وادی‌ها قوانین زندگی‌اند

سومین جلسه از دوره اول سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰، نمایندگی ورامین، با استادی راهنمای محترم مسافر محمد، نگهبانی مسافر حمید و دبیری مسافر میثم با دستور جلسه‌ی «وادی یازدهم رودهای خروشان و چشمه‌های جوشان، همه به بحر اقیانوس می‌رسند»، دوشنبه 1 دی ماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

سلام دوستان، محمد هستم، مسافر. خداوند را شاکرم که امروز این توفیق نصیبم شد در این جایگاه قرار بگیرم، خدمت کنم و آموزش بگیرم. عنوان دستور جلسه «رودهای خروشان و چشمه‌های جوشان، همه به بحر اقیانوس می‌رسند» است. وقتی به کنگره نگاه می‌کنیم، هر کدام از ما روز اولی که وارد شدیم شناخت کافی از این مسیر نداشتیم؛ نمی‌دانستیم چه خبر است و قرار است چه اتفاقی برایمان بیفتد. یاد روزهای اول سفر خودم می‌افتم؛ با این تفاوت که امروز این شعبه هم در روزهای ابتدایی خود قرار دارد. ما هم روز اول با حال خراب وارد شدیم؛ شاید فقط می‌خواستیم مواد را کنار بگذاریم و برویم، اما وقتی وارد شدیم دیدیم اینجا خبرهای دیگری است؛ خبر از آموزش‌هایی بود که آقای مهندس در قالب جهان‌بینی، وادی‌ها و قوانین زندگی به ما ارائه کردند و ما آرام‌آرام وارد مسیر یادگیری شدیم.

.
آقای مهندس می‌فرمایند وادی‌ها قوانین زندگی‌اند. اگر وارد تاریکی شدیم و دچار مشکلات شدیم، به‌دلیل ندانستن همین قوانین بوده است؛ ما خودمان، جهان درون و جهان بیرون را نمی‌شناختیم. این وادی می‌گوید اگر می‌خواهی از سختی‌ها و تاریکی‌ها خارج شوی باید جوشش داشته باشی. انسان به چشمه و رود تشبیه می‌شود؛ چشمه‌ای که با فراگیری آموزش‌ها تبدیل به رود خروشان می‌شود. اگر انرژی لازم را در صور آشکار و پنهان به دست نیاوریم، حرکتی شکل نمی‌گیرد. در جهان‌بینی می‌آموزیم که انسان از دو بخش آشکار و پنهان تشکیل شده است؛ بخش آشکار همان جسم و فیزیولوژی ماست که در اثر مصرف مواد، سیگار یا قرص تخریب شده و چشمه‌های تولیدکننده مواد طبیعی بدن از کار افتاده‌اند. در سفر اول، طی ده ماه ساختار جسم بازسازی می‌شود؛ اما بخش پنهان انسان باقی می‌ماند. سفر اول از مصرف تا قطع است، اما سفر دوم زمان مشخصی ندارد و به حرکت هر فرد بستگی دارد.
این وادی می‌گوید حرکت وابسته به جوشش، منابع اطلاعاتی و کسب انرژی است. انرژی جسم از راه‌هایی مانند شربت OT، تغذیه و سایر موارد تأمین می‌شود؛ اما آقای مهندس در سی‌دی نفس از «انرژی نفس» نیز سخن می‌گویند. انسانی می‌تواند مانند رود خروشان حرکت کند و از تاریکی‌ها عبور کند که بتواند این انرژی را از منابع اطلاعاتی دریافت کند. همان‌گونه که رود برای جاری ماندن نیاز به منابع آبی دارد، انسان در مسیر تصفیه و پالایش نیز باید دائماً دریافت داشته باشد. این‌گونه نیست که با رهایی از مواد و چند خدمت، تصور کنیم به اقیانوس رسیده‌ایم؛ آقای مهندس ما را به دوچرخه‌سواری تشبیه می‌کنند که باید همواره در حرکت باشد. تا زمانی که در حرکتیم، حالمان خوب است.
در دعا می‌گوییم «اهدِنَا الصِّراطَ المُستَقیم»؛ راه مستقیم همان منابع اطلاعاتی و افزایش دانایی است. استاد امین در جزوه جهان‌بینی از مثلث دانایی سخن می‌گوید: تفکر، تجربه و آموزش. بنابراین منِ خدمتگزار باید همواره در حال آموزش دیدن، تفکر کردن و کسب تجربه باشم. این بستر را آقای مهندس در کنگره برای ما فراهم کرده‌اند. خدمتگزارانی که از وقت و انرژی خود می‌گذرند و شعبه‌ای را راه‌اندازی می‌کنند، بهترین الگوی حرکت، تغییر و کسب انرژی‌اند. هرچه بیرون از کنگره نگاه می‌کنم، نمونه‌ای کامل‌تر از این بستر پیدا نمی‌کنم. همان‌طور که آقای مهندس فرموده‌اند، اگر جایی بهتر از کنگره باشد، خود ایشان نیز به آنجا خواهند رفت؛ اما چنین بستری به‌سادگی یافت نمی‌شود.
آنچه در کنگره رخ می‌دهد، احیای انسان و ارتقای دانایی است؛ همان تغییر و تبدیل درونی که باعث می‌شود بتوانم به خانواده‌ام، رهجویم و اعضای شعبه کمک کنم؛ مانند رودی که خیر و برکتش به اطراف می‌رسد. در لژیون سردار نیز سخن از استحکام پایه‌های مالی است؛ کسی که خدمت مالی می‌کند، دانایی خود را ارتقا می‌دهد و در مسیر سفر دوم حرکت می‌کند. این حرکت صرفاً بخشش مال نیست، بلکه رشد در تفکر، تجربه و آموزش است.
امیدوارم خودم به درکی برسم که قدر کنگره و این فرصت ارزشمند را بدانم؛ فرصتی برای شناخت خود و تغییر جهان درون. در مسیر چهارده وادی، هدف نهایی شناخت خویشتن و اصلاح جهان درون است. امیدوارم این اتفاق برای همه ما بیفتد. از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید سپاسگزارم.