راهنما در کنگره درس معرفت عشق مهربانی به من می‌آموزد

به نام قدرت مطلق الله

سلام دوستان تقی هستم مسافر با سپاس از بهترین معلمان کنگره 60 در راس جناب مهندس و تمام راهنمایان بخصوص راهنما درمان اعتیادم اقا یاسر و راهنما تازه واردین آقا حمید و راهنما تغذیه سالم آقا مهدی هفتهٔ راهنما، فرصتی است برای قدردانی از انسان‌هایی که با نور آموزش، راه دیدن و ساختن را به ما می‌آموزند شما معماران خاموش رهایی هستید. در سکوتِ مسئولیت و در هیاهوی دردهای انسان‌هایی که به امیدی کوچک پناه آورده‌اند، استوار می‌ایستید و با صبر و عشق، بذر آموزش را در دل‌ها می‌کارید. اگر امروز مسافری چون من طعم آرامش را می‌چشد، بی‌تردید از برکت حضور شماست. در سفر اول، زمانی که ذهن آشفته و جسم خسته‌ام تاب ادامه نداشت، این آموزش‌های شما بود که راه را نشانم داد؛ آموزش‌هایی که بر پایه‌ی علم، تجربه و ایمان بنا شده است. شما به ما آموختید که رهایی، حاصل نظم، تعهد و تغییر در جهان‌بینی است؛ نه هیجان لحظه‌ای و نه امیدی بی‌پشتوانه. شما با عمل خویش درس می‌دهید. خدمت بی‌چشم‌داشت‌تان، صبوری در برابر خطاهای ما، و اصرارتان بر حرکت در مسیر صحیح، برای ما تجلی عشق است. عشق در کنگره، یک احساس گذرا نیست؛ نیرویی سازنده است که انسان را از تاریکی به نور هدایت می‌کند.

در سفر دوم، وقتی نگاه ما عمیق‌تر و مسئولیت‌مان سنگین‌تر می‌شود، بیش از پیش درمی‌یابیم که آنچه دریافت کرده‌ایم، امانتی است که باید به دیگران بسپاریم. شما چراغ‌هایی هستید که نه‌تنها راه را نشان می‌دهید، بلکه ما را به چراغ شدن دعوت می‌کنید.
باشد که بتوانیم قدردان زحماتتان باشیم؛ نه فقط با واژه‌ها، بلکه با عمل، با خدمت، و با وفاداری به آموزش‌ها. امیدوارم هر مسافری که در سایه‌ی راهنمایی شما به رهایی می‌رسد، خود ادامه‌دهنده‌ی این مسیر نور باشد؛ تا شعله‌ی عشق و آگاهی در کنگره ۶۰ همواره فروزان بماند .

مسافر تقی لژیون دهم