برداشت سی دی

برداشت مسافر مصطفی از سی دی اکبر:

تشکر می‌کنم از جناب مهندس و خانواده محترمشان.  استاد امین در این سی‌دی فرمودند:                                                 
«رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است، یکی یافتن راه و دیگری آن‌چه برداشت می‌کنیم.» در این سی‌دی درباره «اسم اعظم» صحبت شد، موضوعی جذاب که گاهی از آن با عنوان گوهر شب‌چراغ یا غول چراغ جادو یاد می‌کنند؛ این‌که اگر آن را داشته باشی، جنی از درونش بیرون می‌آید و آرزوهایت را برآورده می‌کند. درباره اسم اعظم نیز گفته می‌شود اگر آن را بدانی، مانند رمزی است که با دانستنش اتفاق‌های بسیار خوبی رخ می‌دهد و می‌توانی به هر خواسته‌ای برسی؛ گویی از قدرتی خاص برخوردار می‌شوی. اما آیا چنین رمزی وجود دارد؟ بله. آیا مانند ماده‌ای است که به مس بزنی و آن را به طلا تبدیل کند، همانند کیمیاگران؟ آیا اکسیر حیات و کیمیاگری وجود دارد که ماهیت چیزی را تغییر دهد و تبدیلات رخ دهد؟ بله.

اگر در کنگره ۶۰ نگاه کنیم، افرادی را می‌بینیم که زمانی مصرف‌کننده بودند، با اوضاع و احوال خراب و تخریب‌های فراوان؛ اما اکنون به انسان‌هایی سالم و صالح تبدیل شده‌اند، مانند پهلوانان، راهنماها و خدمت‌گزاران. آقای مهندس با کشف متد DST این کار را انجام دادند. یا فردی که ۱۵۰ کیلوگرم وزن داشته و اکنون به فردی متناسب تبدیل شده است. این‌ها مثال‌های واقعی هستند که ما در کنگره می‌بینیم. در واقع این فلز وجودی انسان است که با آموزش، دانش درست و جهان‌بینی صحیح دچار تغییر و تبدیل می‌شود. رمز اعتیاد که هزاران سال نامرئی بود، توسط آقای مهندس در سال ۷۶ کشف شد.

حالا ما رمز و راه را پیدا کرده‌ایم؛ اما تبدیلات و تغییرات خود به‌ خود صورت نمی‌پذیرد، مگر این‌که حرکت کنیم و به‌آرامی این مسیر را ادامه دهیم.
ممکن است این مسیر پرپیچ‌وخم و ناهموار باشد و با مشکلاتی همراه شود. اتفاق‌های زیادی برای انسان رقم می‌خورد که در اینجا؛ باید وادی نهم را نیز آموخته باشیم و نقطه تحمل خود را در مسائل مختلف بالا ببریم. این فرایند درمان در جهان اعتیاد، درمان جسم، درمان نیکوتین و بسیاری از بیماری‌ها؛ باید پله‌پله با تکرار، تمرین و سعی طی شود تا به‌تدریج به فرمان عقل نزدیک شویم.

جناب مهندس می‌فرمایند: «اسم اعظم؛ یعنی اجرای فرامین عقل زیرا عقل، فرّ ایزدی دارد و فرمانش خیر است و به شر حکم نمی‌کند.» فرمان عقل همان صفات الهی است و اسمی که به خداوند تعلق می‌گیرد و به مخلوق تعلق نمی‌گیرد، همان «اسم اکبر» است؛ یعنی برترین، والاترین و بالاترین در ماهیت و ذات.