بیان فرمایید؟

من با آموزش‌های کنگره۶۰ توانستم پس‌انداز کنم، قبل از حرف زدن، تفکر کنم، کسی را به‌جز خود، مقصر شرایط ندانم و یاد گرفتم؛ ابتدا باید خود را تغییر دهم تا شرایط تغییر کند.

بر اساس آموزه‌های کنگره۶۰، به نظر شما چه راهکارهایی به یک همسفر کمک می‌کند تا از ضدارزش‌ها دوری کند؟

به نظر من با قوی‌ کردن ایمان، بالا بردن دانش، آگاهی، جهان‌بینی، عملی کردن این دانایی‌ها و اجرای وادی‌ها در زندگی خود مخصوصاً تفکر کردن که پایه و اساس همه وادی‌ها است می‌تواند کمک بزرگی باشد.

لطفاً تفسیر خود را از این جمله زیبا که می‌گوید: "درختان ایستاده می‌میرند" بیان فرمایید. این جمله چه پیامی برای ما همسفران دارد؟

پیام این است که تفکر کنیم و هیچ انتظاری از هیچ‌کس نداشته باشیم، مانند یک درخت که روی تنه خود ایستاده‌است، روی پای خود بایستیم و روی سر‌سبزی و نشاط خود کار کنیم؛ همچنین مانند یک درخت به غذای روح و روان خود توجه کنیم، نگذاریم مشکلات، کمر ما را خم کند و جلوی مشکلات، همچون درخت سرو بایستیم و آن‌ها را حل کنیم.

باید تا لحظه مرگ از تلاش و آموزش دست برنداریم و با امیدواری به زندگی نگاه کنیم. مانند یک درخت از بالا به مسائل نگاه کنیم و سختی‌ها و موانع را یکی ‌یکی برداریم و درخت وجودی خود را بازسازی کنیم.

به اعتقاد شما، چه عواملی موجب افزایش تفکر و تدبیر در جهت رفع مشکلات شخصی ما همسفران می‌گردد؟

به نظر من عمل کردن به آموزش‌هایی که در کنگره‌۶۰ فرا می‌گیریم، اجرای وادی‌ها در زندگی، افزایش دانایی‌ و شناخت نیروهای بازدارنده و تخریبی و ارتقاء دادن نفس خود از اماره به مطمئنه، باعث رفع مشکلات ما می‌شود، همچنین تغییر نوع دیدگاه و نگرش ما به جهان هستی، تفکر ما را افزایش می‌دهد.

به اعتقاد شما وقتی همسفری وارد مرحله‌ آموزشی کنگره۶۰ می‌‌شوند، نحوه حرکت وی باید به چه صورتی باشد تا به حال خوب و آرامش برسد؟

باید آهسته و بدون شتاب‌زدگی باشد و انتظار نداشته باشیم یک شبه معجزه‌ رخ دهد و تمام مسائل و مشکلات ما حل شود، از نردبان زندگی به آرامی، پله‌پله و در طول زمان بالا برویم تا بتوانیم به حال خوش برسیم و دستانمان به میوه‌های شیرین و رسیده حاصل از زندگی برسد.

به فرموده مهندس حسین دژاکام «یک لاک‌پشت شاید آرام‌آرام حرکت کند، ولی به نتیجه رسیدن او قطعی است؛ اما یک خرگوش با این‌که تند می‌دود، اما میان راه، خسته شده، کم می‌آورد و خود او آسیب می‌بیند.

به عقیده شما ناامیدی و سکون، چه تخریب‌ها و آسیب‌هایی بر روی جسم و روان ما دارد؟

جز سیه‌روزی، غم و اندوه چیزی ندارد؛ مثل موریانه وجود ما را می‌خورد، ما را بیمار می‌کند و فرصت تجربه را از ما می‌گیرد؛ چرا که ناامیدی نتیجه جهل و نادانی ماست و جلوی تجربه‌کردن و حرکت‌کردن ما را می‌گیرد و در شور، اشتیاق و انگیزه ما تأثیر می‌گذارد.  وقتی امیدی به زندگی نداشته باشیم، هیچ تلاشی هم نمی‌کنیم و در‌نتیجه چیزی برای شاد‌بودن نداریم و هر روز جسم ما بیمارتر و افسرده‌تر می‌شود.

کلام آخر

خداوند فرمود: «از تو حرکت، از من برکت» در صورتی‌که من حرکتی نمی‌کنم، چگونه انتظار داشته باشم همه‌چیز گل و بلبل باشد و حال جسم و روان من خوب باشد. در حرکت‌کردن است که راه برای ما نمایان می‌شود؛ اگر حرکت نکنیم، در تاریکی درون خود می‌مانیم و روشنایی، راه خود را برای ورود به جسم ما پیدا نمی‌کند تا نور و آرامش، تمام وجود ما را فرا بگیرد.

انجام مصاحبه و تایپ: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفرلیلی (لژیون بیست‌ودوم)
رابط خبری: همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر مرضیه(لژیون بیست‌ویکم)
ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون بیست‌وششم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی شیخ‌بهایی

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .