هدف نامشخص نمونه قبله گم کردن

جلسه سوم از دوره‌ی دوازدهم کارگا‌ه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی ایران به استادی همسفر ندا، نگهبانی همسفر لیلا و دبیری همسفر مبینا با دستور جلسه «ظرفیت، مسئولیت قبله گم کردن»  روز دوشنبه ۷ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:
از راهنمای عزیزم، همچنین نگهبان، دبیر، ایجنت و گروه مرزبانی تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا این جایگاه را تجربه کنم و آموزش ببینم.
ابتدا لازم می‌دانم بگویم که شرایط حاضر روی من بسيار‌‌ تاثیر بدی گذاشته بود و من قصد داشتم کنگره را ترک کنم؛ که با «جن درون» روبرو شدم و توانستم به آن غلبه کنم، پس تصمیم‌ گرفتم دوباره مسیر یادگیری و آموزش‌ها را از سر بگیرم.
دستور جلسه این هفته «ظرفیت و مسئولیت، قبله گم کردن» است.
در هستی، همه چیز بر مبنای ظرفیت به‌ وجود آمده و بر اساس ظرفیت نیز تقسیم‌بندی‌ شده است. همه موجودات دارای ظرفیت‌های متفاوتی هستند.
در انسان تمام خصلت‌های حيوانات وجود دارد. برخی مانند مار گزنده‌اند یک سری ترسو یا جنگ‌جو و آماده درگیری مانند گربه هستند.
ظرفیت یک‌‌شبه به وجود نمی‌آید و دارای شرایط خاصی است. ظرفیت به معنای ظرف است و باید ببینیم یک انسان چقدر ظرفیت دارد. ظرفیت بعضی‌ها به اندازه یک بند‌ انگشت، برخی به اندازه یک استکان و برخی دیگر به اندازه‌ی وسعت یک دریا است.
اگر مسئولیتی به کسی واگذار می‌شود ابتدا باید ببينند آیا ظرفیت پذیرش آن را دارد یا خیر؟ اگر مسئولیتی بیش از ظرفیت‌ کسی باشد، سرزیر می‌شود و باعث تخریب خواهد شد.
انسان باید ذره‌ذره با افزایش دانش و آگاهی، فهم و شعور ظرفیت خود را بالا ببرد و با تفکر صحیح آن را تکمیل نماید. در این صورت است که آماده پذیرش مسئولیت می‌باشد و در قبال کار خود مسئول و پاسخگو می‌شود. مثل یک ایجنت، مرزبان، دیده‌بان، راهنما یا کسی که در اداره‌ای مشغول به کار است.
هر انسانی هدفی دارد و باید با سعی و تلاش به هدف خود برسد. هدف نامشخص نمونه قبله گم کردن است. این واژه برای انسان‌هایی به کار می‌رود که وقتی به جایگاه و مقامی دست پیدا می‌کنند، حتی خدای خود را فراموش کرده و همه کسانی که به آن‌ها کمک کرده‌اند، از یاد می‌برند.
درجه و مقام بسیار خوب است؛ ولی انسان باید ظرفیت آن منصب را داشته باشد؛ در غیر این صورت، باعث ایجاد مشکل و ناراحتی می‌شود. یک موقع انسان می‌خواهد دنبال کاری برود یا دنبال یک جایگاه است و در این راه با موانع و مشکلات زیادی روبه‌رو می‌شود. انسان‌های زیادی در این راه به او کمک و یاری می‌رسانند ولی به محض رسیدن به هدف تمام کسانی که در رسیدن به این مقام یاری‌شان کردند، فراموش می‌کنند یا حتی به آن‌ها بی‌حرمتی هم می‌کنند. اگر در کنگره به فردی خدمتی داده می‌شود، شخص نباید دچار غرور و منیت گردد.
در کنگره۶۰ قوانین برای همه یکسان است و کسی بر دیگری برتری ندارد. آقای مهندس می‌فرمایند: «بهترین آدم‌ها در کنگره خدمتگزارترین‌ها هستند.» پس اگر به مقام و جایگاهی دست یافتیم به جای غرور و منیت شاکر و سپاسگزار باشیم و عملکرد معکوس و ناسپاسی نداشته باشیم. تلاش کنیم با دریافت آموزش‌ها و بالا بردن دانش و آگاهی خود قدردان راهنمایانی باشیم که بدون دریافت کوچک‌ترین دستمزدی خدمت می‌کنند و همواره سپاسگزار خداوند و آقای مهندس باشيم.

مرزبانان کشیک: همسفر بهار و مسافر سعید
تایپیست: همسفر مروارید رهجوی راهنما همسفر سهیلا (لژیون دوم)
عکاس: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون سوم)
ویرایش: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهره ( لژیون پنجم) دبیر سایت
ارسال: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ایران