گاهی یک «شروع» ساده میتواند سرنوشت یک انسان را تغییر دهد؛ شروعی که با عشق همراه میشود، با آموزش استمرار مییابد و با عمل به راهنماییها به ثمر مینشیند. در جمعیت احیاء انسانی کنگره۶۰، جایگاه راهنما تنها یک عنوان نیست، بلکه مسئولیتی الهی و امانتی بزرگ است؛ پاسداری از انسانهایی که با امید و خواسته درمان قدم در این مسیر میگذارند.
مسافر آرزو با بیش از ۸ سال تخریب آنتی ایکس سیگار و قلیان وارد جمعیت احیاء انسانی کنگره۶۰ شدند. به مدت ۱۰ ماه و ۶ روز با روش DST با آدامس نیکوتین دار خوراکی با راهنمایی مسافر نیکوتین اعظم سفر کردند. در حال حاضر به مدت ۲ سال و ۶ ماه است که به لطف خدا و دستان پر مهر مهندس حسین دژاکام آزاد و رها هستند. رشته ورزشی مسافر آرزو در کنگره۶۰ شطرنج است.
در این گفتوگو در خدمت راهنمای ویلیام همسفر آرزو، از نمایندگی محمدیپور قم هستیم و شما را به خواندن این مصاحبه دعوت میکنیم.
در هفته راهنما، اگر بخواهید جایگاه «راهنما» را در ساختار آموزشی کنگره۶۰ تعریف کنید، این جایگاه چه مسئولیت ویژهای در قبال خانمهای مسافر دارد؟
به نظر من، بیشک اولین و یکی از تأثیرگذارترین جایگاهها برای یک همسفر که با تخریب نیکوتین وارد کنگره۶۰ میشود، راهنمای جهانبینیِ فرد است؛ چرا که راهنمای جهانبینی با انتقال عشق و آگاهی به جا به رهجو میتواند با ایجاد انگیزه، به او کمک کند تا خواست پنهانشده درونش را در زمان مناسب پیدا کند و در مسیر درمان قرار بگیرد.
به عنوان راهنمای ویلیام، تفاوتهای روحی و روانی خانمهای مسافر را در مسیر درمان چگونه میبینید و راهنما چگونه باید با این ظرافتها برخورد کند؟
به نظر من، برخورد با همسفری که تخریب نیکوتین دارد و یا در مسیر درمان قرار گرفته است، از دو جهت ظرافت بالاتری را طلب میکند:
۱. به واسطه مصرف نیکوتین، آسیبهای فراوانی به سیستم ایکس خود وارد کرده است.
۲. بیشتر همسفران مصرفکننده نیکوتین حسهای بستهای دارند که ارتباط گرفتن با آنها نیازمند ظرافت بیشتری است.
این موضوع با بالا بردن سطح آگاهی راهنما در مورد ویژگیهای فرد مصرفکننده، هموارتر خواهد شد.
به نظر شما مهمترین نیاز یک خانم مسافر در ابتدای ورود به کنگره۶۰ چیست و راهنما چگونه میتواند حس امنیت و اعتماد را در او ایجاد کند؟
به نظر من در ابتدا فقط عشق، عشق و عشق و در ادامه، دادن آگاهی به فرد.
جایگاه آموزش و جهانبینی را در رشد و تثبیت خانمهای مسافر چگونه ارزیابی میکنید و راهنما چه نقشی در نهادینه شدن این آموزشها دارد؟
این جمله مهندس دژاکام همیشه برای من کمککننده بوده است: «ما آدمِ بد نداریم، آدمِ جاهل داریم.»
بسیاری از افرادی که کار اشتباه میکنند، فکر نمیکنند که کار اشتباه انجام میدهند؛ اگر بدانند، واقعاً آن کار را نخواهند کرد.
این مصداقِ بسیار بهجایی برای این موضوع است و نقش راهنما، شفافسازیِ این موضوع برای رهجو میباشد.
در هفته راهنما، اگر بخواهید پیامی ویژه به خانمهای مسافر بدهید که هنوز در ابتدای مسیر هستند، آن پیام چیست؟
در ابتدا با تمام وجودم بابت این شروع مبارک به آنها تبریک میگویم؛ چراکه آقای مهندس همیشه به ما آموزش دادند که شروع کردن و قدم اول را برداشتن، نیمی از راه است.
و در ادامه، اگر به درستی مسیری که در آن قدم برداشتهاند ایمان دارند، پس فقط و فقط قدمهای راهنمایشان را دنبال کنند؛ چراکه سعادت و رسیدن به فرماندهی، بیشک گوشبهفرمان بودن است.
چه عاملی باعث شد مسئولیت راهنمایی را بپذیرید و این جایگاه چه تغییری در زندگی شخصی شما ایجاد کرد؟
«مُرده بُدم، زنده شدم؛ گریه بُدم، خنده شدم
دولت عشق آمد و من، دولت پاینده شدم»
در این بیت، حضرت مولانا بسیار زیبا وصف حال مرا میکند. من مردهای بودم که در کنگره۶۰ تولد دوباره پیدا کردم. من تا همیشه مدیون کنگره۶۰ خواهم بود.
به نظر شما مهمترین ویژگی یک راهنمای موفق در کنگره ۶۰ چیست؟
راهنما بودن، خدمتی بسیار حساس است. به نظر من، یک راهنمای موفق علاوه بر اینکه دائماً باید آگاهی خود را نسبت به آموزشهای کنگره بالا ببرد، باید روی علمِ اندازهها نیز بسیار کار کند؛ چرا که گاهی یک محبتِ نابجا و بالعکس، یک اخمِ نابجا میتواند مسیر رهجو را تغییر بدهد.
از مهندس دژاکام آموزش گرفتیم که رهجوها امانتهای الهی هستند و ما در قبال آنها مسئولیم.
جایگاه راهنما چه تأثیری در رشد جهانبینی خودتان داشته است؟
کوتاه میگویم: بیشک اگر عشق و آموزشهای ایشان نبود، قطعاً من امروز در کنگره۶۰ حضور نداشتم.
اگر بخواهید راهنما را در یک جمله تعریف کنید، چه میگویید؟
راهنما بارانی است که بیمنت همه را سیراب میکند.
مصاحبه کننده و طراح سوالات: راهنما همسفر الین (لژیون ششم)
عکاس: همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفرحمیرا (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر لیلا نگهبان سایت
ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر مریم دبیر سایت
همسفران نمایندگی محمدیپور قم
- تعداد بازدید از این مطلب :
136