راهنما؛ تجلی نور در تاریکی‌

قبل از هر چیز، هفته زیبا و خجسته راهنما را خدمت آقای مهندس و خانواده محترمشان، به خاطر آموزش‌های ناب و ارزشمندی که به ما عطا نمودند و خدمت‌های عاشقانه‌ای که برای احیای مسافران و همسفران انجام دادند، صمیمانه تبریک عرض می‌کنم و از ایشان بسیار سپاسگزارم. همچنین هفته راهنما را به تمام راهنمایان ارجمند کنگره ۶۰ تبریک می‌گویم و از ایشان بابت زحمات خالصانه‌ای که در جهت اهداف والای کنگره ۶۰ متحمل می‌شوند، قدردانی می‌کنم. امیدوارم این هفته برای همه عزیزان، سرشار از خیر، برکت و توفیق الهی باشد.

اعتیاد پدیده‌ای است که از ترکیب انسان و مواد مخدر شکل می‌گیرد و برای شناخت صحیح آن؛ باید عوامل و اجزای تشکیل‌ دهنده‌اش را به‌ درستی شناخت. راهنمایان کنگره ۶۰، افرادی هستند که تاریکی‌های اعتیاد را به‌خوبی تجربه کرده‌اند و در پرتو آموزش‌های کنگره ۶۰ به جایگاهی والا از نظر علم و دانش شناخت اعتیاد دست یافته‌اند. آنان هنگامی که به نور و روشنایی رسیدند، از همان نوری که دریافت کرده بودند، بخشیدند تا دیگران نیز از آن بهره‌مند شوند. یکی از بارزترین نشانه‌های حرکت صحیح و درمان کامل اعتیاد در کنگره ۶۰، عشق و علاقه راهنما در کمک به همنوعان و گذشتن از عصاره وجود خویش، بدون هیچ‌گونه چشم‌داشت مادی است.

راهنمایان، معلمان راستینی هستند که با پرورش شاگردان و اصلاح تفکر و اندیشه آنان، می‌توانند انسان‌هایی تربیت کنند که امور مختلف سیستم و جامعه را اصلاح کرده و در مسیر آبادانی گام بردارند. از این‌رو جایگاه راهنما و معلم، جایگاهی بسیار مهم و حساس است. انسان زمانی مشمول رحمت خاص خداوند می‌شود که بتواند از سه ضلع مثلث رحمت عبور کند؛ ضلع اول عبور از ناامیدی است، ضلع دوم بهره‌بردن صحیح از امکاناتی است که در اختیار داریم و ضلع سوم تبعیت از رب است.  تابع رب بودن، روح انسان را هدایت و تقویت می‌کند؛ هنگامی که روح قدرتمند شود، جن درون انسان تضعیف می‌شود و دیگر توان انتقال افکار منفی را نخواهد داشت.

در نتیجه، تفکر و احساس فرد به آرامش می‌رسد و قدرت یادگیری در او افزایش می‌یابد. بنابراین شرط آموزش‌ پذیری و رسیدن به آرامش، تبعیت از آموزش‌های مربی و راهنما است. راهنما مسئولیتی خطیر و سنگین بر دوش دارد؛ او باید بر منیت، قدرت‌طلبی و نیروهای منفی و تاریکی‌هایی که به او فشار می‌آورند غلبه کند و از سوی دیگر با آگاهی، تاریکی‌های رهجو را نیز مهار و هدایت نماید. مشاهده ساعت‌ها، روزها، ماه‌ها و سال‌ها خدمت بی‌چشم‌داشت مادی، با نگاهی حسابگرانه شاید مفهومی جز دیوانگی نداشته باشد؛ اما با نگاهی عاشقانه، عاقلانه و مؤمنانه، این حرکت معنایی عمیق و متفاوت می‌یابد؛ مفهومی که باورش برای هر کسی آسان نیست، مگر آن‌که حقیقت آن را دریابد.

در دستور جلسات کنگره ۶۰ جشن‌های گوناگونی وجود دارد که همگی یک معنا و مفهوم را دنبال می‌کنند و آن، فراگیری قدردانی و تشکر از مخلوقات خداوند است؛ کسانی که به هر شکل و شیوه‌ای به ما خدمت کرده‌اند یا می‌کنند؛ زیرا درب ورودی شکرگزاری از باری تعالی، قدردانی از بندگان اوست. از همین رو در کنگره ۶۰، یک هفته در سال به نام هفته راهنما نام‌گذاری شده است. در این هفته اعضای کنگره ۶۰ به پاس قدردانی از تلاش‌های راهنمای خود، هدیه‌ای تقدیم می‌کنند که نشانه‌ای از کاربردی نمودن آموزش‌های کنگره ۶۰ است.

این تقدیر و تشکر در چنین مراسمی تنها با پاکت انجام می‌شود و هر فرد بنا بر توان و وسع مالی خود مبلغی را درون پاکت گذاشته و به راهنمای خویش تقدیم می‌کند. همچنین با نوشتن دل‌نوشته‌ای زیبا برای راهنما، می‌توانیم عشق و محبت خود را ابراز کنیم. نکته قابل ذکر آن‌که چه در جایگاه شاگرد باشیم و چه در جایگاه راهنما، در هر حال هم شاگردیم و هم راهنما. در جایگاه شاگرد باید فرمان‌برداری صحیح داشته باشیم تا روحمان قدرت یابد و در جایگاه معلم باید به‌درستی عمل کنیم تا تغییرات واقعی در انسان‌ها ایجاد شود.

در پایان، این هفته زیبا را به تمام اعضای کنگره ۶۰ تبریک عرض می‌کنم و از راهنمایان گرامی‌ام که افتخار رهجویی ایشان را داشته‌ام؛ خانم راضیه، خانم زهرا، خانم اعظم، خانم اعظم (راهنمای جونز) و راهنمایان تازه‌واردین؛ خانم فهیمه و خانم بتول، از صمیم قلب سپاسگزاری می‌کنم.

منابع: سی‌دی‌های مدرس، معلم، کافر، راهنما، مقالات آقای علی خدامی، کتاب ۱۴ مقاله، مقاله ششم
نویسنده: راهنما همسفر حمیده (لژیون هفتم)
رابط‌ خبری: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر حمیده (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر فائزه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یحیی زارع میبد یزد