جلسه اول از دوره اول کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی هشتگرد، به استادی ایجنت همسفر سلوه، نگهبانی همسفر تارا و دبیری همسفر پرنیان، با دستور جلسه «هفته راهنمایان (DST، تازهواردین، ویلیام، جونز، ورزش، موسیقی)» روز دوشنبه ۲۷ بهمنماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:
امروز قرار بود جلسه به نوع دیگری برگزار شود و خود راهنمایان عهدهدار جشن راهنمایی باشند. اما طبق فرمان، مقدر شد که امروز من در خدمت شما باشم. خیلی خوشحالم که امروز در این جایگاه خدمت میکنم و در کنار شما عزیزان هستم. هفته راهنما را در رأس به استاد راهنمای کنگره 60؛ جناب مهندس تبریک عرض می کنم. به خانم آنی بزرگ به عنوان اولین راهنمای خانواده تبریک می گویم. همینطور این هفته را به راهنمایان ارزشمند کنگره 60 به خانم کماندار، استاد امین، خانم شانی، شما راهنمایان عزیز شعبه هشتگرد و همه امروز قرار بود جلسه به نوع دیگری برگزار شود و خود راهنمایان عهدهدار جشن «هفته راهنما» باشند؛ اما طبق فرمان، مقدر شد که امروز من در خدمت شما باشم. خیلی خوشحالم که امروز در این جایگاه خدمت میکنم و در کنار شما عزیزان هستم. «هفته راهنما» را در ابتدا به استاد راهنمای جمعیت احیای انسانی کنگره 60؛ مهندس حسین دژاکام، بنیان کنگره تبریک عرض میکنم. به همسفر آنی بزرگ بهعنوان نخستین راهنمای خانواده تبریک میگویم.
همینطور این هفته را به راهنمایان ارزشمند کنگره 60 به همسفر آنی کماندار، دکتر امین دژاکام، همسفر شانی دژاکام و شما راهنمایان ارجمند نمایندگی هشتگرد و همه راهنمایان کنگره 60 از صمیم قلبم تبریک میگویم. آرزو دارم که انشاءالله این هفته بهترینها برایشان رقم بخورد و اتفاقات شگرفی تجربه کنند. امیدوارم رهجویانی که در کنگره هستند به شایستگی از این بزرگواران تشکر و قدردانی کنند.
اول از همه راجع به راهنما صحبت کنیم. راهنما کسی است که او نیز در ابتدا بهعنوان یک تازهوارد، وارد جمعیت احیای انسانی کنگره 60 میشود و بعد از گذراندن سه جلسه بهعنوان مهمان و دریافت راهکارها و آشنا شدن به کنگره 60، وارد لژیون میشود و در کنار یک راهنما در یکراه پرفرازونشیب سفر خود را آغاز میکند.
یک تازهوارد راهی را در کنار بزرگی آغاز میکند که او نیز این راه را رفته، از تمام پستی بلندیها و سختیها مسیر عبور کرده و به نقطهای به نام عشق رسیده است. بعد از سپری کردن سفر اول، در سفر دوم به شناخت خود باید برسد و مسائل و گرههای خودش را حلوفصل کند، با خودش آشتی کند و بازهم از این مسیر میگذرد.
راهنماها بعد از سفر دوم وارد مرحله امتحان میشوند. شبیه آنچه امروز برخی از شما تجربه کردید. خدا رو شکر امروز، شاهد برگزاری نخستین امتحان نمایندگی هشتگرد بودیم و بابت این اتفاق بسیار خوشحال هستم. دوست دارم استقبال بیشتری از سوی شما انجام گیرد و همه امتحانات را تجربه کنند. اتفاق خیلی قشنگی که به راهنمایی ختم میشود. مهندس حسین دژاکام میگویند: آزمون راهنمایی در کنگره 60 از کنکور سختتر است. کنکور هم اینجوری است ولی در کنگره 60 آنکسی که اول میرسد یعنی نفر اول، نفر دوم، نفر سوم، نفر چهارم ممکن است 18 شود ولی یکوقتهایی قبول نمیشود.
آزمون راهنمایی خیلی سخت است. رهجو باید به منابع آزمون اعم از متون، فایلهای صوتی، نوشتارها و ... مسلط شده باشد تا بتواند از این امتحان عبور کند. بعد از قبولی در امتحان تئوری، باید در مصاحبه از آیتمها عبور کند. بعد از دریافت شال از دستان مهندس حسین دژاکام، تازه باید منتظر بماند تا نوبتش شود و لژیون بگیرد. بعد از همه این مسیرها و تشکیل لژیون حالا باید برای ورود اولین تازهوارد به لژیونش منتظر بماند.
وقتی اولین سفر اولی وارد لژیون شد، راهنما باید بتواند او را بهگونهای تحت آموزش قرار بدهد که رهجو بتواند مسیر پرفرازونشیب سفر را سپری کند. ما در کنگره یاد گرفتیم که راهنمایان مسافران و همسفران کنگره 60 چراغ راه هستند و کسانی هستند که به شایستگی و خوبی مسیر را میشناسند.
نکته مهم دیگر آنکه حتی راهنمایان همسفران هم باید به پروتکل فنی درمان تسلط داشته باشند تا اگر رهجویی سؤالی درباره TDS مسافرش پرسید یا درباره شرایط خاصی صحبت کرد، راهنما باید بتواند به او پاسخ بدهد. راهنما دقیقاً وضعیت رهجو را درک میکند و به او کمک میکند تا او هم بتواند مثل خودش از شرایط عبور کند. این اتفاق چطوری میافتد؟ یعنی برای یک آدم چه اتفاقی باید بیفتد که به این جایگاه برسد؟
برای شما چه اتفاقی افتاده است که هرکدامتان در اینجا نشستهاید؟ چرا خیلی از آدمهای دیگر نیستند؟ چرا قرعه به نام شما افتاده است؟ چرا قرعه به نام همسفران فریبا، معصومه، دریا، سکینه و کبری میافتد که در این جایگاه خدمت کنند. این جایگاه بسیار مقدس و ارزشمند و از مرتبه بالایی برخوردار است. جایگاهی که راهنما از شیرازۀ وجودش؛ بدون چشمداشتی، نه ریالی، نه حقوقی به رهجو میکند. یکوقتهایی از من سؤال میکنند که شما میروید کنگره حقوق میگیرید؟ میگویم: بله. میپرسند بیمه هستید؟ میگویم: بله. برای اینکه در کنگره بسیار فراتر از حقوق و مستمریهای تعیینشده دریافت میکنیم.
مسافری که تازه به کنگره وارد میشود مشکلات زیادی در بدو امر دارد. من خودم رهجویی داشتم که میگفت پول بلیت اتوبوس را ندارم. گریه میکرد و میگفت مجبورم از کجا تا کجا با دخترم در باران پیاده بروم. چون پول نداشتم. چه میشود که همین آدم دنور و پهلوان میشود؟ این حقوقی که میگیرد، چیست؟ این حقوق را از دست آن خالق بالا، از کائنات میگیرد آنچه دریافت میکند خیلی فراتر از پولی است که ممکن است در اثر کار کردن به دست آورد.
راهنمایان کنگره 60 چشمان کنگره هستند. کسانی هستند که راه را دیدند و به رهجوها راه را نشان میدهند و انگشت اشاره آنها بهسوی نور است. ما باید قدر این عزیزان را بدانیم و این جشنها برای شکرگزاری برگزار میشود.
در سخنی از امام رضا (ع) آمده است که فرمود: «مَنْ لَمْ یَشْکُرِ الْمُنْعِمَ مِنَ الْمَخْلُوقِینَ لَمْ یَشْکُرِ اللَّهَ عَزَّوَجَل»؛ «کسی که سپاسگزار نعمتهایی نباشد که از طرف آفریدگان به او ارزانی شده است، شکرگزار خداوند نیز نخواهد بود»؛ یعنی کسی که از مخلوق سپاسگزاری و شکرگزاری نکند، از خداوند سپاسگزاری نکرده است و ما باید سپاسگزاری و شکرگزاری را یاد بگیریم.
در کنگره به 3 شکل شکرگزاری را یاد میگیریم؛ کلام، زبان و عمل. ممکن است یک نفر وقتی یک استکان چای به ما بدهد زبانی و قلبی از او تشکر کنیم ولی قدردانی و شکرگزاری ما از راهنماها در کنگره 60 با هدیۀ پاکت و به شکلی عملی است. مسافر علیرضا، دیدهبان لژیونهای سردار حرف قشنگی میگویند: «بهاندازه و میزان وزن خودت، شکرگزاری کن.» خودت را در چه جایگاهی و در کجا میبینی وقتی میخواهی از راهنمایت که بدون چشمداشت، زمان و انرژی خود و خانوادهاش برای رهجو صرف کرده، قدردانی کنی؟
چطور میتوانیم از مهندس حسین دژاکام، از دکتر امین دژاکام که جهانبینی را به من آموخته است و نگاهم را به زندگی، هستی و خودم همهچیز تغییر داده است، تشکر کنم؟ این استادان باعث شدند تا امروز زندگی من به آسایش برسد و مرا به جایگاهی در جهان هستی سوق دادهاند که تصورش را هم نمیکردم. من با چه مبلغی از ایشان میتوانم قدردانی کنم؟ البته ما نمیگوییم چقدر؛ هرکسی در اندازه و توان خودش میتواند قدردانی کند.
یکوقتی من عاشق راهنمایم هستم؛ ولی در وسعم نیست آنطور که شایستۀ راهنمایم است از او تشکر کنم، اشکالی ندارد، با یکدل نوشته در یک کاغذ خوب و زیبا هم میتوان قدردانی کرد. مهندس حسین دژاکام این کلام خیلی قشنگ را بارها گفتهاند: «من هرگاه مبلغ کم را در پاکت میبینم، میبوسم و کنار میگذارم. اینهمه آن چیزی بوده که داشته و به من هدیه داده و این بسیار ارزشمند است.» زمانهایی من خودم شخصاً شرایط نداشتم؛ ولی حاضر شدم پول قرض بگیرم تا وظیفه قدردانیام را نسبت به راهنمایم انجام دهم.
جشن هفته راهنما قبلاً به این شکل بود که راهنمایان بالا میآمدند و لوحی که مهندس حسین دژاکام برایشان تهیهکرده بود، توسط ایجنت تقدیم میشد و اعضای لژیون نیز تکتک میآمدند و از راهنمای خودشان تقدیر میکردند؛ اما امسال میتوانیم عکس بگیریم؛ ولی تقدیر و تشکر در لژیونها انجام میشود. امیدوارم که به شایستگی از راهنمای خودمان تشکر کنیم. اگر راهنمایی داریم که الآن در کنگره نیست، حتماً با او تماس بگیریم و تشکر کنیم. اگر میتوانیم حضوری و عملاً قدردانی کنیم. خود من از راهنمای 12 سال پیشم همچنان قدردانی میکنم حتی اگر لازم باشد به دیدن ایشان میروم.
قدردانی با شاخه گل انجام نمیشود؛ بلکه با مبلغی در پاکت به همراه دل نوشته از راهنمای خودمان تشکر میکنیم. بازهم به همه شما راهنمایان خوب و ارزشمند کنگره 60 این هفته را تبریک میگویم و برایتان بهترینها را از خداوند میخواهم. امیدوارم رهجویان و اعضای کنگره 60 به شایستگی از راهنمایشان قدردانی انجام بدهند.

قدردانی دبیر جدید همسفر پرنیان از دبیر قبل همسفر نفیسه

و در ادامه جلسه امروز قدردانی از راهنمایان نمایندگی هشتگرد انجام شد.

مرزبان کشیک: همسفر کینوش و مسافر محمد
تایپ، ویرایش و ارسال: همسفر پریسا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی هشتگرد کرج
- تعداد بازدید از این مطلب :
396