هفته راهنما را به تمام راهنمایان عزیز تبریک میگویم؛
کسانی که بیچشمداشت، با صبر، عشق و تعهد، چراغ مسیر ما شدند.
قبل از ورود به کنگره، تصور من از راهنما فقط یک معلم یا مشاور بود؛
اما به مرور فهمیدم راهنما کسی است که نهتنها آموزش میدهد،
بلکه با رفتار، نظم، اخلاق و جهانبینی خود الگو میشود.
راهنما به من یاد داد که درمان فقط قطع مصرف نیست،
بلکه ساختن دوبارهی تفکر، احساس و نگرش به زندگی است.
راهنما به من یاد داد مسئولیتپذیر باشم،بهانه نیاورم،
و در مسیر بمانم، حتی وقتی حالِ دلم خوب نیست.
در بسیاری از لحظات، اگر صبر و آرامش راهنمایم نبود،
شاید من هم تسلیم ذهن و نفس خود میشدم.
اما حضور او باعث شد یاد بگیرم که سختیها بخشی از مسیر رشد هستند.
برای من، راهنما فقط راهنمای درمان نبود، راهنمای زندگی بود…
او به من نشان داد که میشود بدون زور، بدون تحقیر و بدون ترس،
انسانها را هدایت کرد؛ فقط با آموزش و محبت.
در این هفته، بهترین قدردانی از راهنما این است که
آموزشها را جدی بگیریم،
حرمتها را حفظ کنیم،
و به خروجیهایی سالم، متعادل و خدمتگزار تبدیل شویم.
از راهنمای عزیزم سپاسگزارم
برای زمانی که گذاشت،برای صبری که داشت،
و برای ایمانی که به من داد تا خودم را دوباره بسازم.
و اما سخنی از دل… آقا جواد، استاد بزرگوارم؛
شاید از نظر پیوند خونی با هم یکی نباشیم، اما با تمام وجود میگویم پیوند قلب و روح من با شما،
چیزی شبیه پیوند با یک پدر است.شما برای من فقط راهنما نبودید،پناه بودید، امید بودید، تکیهگاه بودید.
اگر امروز ایستادهام، اگر دوباره زندگی را نفس میکشم، اگر لبخند به صورتم بازگشته،
بخش بزرگی از آن را مدیون صبر، باور و محبت شما هستم.
و همیشه با خودم میگویم:محمدرضا…
تو به لطف آقا جواد، دوباره زندگی کردن را آموختیی.
نگارش و ارسال: مسافر محمدرضا.ش رهجوی راهنما جواد لژیون اول
نمایندگی مسافران زاهدان .
- تعداد بازدید از این مطلب :
46