باید روش حل مشکلات را بیاموزیم

همسفر صدیقه✍🏻

وادی سوم بیان می‌کند بایستی دانست که هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند. وادی سوم به ما می‌گويد؛ باید بدانیم و یقین داشته باشیم که فقط خود ما هستیم که می‌توانيم به خودمان کمک کنیم و انتظاری از دیگران نداشته باشیم. ما در زندگی با مشکلات و سختی‌های فراوان روبه‌رو شده‌ایم، سختی‌هایی که در به وجود آمدن بعضی از آن‌ها خودمان مقصر بودیم و در بعضی دیگر هیچ نقشی نداشتیم، به هر حال فرقی نمی‌کند این زندگی ماست و به جای این‌که دائم دیگران را مقصر بدانیم و کاسه چه‌ کنم، چه کنم به دست بگیریم، به فکر پیدا کردن راه حل برای رفع مشکلات باشیم و اگر تصور می‌کنيم که؛ باید منتظر بمانیم که خداوند و یا شخص دیگری از راه برسد و مشکل ما را حل کند، فکر بیهوده‌ای کرده‌ایم؛ زیرا این مشکلات متعلق به ماست و حل کردن آن‌ها نیز بر عهده ماست. 

به گفته‌ی آقای‌مهندس ما به این دنیا آمده‌ایم که روش حل مشکلات را بیاموزیم؛ پس باید با تفکر، سعی، صبوری و امیدواری برای پیدا کردن کلید مسائل کوشش کنیم. در قدم اول برای حل مشکلات بایستی شناخت از خودمان داشته باشیم، در کنار آن نیز به شناخت نیروهای تخریبی و نیروهای منفی بپردازیم؛ زیرا تا زمانی که شب و ظلمت را درک نکنیم و شناختی نداشته باشیم نمی‌توانیم از آن گذر کنیم و به نور و روشنایی برسیم.

وادی سوم به ما می‌گوید که نیروهای تخریبی همیشه به زیباترین شکل ظاهر می‌شوند و دائم در حال القا و الهام پیامهای خویش هستند؛ ولی اگر ما در ابتدا اقدام به شناخت این نیروها کنیم و در کنار آنها خودمان را بشناسیم، می‌توانیم از این گذرگاه بگذریم و در کنار آن مسئولیت تمام کارهایی را که انجام داده‌ایم را نیز بر عهده بگیریم و دیگران را مقصر ندانیم. در آخر با آموزش‌هایی که در کنگره‌۶۰ می‌گیریم می‌توانیم قدرت تشخیص خودمان را بالا ببریم و به دانایی موثر دست پیدا کنیم و به یاری خداوند و نیروهای الهی برای حل مشکلات و سختی‌های زندگی خودمان اقدام کنیم.

همسفر بهار✍🏻

«باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.» یعنی چی؟ یعنی: آخرش این خودِ منم که؛ باید حواسم به زندگیم باشد، به خودم باشد، نه خانواده، نه دوست، نه جامعه، هیچ‌کس بیشتر از خودم نمی‌تواند برای حالم کاری کند. این وادی نمی‌گوید که بقیه مهم نیستند، می‌گوید مسئول اصلی زندگیِ من، خودِ من هستم.‌ خیلی وقت‌ها آدم منتظر می‌ماند که یک نفر بیاید و نجاتش بدهد، یک نفر حالش را خوب کند، یک نفر انگیزه بدهد، یکی نفر شرایط را درست کند؛ ولی وادی سوم می‌گوید تا خودت نخواهی، چیزی تغییر نمی‌کند. تاثیر این وادی روی انسان خیلی عمیق است‌. کم‌کم از نقش قربانی بیرون می‌آیی و دیگر همه‌چیز را گردن شرایط نمی‌اندازی، می‌فهمی بخشی از مشکلات، نتیجه انتخاب‌های خودت است و این فهم، اولش شاید تلخ باشد؛ ولی بعدش قدرت می‌دهد. 

این وادی یاد می‌دهد: اگر حالم بد است؛ باید به دنبال راه درمانش باشم. اگر عصبی‌ام؛ باید روی خودم کار کنم. اگر شکست خوردم؛ باید یاد بگیرم دوباره بلند شوم. این وادی، یعنی: مسئولیتِ رشد خودمان را قبول کنیم. وقتی این وادی را بفهمیم: کمتر غر می‌زنیم، کمتر توقع بیجا داریم، بیشتر عمل می‌کنیم، بیشتر خودمان را می‌شناسیم. این وادی روی رابطه‌ها هم تاثیر دارد، دیگر منتظر نیستی بقیه کاملت کنند، می‌فهمی اول باید خودت حالِ خودت را خوب کنی، روی اعتمادبه‌نفس هم اثر دارد؛ چون وقتی مسئولیت زندگیت را قبول می‌کنی، کم‌کم احساس قدرت سراغت می‌آید‌. این وادی می‌گوید: نجات‌دهنده اصلیِ تو، خودِ تویی، البته با کمک خدا، تجربه و آدم‌های درست؛ ولی قدم اول باید از خودت باشد،

گاهی آدم از تغییر می‌ترسد، چون راحت‌تر است که بگویید: تقصیر بقیه بود؛ اما این وادی می‌گوید: شاید بقیه تاثیر داشتند؛ ولی ادامه مسیر دست خودت است. اگر این وادی را در زندگی اجرا کنیم: آرام آرام بالغ‌تر می شویم، قوی‌تر تصمیم می‌گیریم، وابستگی فکری‌مان کمتر می شود و حس می‌کنیم فرمان زندگیمان بیشتر دست خودمان است. خلاصه که وادی سوم یک تلنگر است که بیدارمان کند و بگوید: منتظر معجزه از بیرون نباش، بخش مهم تغییر، از درون خودمان شروع می‌شود، ممنون که توجه کردید.

همسفر آذر ✍🏻

وادی سوم ما را به سلامتی، صلح و آرامش می‌رساند؛ چون می‌فهمیم در ایجاد مشکلاتی که برای ما به وجود آمده خودمان مقصریم و بالاترین نقش برعهده خود ماست، ما را با خودمان و دنیای درون‌مان آشنا می‌کند، متوجه نیروهای درون‌مان می‌شویم و به آگاهی می‌رسیم و متوجه می‌شویم برای خروج از مشکلات و تا رسیدن به صلح، آسایش و سلامتی بایستی مسئولیت کارهای خودمان را به عهده بگیریم و با تفکر، تلاش و تصمیم‌گیری حرکت درست را انجام بدهیم.

این اوضاع و احوال امروز ما به خاطر چیزهایی است که در گذشته کاشتیم و آبیاری کردیم و الان با انبوهی از گیاهان تلخ روبرو هستیم، اگر تصور کنیم که بایستی دیگران بیایند مشکل یا مشکلات ما را حل کنند، بسیار در اشتباه هستیم. در گذشته آموزش غلطی که به ما یاد داده بودند، این بود که خود کرده را تدبیر نیست، یعنی: بشینیم، به زمین و زمان ناسزا بگویم و بگویم این تقصیر پدر و مادر ماست که من را با این ژن معیوب به دنیا آوردند یا چرا من در این خانواده مشکل‌دار به دنیا آمدم؟! این افکار باعث می‌شود که ما ناامید شویم و در این زمان نیروهای منفی با الهامات و القائات باعث می‌شوند که ما همه چیز را رها کنیم و منتظر نابودی باشیم.

آقای مهندس گفتند خود کرده را تدبیر هست؛ باید با تفکر، صبر‌ و‌‌‌ استقامت مشکل خود را با تمام سختی‌ها بپذیریم و با تمام توان آن‌ها را حل کنیم و هم‌چنین این وادی به ما می‌گوید: به جای تکیه کردن به دیگران، به خودمان و توانایی‌های که داریم امیدوار باشیم و روی پای خود بایستیم. موضوع دیگر این‌که سعی کنیم از نظر مشورت سایر انسان‌های صالح استفاده کنیم؛ ولی تصمیم نهایی را خودمان بگیریم.

نویسندگان: همسفر صدیقه، همسفر بهار، همسفر آذر رهجویان راهنما همسفر الهام (لژیون اول)

رابط خبری: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون اول)

ویراستاری: همسفر نرگس رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون اول) دبیر سایت

تنظیم و ارسال: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون ششم) نگهبان سایت

همسفران نمایندگی پروین اعتصامی اراک