English Version
This Site Is Available In English

راهنما الگوی صبر، استقامت و آرامش است

راهنما الگوی صبر، استقامت و آرامش است

جلسه‌ نهم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی شیخ بهایی با دستور جلسه «هفته راهنمایان (DST، تازه‌واردین، ویلیام، جونز، ورزش، موسیقی)»، با استادی ایجنت همسفر وجیهه، نگهبانی همسفر ندا و دبیری همسفر زهرا روز دوشنبه ۲۷ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ ساعت 15:00 برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا بیان کنیم که چرا چنین دستور جلسه‌ای در جمعیت احیای انسانی کنگره 60 گذاشته‌شده است؟ این مسئله را برای عزیزانی می‌گویم که به‌تازگی وارد کنگره شده‌اند و شناخت دقیقی از جایگاه راهنما ندارند. جایگاه راهنمایی بعد از دوره درمان، به فرد داده می‌شود؛ هم برای مسافران و هم برای همسفران که پس از پروسه درمان و گذراندن سفر اول باید در آزمون شرکت کنند، همین‌طور باید 40 سی‌دی خود را نوشته باشند. سال آینده در شهریورماه آزمون راهنمایی برگزار خواهد شد. افرادی که می‌خواهند این جایگاه را لمس کنند می‌توانند در آزمون شرکت کنند.

در مرحله بعدی باید از دیده‌بانان و همین‌طور مهندس حسین دژاکام تائیدیه بگیرند که با گرفتن مصاحبه و سؤال‌های شفاهی، این مرحله نیز انجام خواهد شد. نکته مهم دیگر که هم برای همسفران و هم مسافران تأکيد شده است، درمان سیگار بوده که باید قبل از ورود به جایگاه راهنمایی درمان صورت گرفته باشد و افراد نشان ویلیام را دریافت کرده باشند؛ چراکه همیشه مهندس حسین دژاکام می‌فرمایند: «راهنما باید الگوی بدون نقص باشد»؛ یعنی هم درمان اعتیاد را انجام داده باشد (چه درمان مواد مخدر و چه درمان سیگار) و همین‌طور سفر دوم جهان‌بینی را پشت سر گذاشته باشد.

عملکرد راهنما به چه صورت است؟ عملکرد راهنما در جمعیت احیای انسانی کنگره‌۶۰ بسیار مهم است. راهنما تجربیات خود و آموزش‌هایی را که در طول سفر خود داشته است، در قالب آموزش‌های کنگره۶۰ و با کمک از منابع آن، فایل‌های آموزشی و صحبت‌های مهندس حسین دژاکام به رهجویان خود آموزش می‌دهد.

راهنما همیشه الگوی صبر، استقامت، آرامش و الگوی نظم، انضباط و احترام است. راهنما همه این موارد را در لژیون خود آموزش می‌دهد. او قبل از رهجو به کنگره می‌‌آید و بعد از رهجو از کنگره بیرون می‌رود. بهترین و باارزش‌ترین چیز را که وقت و انرژی و زمان است در اختیار رهجو خود قرار می‌دهد و بدون دریافت هیچ‌گونه دستمزدی خدمت می‌کند.

راهنمایان جزو اولین افرادی هستند که در کنگره۶۰ هم خدمت مالی و هم خدمت معنوی می‌کنند. برای مثال: زمانی که برای کمک‌های مالی برای ماه مبارک رمضان اعلام می‌شود، راهنمایان اولین کسانی هستند که اقدام و مشارکت می‌کنند؛ همین‌طور در خدمت درختکاری، همایش و دیگر خدمت‌ها اولین داوطلبان، راهنمایان هستند. آیا این افراد قابل‌احترام و سپاسگزاری نیستند؟ قطعاً هستند. ما باید در چنین روزی جمع‌ شویم و آموزش‌هایی را که به ما داده‌شده است چه به‌صورت عملی و چه زبانی، به راهنمای خود نشان دهیم و از صمیم قلب برای آن‌ها دعا کنیم، احترام بگذاریم و بدانیم احترام فقط برای آن‌ها نیست.

نکته‌ای که باید بین صحبت‌های خود و با تأکید مهندس حسین دژاکام اشاره‌ کنم؛ این است که راهنما، مشاور املاک نیست، مشاور ازدواج، طلاق و خانواده هم نیست که اگر به این صورت باشد، به ضد ارزش تبدیل خواهد شد. خداوند را شاکریم که تا امروز چنین چیزی در کنگره۶۰ وجود نداشته است.

چرا در جمعیت احیای انسانی کنگره‌۶۰، قدردانی و سپاسگزاری می‌کنیم؟ کنگره۶۰ قدردانی و سپاسگزاری را در قالب آموزش به ما یاد داده است که همه این‌ها به شخص رهجو بر‌می‌گردد؛ مثلاً وقتی مسافر برای درمان اعتیادش از راهنمای خود و مهندس حسین دژاکام با دادن پاکت سپاسگزار باشد؛ این قدردانی به خود شخص برمی‌گردد. چگونه؟ وقتی من سپاسگزار باشم؛ این سپاسگزاری باعث می‌شود خوبی‌ها و چیزهایی که در کنگره۶۰ به دست آورده‌ام از من گرفته نشود.

مولانا در دفتر اول مثنوی معنوی می‌گوید: شکرِ نعمت نعمتت افزون کند                      کفرِ نعمت از کفت بیرون کند
اگر سپاسگزار نباشم همان درمان اعتیاد هم از من ذره‌ذره گرفته می‌شود؛ پس همیشه باید این پروسه ادامه‌دار باشد. هر چند راهنما‌ها، ایجنت و همه‌ کسانی که دوره راهنمایی را گذرانده‌اند، راهنما دارند و به همین شیوه از راهنما سپاسگزاری می‌کنند؛ یعنی این چرخه ادامه دارد.

ان‌شاءالله شما هم این دوره را تجربه می‌کنید، رهجو از شما سپاسگزاری می‌کند. ما در کنگره۶۰ بخشیدن را یاد می‌گیریم. انسان‌هایی که بخشیدن را بلد هستند؛ اول اشتباه خود را می‌بخشند. اگر اشتباهی کردی، خودت را زود می‌بخشی، سرزنش نمی‌کنی. همین‌طور که مسافر را به خاطر اعتیادش بخشیدیم، سفر کردیم، سفرش را قبول کردیم و همسفرش شدیم، دیگران را ببخشیم. این بخشیدن‌ها باعث می‌شود کارت‌های داخل جیب خود را افزایش و توسعه دهم، توانایی‌هایم را بیشتر کنم.

حالا برای چه چیزی توانایی‌های خود را افزایش دهم؟ برای این‌که در کنگره۶۰ برای جنگیدن آمدم. آمدم تا با اعتیاد، سیگار، منیت، کبر و غرور بجنگم و این‌ها توانایی‌ می‌خواهد که از همان سپاسگزاری و شکرگزاری به دست می‌آید. وقتی من آموزش‌ها را دریافت می‌کنم می‌توانم توانایی‌هایم را قدرت دهم، قوی‌تر شوم و سلاحی بزرگ‌تر از منیت بردارم، سلاحی بزرگ‌تر از نفرت بردارم که همان عشق و محبت است و این باعث می‌شود من با عشق و محبت خود، تاریکی‌ها را از بین ببرم و به‌طرف روشنایی حرکت کنم.

امیدوارم کسانی که خواستار این جایگاه هستند؛ با سعی و تلاش خود بتوانند به این درجه برسند. همیشه مهندس حسین دژاکام می‌فرمایند: «نوبت باران محفوظ است.» کسانی که امتحان دادند؛ ولی قبول نشدند؛ سعی و تلاش کنند و این پروسه را حتماً نگاه کنند، ببینند کجای آن را جا انداختند و انجام نداده‌اند. آیا من فرمان‌بردار بودم؟ آیا نظم و انضباط من درست بود؟ کجای کار من اشکال دارد؟ یا این‌‌که هنوز حس من با جایگاه راهنمایی درست نشده است.

مهندس حسین دژاکام می‌فرمایند: نوبت باران محفوظ است؛ یعنی به شما داده می‌شود فقط باید با سعی و تلاش به دست آورید. باز هم به راهنمایان نمایندگی شیخ بهایی تبریک عرض‌ می‌کنم. ببخشید که نتوانستیم جشنی در حد و اندازه شما برقرار کنیم. خیلی دوست داشتم به‌عنوان ایجنت در کنگره۶۰ جشن‌ها را طوری برقرار کنم که در اندازه شما باشد؛ ولی متأسفانه نتوانستم؛ اما با لبخند و عشق خود و استادی که انجام دادم، بهترین‌ها را برای شما آرزو می‌کنم. ان‌شاءالله در جایگاه‌های بالاتر بدرخشید و برکات خدمت‌ها در زندگی شما جاری و ساری باشد.

مرزبانان کشیک: همسفر مریم و مسافر علی
تایپیست: همسفر خزر رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون بیستم)
عکاس: همسفر شقایق رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر مریم مرزبان خبری
همسفران نمایندگی شیخ بهایی

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .