خداوند را شاکرم که دری به روی من باز شد و نامش کنگره است. هر کس به اندازه دلهایی که آرام میکند، آرام میشود. خداوند را شکر که آن چنان خدایی میکند. اکنون قلم به دست گرفتم تا راجعبه هفته راهنما دلنوشتهای بنگارم. تا زمانیکه قدم در این راه نگذاشته بودم، تصور میکردم دنیا تمام شده و عشق و محبت وجود ندارد؛ اما حال با راهنمای خود، آقای مهندس دژاکام و دیگر استادان کنگره۶۰ آشنا شدهام و میفهمم که آنچه باور است محبت است و آنچه نیست ظروف تهی است. راهنما؛ همچون شمعی میسوزد و با انرژی خود همانند نوری، منِ رهجو را روشن میکند تا با این وسیله هدایت شوم. این هدایت تا زمانی ادامه پیدا میکند که منِ همسفر به منبع روشنایی برسم. من برای اینکه بتوانم ذرهای محبت و از خود گذشتگی و لطف راهنمایم را جبران کنم، ابتدا باید فرمانبردار باشم و همیشه به او احترام بگذارم. من قدردان تمام زحمات راهنمایان هستم و افتخار میکنم که از آموزشهای کنگره۶۰ استفاده میکنم و به حال خوش میرسم.
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون پانزدهم)
رابط خبری: همسفر کوثر رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون پانزدهم)
ارسالمطلب: همسفر زهرا نگهبان سایت
نمایندگی همسفران فردوسی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
71