راهنما یعنی نوری در دل تاریکی

هفته راهنما در کنگره ۶۰ فقط یک مناسبت نیست؛ بلکه یک احساس عمیق است. حسی از قدردانی که در دل شاگردان جوانه می‌زند.هفته‌ای برای دیدن دوباره‌ی نوری که راه را نشانمان داد. برای به خاطر آوردن دستی که در تاریکی کنارمان بود.این هفته ارزشمند و زیبا را در ابتدا به جناب مهندس، خانواده محترمشان و تمامی راهنمایان پر از عشق و محبت کنگره ۶۰ و همچنین راهنمای عزیزم خانم مهدیه تبریک عرض می کنم و از خداوند بهترین ها را برایشان خواستارم.راهنما یعنی صبر، یعنی شنیدن بی‌قضاوت، یعنی ایستادن وقتی خودت خسته‌ای اما شاگردت هنوز می‌لرزد.در روزهایی که ناامیدی سهم هر صبحم بود، راهنمایم سهم امید را به من بخشید.او به من ایمان آورد، پیش از آنکه خودم به خودم ایمان بیاورم.هفته راهنما یعنی مرور لحظه‌هایی که دوباره متولد شدیم؛ یعنی یادآوری اینکه سقوط پایان نیست و فهمیدن اینکه انسان می‌تواند از نو بسازد.راهنما چراغی شد در جاده‌ای مه‌آلود،و من همسفری که راه را گم کرده بودم. او مقصد را نشانم نداد، بلکه راه رفتن را یادم داد.

در نگاهش سرزنش نبود، در کلامش تحقیر نبود، فقط آموزش بود و آگاهی.او به من آموخت که مسئول زندگی‌ام باشم و آموخت رهایی یک اتفاق نیست، یک فرایند است و اینکه برای آرامش باید تغییر کرد.

هفته راهنما یعنی تعظیم در برابر عشقی بی‌ادعا، عشقی که نامش خدمت است.خدمتی که بی‌چشمداشت ادامه دارد.راهنما کنارم ماند، وقتی بهانه می‌آوردم، وقتی می‌ترسیدم، وقتی می‌خواستم رها کنم.او یادم داد درد، دشمن من نیست؛پیام‌آور تغییر است.یادم داد سقوط‌هایم را انکار نکنم،بلکه از آن‌ها پلی برای رشد بسازم.هفته راهنما یعنی جشن آگاهی،جشن انسان شدن، جشن عبور از تاریکی به روشنایی.امروز اگر لبخند می‌زنم، اگر آرامش را می‌فهمم، اگر امید را نفس می‌کشم،بخشی از آن را مدیون راهنمایم هستم.او نه قهرمان بود، نه منجی افسانه‌ای،فقط انسانی بود که راه را بلد بود.و چه زیباست انسانی که بلد است،و از بلد بودنش پلی برای دیگران می‌سازد.

هفته راهنما یعنی سپاس. سپاس برای صبوری‌ها، برای تذکرها، برای سخت‌گیری‌های دلسوزانه؛ یعنی اینکه بگوییم دیده‌ایمتان، فهمیده‌ایم حضورتان را و قدردان نوری هستیم که بی‌وقفه تاباندید.

در این هفته، دل‌هایمان پر از احترام است. احترامی عمیق‌تر از واژه‌ها؛ چرا که بعضی قدردانی‌ها را نمی‌شود نوشت، فقط می‌شود با تمام وجود حسشان کرد.هفته راهنما مبارک، به آنان که بی‌ادعا ساختند، آموختند و چراغ دل‌های خاموش را روشن کردند.

نویسنده:همسفر مبینا رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
رابط خبری:همسفر فاطمه.خ رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
ارسال:همسفر زهرا.خ رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)دبیر اول سایت
نمایندگی همسفران زاهدان