حسین دژاکام فقط یک بنیان‌گذار نیست یک پدر معنوی است.

گاهی بعضی آدم‌ها فقط انسان نیستند

نورند، امیدند و نجات‌اند

حسین دژاکام از آن آدم‌هاست

او نه فقط سخن‌گو، که چراغی روشن در دل تاریکی‌هاست؛

نه فقط دیده می‌شود،

که در دل‌ها جای می‌گیرد.

آدم‌هایی مثل او

لبخند را معنا می‌کنند،

امید را زنده می‌دارند

و آغازی می‌شوند

برای روزهای روشن‌تر.

او برای بسیاری

نه فقط الهام، که دستی مهربان

برای بلندشدن از زمین است.

با او، سکوت معنا می‌شود

و دردها، اگرچه حس می‌شوند،

آرام می‌گیرند.

او یادآور است که حتی در تاریک‌ترین لحظه‌ها

یک شعله، می‌تواند دنیا را روشن کند.

حسین دژاکام آدمی است که از دل مهربانی ساخته شده

و هر نگاهش، هر حرفش،

مانند نسیمی نرم

دل خسته‌ی آدم‌ها را نوازش می‌دهد.

او نه تنها در میان ما حضور دارد،

که در دل‌های ما می‌ماند،

چراغی که خاموش نمی‌شود،

روشنایی که راه را نشان می‌دهد

و امیدی که هرگز فرو نمی‌ریزد.

اگر امروز می‌خندیم بدون درد اگر امروز به خودمان افتخار می‌کنیم به خاطر انسانی است که ایمان داشت هیچ انسانی غیرقابل نجات نیست

حسین دژاکام فقط یک بنیان‌گذار نیست یک پدر معنوی است برای هزاران انسانی که گم شده بودند و دوباره پیدا شدند،

تو به ما یاد دادی

که سقوط پایانی نیست

تاریکی ابدی نیست

و هیچ شبی بدون صبح نمی‌ماند

تو به ما یاد دادی

که می‌شود از خاکستر ققنوس ساخت

از درد قدرت

از اعتیاد آگاهی

از ویرانی زندگی

و چه افتخار بالاتر از این که نام تو با نجات انسان‌ها گره خورده است.

اگر امروز کسی به زندگی برگشت، اگر مادری در زندگی دوباره لبخند می‌زند،

اگر کودکی دوباره پدر دارد، اگر خانواده‌ای دوباره کامل شده

در این معجزه، نام تو جاری است.

تو فقط یک انسان نیستی، تو یک جریان زندگی هستی

تو یک مسیر نجات، تو یک امید جمعی هستی

تو خود خود عشق هستی

سپاسگزار تو هستیم با اشک با عشق با احترام با جان

نویسنده: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر مرضیه (نگهبان سایت)