راهنما بدون دریافت هیچ‌گونه مزد مادی، خود را وقف خدمت می‌کند

در آغاز، باید از خداوند متعال صمیمانه شاکر باشم که این بنده را لایق دانست تا در مسیر پرارج کنگره قرار گیرم. راهنما کسی است که همچون بارانی رحمت، همه را سیراب می‌کند و روحی دوباره می‌بخشد.
در مسیر زندگی، اولین راهنمایان ما از بدو تولد، پدر و مادر عزیزمان هستند و در مراحل بعدی، آموزگاران تحصیلی یا استادان کارگاه‌های علمی و صنعتی ایفای نقش می‌کنند؛ هرچند این راهنمایان، مسیر زندگی روزمره ما را به معنای کنگره‌ای هدایت نمی‌کنند.
در خصوص راهنمایان کنگره ۶۰، که بنیان‌گذار آن جناب مهندس دژاکام و اولین راهنمای خود ایشان هستند، مراتب سپاس خود را اعلام می‌دارم. ایشان با تکیه بر تجربیات گران‌بهای خود و با قبول زحمات بی‌نهایت و دشواری‌های مسیر، بستری فراهم نمودند تا من، به عنوان یک مسافر یا همسفر، در این مکان جمع شویم و آموزش ببینیم تا بتوانیم از تاریکی به سوی نور حرکت کرده و با تکیه بر این آموزه‌ها، زندگی بهتری را تجربه کنیم.
راهنمایان ارجمند در کنگره، بی‌منت و بدون دریافت هیچ‌گونه مزد مادی، خود را بی‌وقفه وقف خدمت به مسافران و همسفران می‌کنند. پیش از آنکه راه کنگره را بیابم، در وضعیت مناسبی نبودم و حتی نمی‌دانستم چگونه باید با مسافرم رفتار کنم. شکرگزارم که در برابر این راهنمایان گرامی که در کنگره ۶۰ خدمت می‌کنند تا من، امثال من، و مسافرانمان به حال خوش برسیم و مسیر صحیح زندگی را بیابیم، قرار گرفته‌ام. امید دارم که ما نیز با کسب آموزش‌ها از راهنمایان عزیز، بتوانیم در زمره خدمتگزاران کوچک کنگره ۶۰ قرار گیریم.
در پایان، از راهنمای گرانقدر خویش، جناب آقای محمدرضا، نهایت تشکر و قدردانی را دارم و از خداوند متعال، دوام توفیقات و موفقیت روزافزون ایشان را خواستارم. برای تمام اعضای کنگره ۶۰، آرزوی پیروزی و سربلندی دارم.

دلنوشته: همسفر علی رهجو لژیون دوم
تایپ و بارگذاری: همسفر نیما
سایت همسفران آقا نمایندگی شادآباد