هفته راهنما، هفته قدردانی از چراغهایی است که بیادعا سوختند تا ما راه را گم نکنیم. هفتهای برای گفتنِ «ممنونم» به کسانی که وقتی خودمان از خودمان ناامید بودیم، به ما ایمان داشتند. راهنما یعنی کسی که جلوتر از تو ایستاده، نه بالاتر از تو. کسی که زخم راه را چشیده و بلد است دستت را کجا بگیرد که دوباره زمین نخوری. راهنما یعنی صبر، وقتی بارها میلغزی و هنوز کسی هست که بگوید: بلند شو، میشود. هفته راهنما یعنی احترام به تجربه، به دانشی که با رنج به دست آمده نه با حرف. راهنما یعنی سکوتِ به موقع و حرفِ درست در زمان درست. یعنی نه قضاوت، نه تحقیر، نه عجله … فقط همراهی. در هفته راهنما یاد میگیریم که هیچ مسیری بدون راه بلد امن نیست.
راهنما یعنی کسی که راه را نمیرود بهجای تو، اما نمیگذارد گم شوی. کسی که باور دارد آدمها میتوانند تغییر کنند اگر درست دیده شوند. هفته راهنما هفته قدردانی از دلهایی است که خسته شدند؛ اما خستهکننده نشدند. از انسانهایی که بهجای دستور دادن الگو شدند. راهنما یعنی امیدِ زنده، در روزهایی که همهچیز خاموش است. و ما در این هفته سر تعظیم فرود میآوریم در برابر کسانی که بیهیاهو انسان ساختند.
هفته راهنما مبارک به همه راهنماهایی که راه را نشان دادند و انسانیت را یاد دادند. راستش هفته راهنما که میرسد آدم ناخودآگاه یاد آن روزایی میافتد که حالش خوب نبود؛ ولی بلد نبود بگوید چرا. یاد وقتایی که گیج بود، پر از سؤال، پر از ترس، پر از نکنه نشه و درست همان جا یکی بود که عجله نداشت، نه دنبال قهرمان بازی بود نه دنبال نصیحتهای کلیشهای. فقط نشست گوش داد و اجازه داد خودت، خودت رو بشناسی.
راهنما یعنی کسی که نه تو رو بالا میبره نه پایین میآره، بلکه اندازهات را نشانت میدهد. هفته راهنما یعنی تشکر برای آن باشههایی که شنید، برای آن خطاهایی که دید؛ ولی بزرگشان نکرد. راهنما یعنی کسی که وقتی هزار بار گفتی نمیتونم آرام گفت: میتونی، فقط هنوز نوبتش نرسیده. خیلی وقتها راهنماها بیشتر از ما درد کشیدن، بیشتر زمین خوردن تا امروز بلد باشن دست بگیرن. هفته راهنما یادآور این که آدمها با محبت درست میشوند نه با زور. راهنما یعنی مرز داشتن، ولی دلسوز بودن. یعنی محکم ایستادن؛ اما مهربان ماندن. اگر امروز یک ذره آرامتریم، یک ذره آگاهتریم، یک ذره کمتر قضاوت میکنیم، کار همان راهنماهاست. هفته راهنما یعنی گفتنِ دیدمت … شنیدمت … تنها نبودم
یعنی قدردانی از کسی که اجازه داد خودمان باشیم و کمک کرد بهتر از قبل بشیم. راهنماها نه فرشتهان نه بیاشتباه، ولی بلدند مسئولیت راه را بپذیرن. هفته راهنما فرصتی که بگیم: اگر امروز ایستادهایم به خاطر کسانی است که یک روز کنارمان ایستادند. به خاطر کسانی که نگفتند (چرا این طور هستی) گفتند میفهممت.
هفته راهنما مبارک به همه دلهایی که سایه شدند تا ما آفتاب را یاد بگیریم.
نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر لادن رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر سوزان رهجوی راهنما همسفر صغری (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بروجن
- تعداد بازدید از این مطلب :
92