باور این موضوع شاید برای همه سخت باشد که کسی بدون هیچ دستمزدی، درس عشق و زندگی به رهجویان خودش بدهد و متعادل بودن و خودساختگی را به آنها بیاموزد. راهنمایان خود رهجویان زخم خورده و سختی کشیده اعتیاد هستند، راهی که در آن هستیم را طی کردهاند و آموزشهای بسیاری دیدهاند و حالا میخواهند بدون هیچ چشمداشتی و منتی راهنمای ما در این راه و هموارکننده این راه سخت، برای ما باشند.
حضور راهنمایان عزیز در این راه نوری در دل تاریکیها است برای رهجویان، نوری که هدیه خداوند است و برای ما به ارمغان آورده شده و با آموزشهایی که میدهند؛ حتی پدر و مادر و حتی نزدیکترین فرد زندگی هم نمیتواند به ما بدهد. راهی را نشان میدهند که به مهر و محبت و ارزش والای انسانی میرسد که با کمک بهترین روانشناسان و روانپزشکان هم نمیتوانستیم این آرامش درونی را به دست بیاوریم.
من خودم را بخواهم قیاس کنم با فاطمهای که یکسال پیش وارد کنگره شدم با حال و روان بهم ریخته میبینم که چقدر تغییر کردم، چقدر آموزش گرفتم پس باید قدردان زحمات راهنمایانی که این آموزشهای خوب و ارزشمند را به من هدیه دادند باشم. آقای مهندس در سیدی راهنما فرمودند: تشکر باید به سه صورت زبانی، قلبی و عملی انجام بشود و ما درکنگره یاد گرفتیم برای تشکر وقدردانی از راهنمایی که برای من رهجو زحمت کشیده با پاکت تشکر وقدردانی کنیم.
نویسنده: همسفر فاطمه(گ) رهجوی راهنما همسفر الهه(لژیون ششم)
رابطه خبری: همسفر طاهره مرزبان خبری
ارسال و ویراستاری: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر زهره(لژیون پنجم) دبیر دوم سایت
نمایندگی همسفران کریمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
58