راهنما ایمان و راستی را بر لوح جان حک می‌کند

آنچه باور است محبت است و آنچه نیست، ظروف تهی است. به من آموزش دادی آرام و صبور باشم؛ آنجا که کوچه بن‌بست است و راهی نیست، خداوند راه را می‌گشاید. به من آموزش دادی بپذیرم هر آنچه پیش می‌آید و با شمشیر بدلی به مبارزه نیروهای شیطانی و منفی نروم.

از تو سؤال کردم: دردهایم چه می‌شوند؟
آموزش دادی آن‌ها مکان رد شدن نور خداوند هستند. به من آموزش دادی صبور و شکیبا باشم تا هنگام شکوفایی سر برسد و هزیمت و ناکامی برایم موهبتی الهی باشد که بپذیرم و شاکر باشم. به من همسفر آموزش دادی خود را دوست داشته باشم؛ چرا که خویشتن‌ دوستی شرط نجات سیاره زمین است.

به من آموزش دادی خشم را با نیک‌خواهی، بدی را با نیکی، خودخواهی را با محبت و دلسوزی در حق افراد و دروغ را با صداقت مغلوب کنم. به من آموزش دادی زندگی تنها زمانی معنا پیدا می‌کند که آتش عشق در درونم شعله‌ور شود و آتش وجودم را به روشنایی تبدیل کند. به من آموزش دادی تا زمانی که چیزی از خود نبخشی، هرگز احساس نشاط نمی‌کنی.

دغدغه راهنما همیشه این است که حیات بشر بر مدار ارزش‌ها و کرامت انسانی بچرخد و شناخت خود و خدای خود همت اساسی باشد و شما عزیزان با پذیرش این مسئولیت، نام خودتان را در این گروه و در قالب واژه مقدس راهنما ثبت کردید. راهنما ایمان و راستی را بر لوح جان و ضمیرهای پاک حک می‌کند و سیاهی جهالت را از دل‌ها می‌زداید و زلال دانایی را در روان بشر جاری می‌سازد.

راهنما یعنی گذشتن از خود، راهنمای عزیزم خانم کبری، چراغی برایم روشن کردند تا بتوانم با مشکلات بزرگی که برای من و مسافرم پیش آمده مقابله کنم و خود را که در چاه یأس و نا‌امیدی بودم و برای درمان راهی نداشتم، به نتیجه برسم. سپاسگزارم که دست مرا گرفتی و با آموزش‌های ارزنده، جهان‌بینی را به من آموختی و دعوت به صبر و تحمل کردی تا قد خمیده مسافرم و خودم صاف شود.

به من آموزش دادی جهان پیرامون خود را بشناسم و نقطه تحمل خود را بالا ببرم. به من آموختی کسی که برای جسم خودش ارزش قائل نمی‌شود، حتماً در آینده دچار مشکل خواهد شد. بنابراین آموزش دادی سعی کنیم ورزش را هم به روش DST انجام دهیم تا سیستم ایکس بدن عملکرد بهتری داشته باشد، بخصوص زمانی که در سفر اول هستیم.

اگر من همسفر در فعالیت‌های ورزشی، جهان‌بینی نداشته باشم، به مشکلات زیادی برخورد می‌کنم؛ زیرا اگر در مسابقه‌ای داور اشتباه کند، اشکالی ندارد؛ چون هدف برد و باخت نیست، بلکه هدف آموزش گرفتن است. به من آموختی در کنگره‌۶۰ یا می‌بریم یا می‌آموزیم و به تعادل و حال خوش می‌رسیم.

سپاس می‌گویم خدای بزرگ را که کنگره‌۶۰ را در مسیر زندگی من و مسافرم قرار داد و همیشه سپاسگزار راهنمای عزیزم خانم کبری هستم که با تلاش‌های بی‌وقفه، محبت، انرژی و صبوری‌شان، من را در مسیر رسیدن به روشنایی همراهی می‌کنند و دعاگوی کسانی هستم که برای کنگره‌۶۰ زحمت می‌کشند تا خانواده‌ها به آرامش و صلح برسند.

ان‌شاءالله خداوند در زندگی‌شان برکت و فزونی قرار دهد و به من لیاقت خدمت کردن در کنگره‌۶۰ را عطا کند تا من نیز بتوانم  خدمتگزار باشم و خدمت کوچکی انجام دهم. اگر دستم را به دستان تو نسپارم، در جاده سنگلاخ جهالت به کدام دستاویز متوسل شوم؟
ای آفتاب بی‌دریغ، راهنما با تو هوای سرزمین کنگره۶۰ هرگز ابری نیست.

نویسنده: همسفر فاطمه رهجو راهنما همسفر کبری لژیون دوم، رشته ورزشی دارت شعبه زنجان
رابط خبری: همسفر رقیه مرزبان خبری پارک ملت زنجان
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر سميه رشته ورزشی والیبال نمایندگی دنا شهرضا دبیر سایت ورزش همسفران