دیسپ،داروی شفا بخش

جلسه سیزدهم از دور یازدهم کارگاه‌های آموزش عمومی مسافران و هم‌سفران نمایندگی معدن فیروزه با استادی راهنمای محترم مسافر رضا و نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر عباس با دستور جلسه دیسپ در تاریخ 1404/11/23 ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد
سلام دوستان رضا هستم یک مسافر
از ایجنت و نگهبان محترم سپاسگزارم که استادی و مسئولیت اداره جلسه را به من واگذار نمودند تا خدمت کنم. دستور جلسه را بنده به دوبخش تقسیم می‌کنم. در ابتدا در مورد دستور جلسه هفتگی که در مورد دیسپ است و در جلسات پیشین هم در مورد آن به‌صورت مفصل پرداخته شده است مطالبی را خدمتتان عرض می‌کنم. مصرف دیسب برای یک مسافر سفر اولی بسیار دارای آثار مفیدی است که همه ما در جریان آن هستیم. بنده خودم به‌شخصه در طول سفر اول با چالش کمبود وزن رو‌به‌رو بودم و به توصیه راهنمای خودم به‌منظور افزایش وزن شربت دیسپ را به همراه شیره انگور پیش از غذا استفاده می‌کردم که به‌خوبی نتیجه‌بخش بود. در مصرف دیسب نیز بایستی مانند تمام موارد دیگر تعادل را رعایت کرد و به‌عنوان مثال زیاده‌روی و مصرف سه وعده دیسپ نیاز نیست. مورد دیگر بیماری پوستی بنده بود که در آن برهه درگیر یک بیماری قارچی بودم و با استفاده از دیسپ بهبودی حاصل نمودم. و در نهایت یک دوره دچار بیماری کرونا نیز شدم که با استفاده از بخور دیسب مانند بسیاری از مسافران دیگر که با همین دستورالعمل بهبود پیدا کرده بودند،به درمان رسیدم. در بخش دوم عرایضم به جشن هفته راهنما می‌پردازم که در هفته آینده پیش روی خود داریم. زندگی ما مسافران بعد از ورود به کنگره به معنای واقعی دگرگون شد. اولین انگیزه من مسافر برای تغییر، مشاهده حال و احوالات خوب راهنما خودم بود که می‌توانم بگویم سند بدون نقص درمان در پیش چشم من بود. من با مشاهده تغییرات مثبت راهنمایم به خود القا می‌کردم که اگر راهنمای من توانسته است تا این اندازه تغییر کند پس من نیز می‌توانم. بنده در همان جلسه اول جذب راهنمای خودم شدم و اگر من رضا امروز در کنگره حضور دارم دلیلش راهنمای من است. اکنون وظیفه من مسافر قدردانی است و باید این قدردانی را به نحو احسن در هفته راهنما انجام دهم. طبق آموزش‌های کنگره ۶۰ قدردانی در کنگره ۶۰ به سه حالت قلبی زبانی و به‌صورت عملی در قالب اهدای پاکت انجام می‌گیرد. راهنمایان ما به مبلغ پاکت نیازی ندارند اما بسیار توجه دارند که ببینند من مسافر تا چه اندازه قدردانی را آموخته‌ام. به عقیده من ما باید به راهنما نشان بدهیم که قدردان زحمات او هستیم و نوشتن دل نوشته نیز به نظر من الزامی است. ما در شعبه خود راهنمایانی داریم که مسافت طولانی را به‌صورت مستمر طی می‌کنند و زحمات و مخاطرات رفت‌وآمد را به جان می‌خرند و از وقت خود نیز صرف می‌کنند تا یک نفر به درمان برسد. و این در حالی ست که می‌توانستند مانند بسیاری از مسافرین دیگر بعد از درمان بروند و به زندگی خود برسند. اما اینجا ماندند تا هم خود به حال خوب برسند و هم دست دردمندی را بگیرند. پس لازم و بایسته است که قدردانی شایسته‌ای از این عزیزان انجام بدهیم. اگر ما از این فرصت‌های قدردانی استفاده نکنیم و به‌سادگی از هفته‌های ایجنت و مرزبان و راهنما بگذریم کم‌کم خواهیم دید که به نقطه شروع برگشتیم و دوباره همین مسیر را از لژیون انضباطی شروع کنیم تا این بار بهتر قدردان کنگره و خدمت‌گزاران آن باشیم. در پایان از همه دوستان تقاضا می‌کنم ه اطلاع رسانی‌های لازم را به همه دوستان سفر دومی انجام بدهند تا حضور حداکثری در جشن هفته راهنما داشته‌باشیم.
ممنونم که سکوت کردید و صحبت‌های من گوش دادید.

عکاس وتایپ: مسافرابوالفضل( دبیرسایت)
ویراستاری،نگارش متن وارسال مطلب: مسافرحسین ( نگهبان سایت)
مرزبان کشیک: مسافرخلیل
لژیون خدمتگزار: لژیون سوم