باحضور استاد م اقا جواد نوری دردلم رو شن شد و از دل تاریکی مرا به روشنایی هدایت کرد

دلنوشته هفته راهنما 

هفته راهنما برای من فقط یک مناسبت ساده نیست؛ فرصتی است برای مکث کردن و قدردانی از دستی که در تاریک‌ترین روزهای زندگی‌ام چراغی روشن کرد.روزی که وارد کنگره شدم، پر از ترس، بی‌اعتمادی و خستگی بودم. باور نداشتم بتوانم روزی بدون مصرف و با آرامش زندگی کنم. اما راهنمای من، آقا جواد، پیش از هر سخنی با حضور آرام و نگاه مطمئنش در دل من امیدی روشن کرد؛ امیدی که سال‌ها خاموش شده بود.آقا جواد برای من فقط یک معلم نبود؛ تکیه‌گاهی بود که بدون قضاوت شنید، با صبوری آموزش داد و بی‌هیچ توقعی کنارم ماند. قدم‌به‌قدم به من یاد داد که درمان عجله ندارد، تغییر زمان می‌خواهد و اگر درست حرکت کنم، رسیدن به تعادل حتماً ممکن است.

اگر امروز آرامشی در جسم و روانم حس می‌کنم، اگر خانواده‌ام لبخند را دوباره تجربه می‌کنند و اگر به آینده امیدوارم، ریشهٔ همهٔ این‌ها در دانشی است که از راهنمایم آموختم؛ دانشی برای درست زندگی کردن، نه فقط قطع مصرف.هفته راهنما به من یادآوری می‌کند که بعضی آدم‌ها فقط در زندگی ما حضور ندارند، بلکه مسیر زندگی‌مان را تغییر می‌دهند.

برای من، آقا جواد یکی از همان آدم‌هاست… و بهترین قدردانی من این است که آموزش‌هایش را درست زندگی کنم.

از صمیم قلب برای همه راهنمایان کنگره آرزوی سلامتی و آرامش دارم و سپاسگزارم که چراغ راه ما شدند تا از تاریکی عبور کنیم و دوباره معنای زندگی را پیدا کنیم.

نگارش :مسافر محمد ع لژیون یکم نمایندگی زاهدان

ارسال :محمدرضا  ش لژیون یکم نمایندگی زاهدان