سلام دوستان پروانه هستم یک همسفر:
در ابتدا باید خداوند مهربانم را شاکر باشم که من را در این مسیر قرار داد؛ مسیری که توانستم ابتدا به خود سپس به مسافرم کمک کنم.
پیش از ورود به کنگره، با همسر و فرزندم نامهربان بودم و حتی نمیتوانستم به امور شخصی خود رسیدگی کنم، گویی حس و حال زندگی در من وجود نداشت، امیدم را کاملاً از دست دادهبودم؛ همهچیز برایم تاریک و سیاه بود و هیچ نوری نمیدیدم.
با ورود به کنگره۶۰ و قرار گرفتن در بستر آموزشها، مطالب و منابع ارزشمند، آموختم چگونه حال خود را تغییر دهم و چگونه خودم را ببخشم.
من امروز از نظر روحی و جسمی، بهمراتب بهتر از گذشته هستم، مسافرم بهتازگی وارد دوره سازگاری با داروی کنگره شده و به همین دلیل گاهی از نظر جسمی دچار ناآرامی است؛ اما از نظر روحی حال خوبی داریم و این برای ما بسیار دلگرمکننده است؛ این مسیر برای من بستری شد تا راه خود را پیدا کنم، روشنایی را ببینم و از ظلمت بهسوی نور حرکت کنم.
از صحبتهای ارزشمند مهندس دژاکام و راهنماییهای راهنمای گرانقدرم بهره میبرم و در تلاش هستم تا ابتدا خود سپس خانوادهام را به تعادل، تغییر و آرامش برسانم؛ از خدا میخواهم که من را در این مسیر بزرگ و ارزشمند یاری کند.
نویسنده: همسفر پروانه رهجوی راهنما همسفر هاجر (لژیون دوازدهم)
رابط خبری: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر هاجر (لژیون دوازدهم)
ویرایش: همسفر زیبا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهاردهم) دبیر اول سایت
ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون یازدهم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی دهخدا قزوین
- تعداد بازدید از این مطلب :
46