خدمتی از روی عشق و محبت

آنچه باور است محبت است و آنچه نیست ظروف تهی است. محبت؛ بزرگترین درسی است که در کنگره۶۰ آموزش داده می شود، چراکه اساس کار کنگره بر مبنای محبت، عقل و ایمان است. در کنگره۶۰ بهبودی صرفا یک فرایند فردی نیست؛ بلکه پدیده‌ای است که در بستر پیوند شکل می‌گیرد. در این ساختار راهنما به‌عنوان حلقه‌ واسط بین دانایی و تجربه نقش اساسی در انتقال الگوی صحیح زندگی ایفا می‌کند. هفته راهنما، تنها یک رویداد در تقویم کنگره۶۰ نیست، آیینه‌ای است رو به سوی تمام آن‌هایی که از جهنم اعتیاد عبور کرده و دوباره زاده شدند تا بلد راه دیگران باشند.

در این مقاله سعی شده است به مناسبت هفته راهنما، به پاس قدردانی از زحمات این عزیزان جایگاه راهنما و ویژگی‌های آن‌ها را تا حدی بشناسیم. اولین برداشت از جایگاه راهنما در کنگره۶۰، این است که راهنما خودش در گذشته مصرف کننده مواد مخدر بوده و پس از مراجعه به کنگره۶۰ با استفاده از راهنمایی‌ها، آموزش‌ها و همچنین استفاده از متدDST توانسته است، اعتیاد خود را درمان کند و به رهایی برسد. دومین برداشت از جایگاه راهنما در کنگره۶۰ این است که فرد رها شده از دام اعتیاد بایستی در ادامه سفر، آموزش‌های لازم را ببیند و علم و دانش شناخت مواد مخدر انسان را تا سطحی که به شناخت کامل اعتیاد منتهی شود، کسب نماید و در آزمون راهنمایی قبول شود.

در همه سیستم‌ها، تمام معلمان در قبال ایفای نقش خود، مزد دریافت می‌کنند؛ ولی در کنگره۶۰ راهنما نه تنها مزد دریافت نمی‌کند؛ بلکه در راستای انجام خدمات خود در کنگره، هزینه هم می‌کند که از دیدگاه حسابگرانه این کار قابل توجیه نیست؛ اما از منظر عشق و ایمان این حرکت مفهوم والایی دارد. به‌ تعبیر کتاب عشق باورش کار هرکس نیست، مگر معنای آن بداند که آن چیست. کسانی که در کنگره۶۰ خدمت می‌کنند، در مقابلش چیزی دریافت می‌کنند که نامش عشق و محبت است و بسیار گران‌بها است، دریافت عشق و محبت از سوی رهجو، شیرین‌ترین و ارزشمندترین هدیه‌ای است که یک راهنما می‌تواند بگیرد. به قول آقای مهندس در سی‌دی عشق و ایمان که می‌فرماید: «اگر محبت و عشق به انسان نرسد، مثل گیاهی است که آب به آن نرسیده باشد و پژمرده می‌گردد».

راهنما قوانین زندگی را یاد گرفته است، او با تمام وجود اثرات سوء مصرف مواد مخدر را درک نموده و در چنین شرایطی می‌خواهد، تخریب‌های دوران خود را با خدمت عاشقانه جبران نماید تا مصداق بارزی باشد بر سخن معلم بزرگ "استاد سردار" که در کتاب عبور از منطقه۶۰ درجه زیر صفر می‌فرماید: «ما برای آموزش و خدمت پا به حیات نهاده‌ایم؛ بنابراین بهره‌مندی از چنین ظرفیت و پتانسیل برای هر انسانی که با دردی مشابه اعم از همسفر یا مسافر به‌عنوان رهجو وارد کنگره می‌شود، یک توفیق و فرصت است.

در بهره‌مندی از چنین فرصتی رهجو وظایفی پیدا می‌کند از جمله:
۱) احترام؛ که از وظایف رهجو است و در حد دوستی و رفاقت نخواهد بود و در مقام معلم یا مربی رهجو می‌باشد. رهجو با احترام گذاشتن به راهنما، در حقیقت به خودش و به مسیر رهایی احترام می‌گذارد، چون راهنما آیینه‌ای است که راه درست را نشان می‌دهد و شکستن این آیینه، شکستن راه است.
۲) تسلیم و آموزش پذیری که رمز عبور از تاریکی به روشنایی است.

تسلیم؛ یعنی شنیدن بدون چون و چرا، یعنی عمل کردن به آموزش‌ها، یعنی صادق بودن در گفتن و راست بودن مسیر. رهجو برای آموختن باید در تسلیم کامل راهنما باشد، آموزش‌پذیر باشد و سوال و چرایی به برنامه آموزشی وارد نکند. به تعبیر آقای مهندس حسین دژاکام که بیان می‌کند: «رهجو سرباز است و فرمانده‌ او در حیطه‌ تخصصی اعتیاد و مقوله مواد مخدر راهنما است».
۳) رسیدن به جایگاه راهنمایی؛ یکی از مهم‌ترین هدایایی که رهجو به راهنمای خود می‌دهد، این است که ادامه دهنده راهش باشد. کسی که تا ابد شاگرد بماند، نمی‌تواند زحمات معلمش را جبران نماید.

۴) رعایت قوانین و حرمت کنگره۶۰
۵) خدمت کردن، خدمت در کنگره یک وظیفه نیست؛ یک نیاز است. خدمت در کنگره بخشی از فرایند درمان و غالب شدن بر مشکلات است. اینجا خدمت یعنی تجربه‌هایی که روزی تقدیم تو شد، امروز از تو عبور کند و به دست دیگری برسد.

۶) قدردانی و سپاس؛ شکرگذاری یعنی تشکر کردن، تشکر فقط زبانی نیست، باید در ۳ مرحله باشد و با زبان، با قلب و با عمل صورت بگیرد. یکی از مسائلی که ما در کنگره آموزش می‌بینیم، سپاس‌گزاری و تشکر کردن است. شکرگزاری در مقابل مخلوق عین شکرگزاری در مقابل خداوند است. شاید ما شکرگزاری یا یاد نگرفته باشیم؛ ولی در کنگره ما یاد می‌گیریم. تمام کسانی که خدمت می‌کنند، فی‌سبیل‌الله خدمت می‌کنند و ما از آن‌ها قدردانی و تشکر می‌کنیم.

اگر بخواهیم چیزی را درست کنیم به بالاترین ابزاری که نیاز داریم معلم واقعی است که بتواند، این ویژگی‌ها را به انسان انتقال دهد و کاربردی باشد. چون من زمانی یاد می‌گیریم که بتوانم به کار ببرم؛ بایستی نیاز من باشد، بایستی چیزی باشد که من دوستش دارم. علاقه چه زمانی در انسان به‌وجود می‌آید؟ علاقه زمانی در انسان به‌وجود می‌آید که چیزی را بفهمد؛ چون وقتی انسان چیزی را بفهمد، لذت فهمیدن باعث می‌شود، علاقه در انسان شکل بگیرد.

معلم واقعی و راستین کسی است که فهم و دوست داشتن را به‌وجود بیاورد و تمام این‌ها به آبادی و آبادانی ختم می‌شود. برای همین است که ما برای معلم و راهنما در کنگره۶۰ جایگاه بالایی قائل هستیم.
راهنمای عزیز، ای مسافر روشنی که از شب عبور کردی تا چراغ راه دیگران باشی، شما مصداق کامل بخشش و ایثار هستید. هفته راهنما را به شما که اسوه علم، عشق و ایثار هستید، تبریک و تهنیت عرض می‌کنم.

منابع: سی‌دی هفته راهنما، قسمتی از سی‌دی ایمان و مدرس، کتاب عبور از منطقه۶۰ درجه زیر صفر

نویسنده و رابط خبری: همسفر شیلا رهجو راهنما همسفر معصومه (لژیون پنجم)
عکاس، ویرایش و ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر فاطمه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گوجان