اگر با تمام کاوشگران واقعی همنشین باشیم، به موضوع واقعی نمی‌رسیم، باید خود عمل کنیم

جلسه چهارم از دور بیست و هفتم گارکاه‌های آموزشی عمومی کنگره 60 نمایندگی پاکدشت با استادی راهنمای محترم مسافر مصطفی  نگهبانی مسافر حامد  و دبیری مسافر یوسف  با دستور جلسه "وادی سوم و تاثیر آن روی من" شنبه 2 خرداد ماه 1405 ساعت 17 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

 سلام دوستان مصطفی هستم یک مسافر

خدای خودم را شاکر و سپاسگزارم این فرصت به من داده شد در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. از گروه مرزبانی، ایجنت محترم و از آقا حامد نگهبان جلسه کمال تشکر را دارم.
از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم بابت ایجاد این بستر، که در کنگره باشم، آموزش بگیرم و خدمت کنم.
دستور جلسه" وادی سوم و تاثیر آن روی من" آقای مهندس در سی دی وادی سوم میفرماید، در استفاده کردن از عقل خودمان مشکل داریم، اگر انسان تفکر اشتباه داشته باشد قطعا دچار مشکل می‌شود.
هر کاری که انجام می‌دهیم یک ساختار است. ساختار با فکر کردن به وجود می آید. هر چیزی برای خلق شدن نیاز به تفکر دارد.«باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی کند»
پندار یعنی تفکر ،گفتار یعنی صحبت کردن ،کردار یعنی عمل کردن . هر کس مسئولیتش را گردن دیگران بیندازد کلاهش پس معرکه است. هر چیزی در کنگره یاد می گیریم، به دردمان میخورد. از طبیعت درس بگیریم.تمام بزرگان از طبیعت الگو برداری کردند مانند هواپیما.در طبیعت همه چیز در حال تغییر است. خودتان با تفکر راه خود را پیدا کنید. هر مسئله ای کلیدش باشد راحت حل میشود. اگر با تمام کاوشگران واقعی همنشین باشیم به موضوع واقعی نمیرسیم.باید خود عمل کنیم.

در حل مشکلات خودمان ،بالاترین نقش برعهده خودمان است. ما به این حیات آمده ایم تا حل مشکلات را بیاموزیم. همسفران در وحله اول باید برای خودشان به کنگره بیایند در وحله دوم به خاطر مسافرشان. درد ها رنجها به مفهوم آن است که در گذشته درست عمل نکردیم و دچار مشکل شده ایم. خود کرده را تدبیر نیست. با تفکر و تدبیر مشکلات خودمان را از میان برداریم. در بعضی از مشکلات خودمان نقشی نداشتیم،انسان چیزی جزء سعی و تلاش خودش نیست، خود فرد باید کلید حل مشکلات یا عبور از آن‌ها را با آموزش پیدا کند و بزرگترین گنج پیدا کردن گنج درون یا بیدار کردن نیروهای خفته درون است که با قدرت و قوت گرفتن از آن‌ها می‌تواند سختی‌ها را کنار بزند و راه خود را برای نزدیک شدن به مرحله انسان واقعی شدن هموار کند. زمانی‌که انسان بداند که بزرگترین یاری‌ رسان برای خود است به اهمیت و ارزش وجودی خود به‌عنوان ذره‌ای از هستی بیشتر پی می‌برد.
خداوند انسان را در رنج آفرید و به او قدرت اختیار و انتخاب داد تا بتواند راه و مسیر زندگی خود را بیابد. گاهی ممکن است ما به‌ خاطر جهل و نا‌ آگاهی مشکلاتی را برای خود درست کرده باشیم؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم خود کرده را تدبیر نیست؛ زیرا این وادی به ما نوید می‌دهد که با تلاش، کوشش و تفکر درست می‌توان راه‌حل منطقی برای حل مشکلات پیدا کرد؛ اما باید صبر و حوصله به خرج دهیم، از راهنمایی و مشورت انسان‌های کارآزموده استفاده نماییم؛ زیرا انسان برای رشد و پیشرفت نیاز به مربی یا استاد دارد.

در مسائلی که حل می کنیم با تفکر و اندیشه ،باید پایه های مالی را مستحکم کنیم ،اما در اختیار مادیات نباشیم مادیات در اختیار ما باشند. درختان ایستاده می میرند.
به زندگی همیشه با امیدواری نگاه کنیم. نا امیدی هیچ چیزی برای ما به ارمغان نمی آورد باید مثبت نگاه کرد و شاکر هستی بود. مشکلات را یک مرتبه حل نکنیم، بلکه آرام و پله پله حل کنیم .
در نظر داشته باشیم که کلیه مسئولیت کار، زندگی و مشکلات خودمان را خودمان بپذیریم و همه سختی‌های آن را با جان و دل بپذیریم و سعی کنیم با تمام توان مسائل را با تفکر و تدبیر حل کنیم و با انسان‌های صالح مشورت کنیم؛ اما تصمیم نهایی را خودمون بگیریم.

از اینکه به صحبت ‌های من توجه کردید از همه‌ی شما متشکرم.

تایپ، ویراستاری، عکس و بارگذاری: مسافر احمد لژیون ۹