مشارکت مکتوب همسفران

همسفر فاطمه

وادی سوم می‌گوید: «باید دانست هیچ موجودی به میزان خودش به خویشتن خویش فکر نمی‌کند». ما باید برای زندگی خودمان برنامه‌ریزی داشته باشیم و برای هر کار تفکر و اندیشه کنیم. اگر ما امروز از مشکلات روحی، روانی، عاطفی و جسمی رنج می‌بریم برای این است که درست و نادرست، دچار اشتباه شدیم. سعی کنیم با تمام توان مسائل را با تفکر و تدبیر حل کنیم. بذرهایی را که کاشتیم آبیاری کنیم. بدانیم کلیه مسئولیت کار، زندگی و مشکلات خودمان بر‌عهده هیچ شخصی نیست و باید خودمان مسئولیت زندگی خود را بپذیریم و آن را حل کنیم

همسفر مهری

در وادی سوم شناخت انسان، نسبت به خودش را بسیار مهم دانسته است که هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند؛ پس باید به خود متکی باشیم در کارها از همه کمک نخواهیم فقط زمانی‌که واقعاً نیاز به کمک داشتیم کمک بگیریم. گاهی بسیاری از کارها را بلد هستیم و توانایی انجام آن را داریم؛ ولی کوتاهی می‌کنیم و همیشه منتظر هستیم که دیگران بیایند و کارهای ما را انجام دهند. ما باید مسئولیت کار خودمان را برعهده بگیریم تا توانایی خود را بالا ببریم. بیایم از طبیعت درس بگیریم که چگونه ماهی شنا می‌کند یک پرنده پرواز می‌کند و اوج می‌گیرد یک درخت با تحمل سرمای زمستان، در بهار چگونه جوانه می‌زند. انسان می‌تواند تغییر کند و مسیر اصلی زندگی را با کلید اصلی خودش پیدا کند. هر مشکلی یک راه حل دارد پیدا کردن راه حل ما را به آرامش و صلح می‌رساند. باید نیروهایی که مانع و تخریب‌کننده هستند را خوب بشناسیم که ما را مجبور به انجام عمل اشتباه نکنند. بهترین کار این است که به خود اعتماد داشته باشیم، خوب فکر کنیم و انتظار زیادی از دیگران نداشته باشیم تا همیشه سربلند باشیم.

همسفر نیره

نمی‌توانم، نمی‌شود، یکی از نیروهای بازدارنده است که اجازه نمی‌دهد به خودمان فکر کنیم. بزرگترین توانایی، قدرت فکرکردن است که خداوند به ما داده است و جای شکر دارد. با آموزش‌ها یاد گرفتیم که بتوانیم، نه بگوییم و هم نه بشنویم و بپذیریم. رسیدن به یک‌سری توانایی‌ها نیاز به زمان، تکرار و تمرین دارد. توانایی به دانستن نیست؛ بلکه به عمل کردن است وقتی به فکر خود باشیم و توانایی‌های خود را بشناسیم تأثیر آن را در همه مسائل زندگی ‌بینیم.

انسان باید توانایی و مسئولیت اشتباه خود را بپذیرد. ما باید مسیر زندگی خود را بیابیم. اطرافیان به ما کمک می‌کنند؛ ولی تصمیم نهایی بر‌عهده خودمان است. قبل از کنگره به هر دری می‌زدم تا مسافرم از اعتیاد رها شود؛ اما تلاش من بی‌فایده بود و الان متوجه شدم تا زمانی‌که مسافرم خودش نخواهد هیچ اتفاقی نمی‌افتد. وقتی مسافرم به فکر درمان خود باشد کمک‌های من هم بی‌تأثیر نخواهد بود. اگر من در زندگی مشکلی برای خودم درست کردم مقصر خودم هستم. امیدوارم همه ما در صراط‌مستقیم حرکت کنیم و به حال خوش برسیم.

رابط خبری: همسفر مهری رهجوی راهنما همسفر حسنیه (لژیون شانزدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سمنان