English Version
This Site Is Available In English

ایمان؛ بخشیدن بلاعوض و رها کردن است

ایمان؛ بخشیدن بلاعوض و رها کردن است

برای‌ من ایمان، دیگر یک باور ذهنی نیست. ایمان  یعنی همیشه جاری بودن، وقتی مهندس گفت: انسان با ایمان مانند رودخانه است خیلی به دلم نشست؛ چون دیدم هرجا در زندگی‌ام در حال خدمت بوده‌ام حالم خوب بوده است؛ اما هر جا فقط توقع داشتم، مقایسه می‌کردم یا می‌خواستم سهم بیشتری برای خودم بردارم، حالم شبیه به یک آب راکد بوده است.

من فهمیدم ایمان، یعنی صفات خداوند در رفتارم دیده شود؛ اگر می‌گویم خدا مهربان است من چقدر مهربانم؟ اگر می‌گویم خداوند بخشنده است من چقدر می‌بخشم؟ نه فقط مادی بلکه از زمانم، توجه‌ام، آرامشم و دانسته‌هایم؛ حتی از خطای دیگران چگونه می‌گذرم؟ این‌جا دیگر حرف زدن کافی نیست ایمان باید در عمل، خودش را نشان بدهد.

این قسمت خیلی برای‌ من عمیق بود که مهندس فرمودند: اگر برای حساب و کتاب بکاری، محصول نمی‌دهد. من خیلی اوقات دیده‌ام ناخودآگاه معامله می‌کنم، محبت می‌کنم که محبت ببینم، کمک می‌کنم که بعداً جبران شود؛ اما این ایمان نیست، این داد و ستد است. ایمان جایی شروع می‌شود که بلاعوض می‌بخشی و نتیجه را رها می‌کنی. این برای نفس من سخت است؛ اما هرجا توانستم بدون چشم‌داشت کاری انجام بدهم یک آرامش عجیبی در درونم شکل گرفته است.

من از این سی‌دی فهمیدم که حال ناآرام من، خیلی وقت‌ها از نبخشیدن می‌آید. وقتی فقط برای خودم و دایره محدودم می‌خواهم انگار ظرفم کوچک می‌شود؛ اما وقتی از عصاره جانم می‌‌بخشم؛ حتی اگر ظاهراً چیزی کم شود، درونم پُرتر می‌شود. این همان معنای ایمان است که با بخشندگی، بیشتر می‌شود.

ایمان برای من یعنی امنیت درونی داشتن، یعنی با وجود سختی‌ها، باور داشته باشم حکمتی هست. یعنی کارم را بکنم؛ اما با ترس و اضطراب نتیجه را نخواهم. یعنی اگر دری بسته شد، به رحمت در دیگری ایمان داشته باشم. این نگاه باعث می‌شود کمتر ناامید شوم و کمتر در تردید بمانم.

سؤال آخر خیلی در من تأثیر گذار بود، در مقابل خدماتی که به من می‌شود، من چه کاشته‌ام؟ آیا فقط مصرف‌کننده آموزش‌ها هستم یا در حال کاشتن هم هستم؛ چون قانون هستی واضح است نکاشته، نمی‌شود درو کرد. برداشت من این است که ایمان یک انتخاب روزانه است انتخاب این‌که به جای برکه، رودخانه باشم. انتخاب این‌که ببخشم؛ حتی اگر کسی نبیند. انتخاب این‌که به جای توقع، کاشتن را شروع کنم؛ اگر این مسیر را ادامه بدهم، ایمان کم‌کم از یک مفهوم ذهنی تبدیل به یک حال درونی و یک سبک زندگی می‌شود.

نویسنده: همسفر سارا رهجو راهنما همسفر محبوبه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر مهتاب (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .