پایان هفته راهنما، قدردانی ادامه دارد ...

"به نام امواج عشق"

دوازدهمین جلسه از دور چهل‌وهشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی عمان‌سامانی (شهرکرد)، روز پنج شنبه ۱۴۰۴/۱۱/۳۰ با دستور جلسه «هفته راهنما»، به استادی راهنمای تازه واردین مسافر کمال، نگهبانی مسافر حبیب و دبیری مسافر سجاد برگزار شد.

سلام دوستان، کمال هستم، یک مسافر.

ابتدا از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و نگهبان جلسه تشکر می‌کنم که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم.
آغاز ماه مبارک رمضان را تبریک عرض می‌کنم و آرزو می‌کنم طاعات و عبادات همه شما قبول باشد.
این هفته را به آقای مهندس، بنیان و اولین راهنمای کنگره ۶۰ و همینطور به راهنمایان خودم آقای کامران راهنمای ویلیام و آقای مهدی ابراهیمی راهنمای DST، تبریک عرض می‌کنم و امیدوارم در کنار یکدیگر آموزش بگیریم و مسیر درست زندگی را پیدا کنیم.

راهنما فردی است که خودش زمانی مصرف‌کننده بوده، در کنگره درمان شده، آموزش دیده و پس از قبولی در آزمون مسئولیت راهنمایی را پذیرفته است. همان‌طور که از نامش پیداست،  کسی است که راه را نشان می‌دهد. او با چراغ آموزش، مسیر تاریکی را روشن می‌کند و فرد مصرف‌کننده را از ظلمت به سمت نور هدایت می‌کند.

چراغی که در دست راهنماست، همان آموزش‌های کنگره است و سوخت این چراغ، سخنان مهندس دژاکام است. راهنما در حین خدمت، فرآیند رشد و تکامل خود را نیز ادامه می‌دهد؛ هم آموزش می‌گیرد و هم آموزش می‌دهد.

دوره راهنمایی چهار سال است و طبق شرایط مشخص، تا هشت سال نیز تمدید می‌شود. در موارد محدودی امکان تمدید برای دوره سوم نیز وجود دارد، اما در حال حاضر با افزایش تعداد راهنمایان، عموماً به صورت همان یک دوره چهار ساله انجام می‌شود.

راهنمای من از بوئین‌ میاندشت به شهرکرد می‌آمدند، زیرا شعبه شهرکرد تازه تأسیس شده بود. ایشان به همراه آقا کامران در شهرکرد خدمت کردند. حتی برای ادامه خدمت به شهرکرد مهاجرت کردند. با تلاش ایشان و عزیزانی مانند آقایان مهدی حبیبی، احمد پورمحمدی، محسن و علیرضا، که از راه دور رفت‌وآمد می‌کردند، شعبه شهرکرد شکل گرفت. امروز راهنمایان شعبه عمان سامانی شهرکرد از اعضای همین استان  هستند. این مسیر با گذشت و خدمت شکل گرفت.

این دستور جلسه به ما می‌آموزد که قدردان راهنما باشیم. راهنما برای رهجو وقت می‌گذارد و او را هدایت می‌کند. اگر قدر این نعمت را ندانیم، ممکن است از آن محروم شویم.

در کنگره ۶۰ ما از راهنمای خود به سه شکل تشکر می‌کنیم: قلبی، زبانی و با هدیه و پاکت. اما بهترین هدیه برای راهنما، رهایی رهجو، سفر درست و خدمت صادقانه است. خدمت رهجو در کنگره بهترین دستمزد معنوی برای راهنماست.

ما باید قدر لحظه‌هایی را که در کنگره هستیم بدانیم، زیرا زمان به سرعت می‌گذرد. حدود ده سال از حضور من در کنگره می‌گذرد. زمانی که تازه‌وارد‌ بودم به من می‌گفتند برای درمان حداقل باید یک سال در کنگره حضور داشته باشی، آن زمان برایم طولانی به نظر می‌رسید؛ اما امروز می‌بینم این سال‌ها چقدر زود گذشت. این را برای تازه‌واردی گفتم که فکر می‌کند یک سال زمان زیادی است؛ زمان بسیار سریع می‌گذرد.

در پایان درمورد افطاری‌های مبارک رمضان آقای مهندس توضیح جامعی دادند. هزینه هر پرس غذا حدود صد و پنجاه هزار تومان است و در نمایندگی ما، برای حدود سه هزار پرس برنامه‌ریزی شده است. اگر همه ما مشارکت کنیم، می‌توانیم در کنار یکدیگر افطاری‌های خوبی برگزار کنیم. باید بدانیم که همین لحظه‌های همدلی و کنار هم بودن‌هاست که در ذهن ماندگار می‌شود.

از اینکه به صحبت های من توجه کردید، سپاسگزارم.

عکس‌برداری: مسافر میلاد (لژیون هشتم)
نگارش: مسافر احسان (لژیون دهم)
ویرایش: مسافر حامد (لژیون بیست‌ویکم)
ارسال: مسافر حمید (لژیون نوزدهم)