English Version
This Site Is Available In English

فرصتی ناب برای تمرین عملی وادی‌ها

فرصتی ناب برای تمرین عملی وادی‌ها

ماه رمضان در کنگره ۶۰، تنها یک مناسبت مذهبی نیست، بلکه یک فرصت آموزشی عمیق برای درک بهتر مسیر درمان و تعالی انسان است. این ماه، مانند سفر درمان در کنگره، بر پایه نظم، صبر، زمان و فرمان‌برداری از عقل بنا شده است. در کنگره ۶۰ آموخته‌ایم که درمان، با قطع ناگهانی و فشار به جسم و روان حاصل نمی‌شود؛ بلکه نیازمند حرکت تدریجی، آگاهانه و برنامه‌ریزی‌شده است. روزه‌داری نیز همین پیام را در خود دارد، امساک حساب‌شده از خواسته‌های نفس برای رسیدن به تعادل.

ماه رمضان به ما می‌آموزد که انسان، تنها با خوردن و آشامیدن زنده نیست؛ بلکه اندیشه، رفتار و نگرش او نیز نیازمند پالایش است. در کنگره ۶۰، این پالایش از طریق آموزش، سی‌دی‌ها، مشارکت‌ها و ارتباط با راهنما شکل می‌گیرد و رمضان، بستر مناسبی برای تعمیق این آموزش‌هاست. یکی از مهم‌ترین پیام‌های رمضان در کنگره، تقویت فرمان‌برداری از عقل است. همان‌طور که رهجو در مسیر درمان می‌آموزد از خواسته‌های نادرست نفس عبور کند، در روزه‌داری نیز تمرین می‌کند که خواسته‌های لحظه‌ای را کنترل کرده و تصمیمات عقلانی‌تری بگیرد.

ماه رمضان در کنگره ۶۰، فرصتی ناب برای تمرین عملی وادی‌هاست؛ ماهی که در آن آموزش‌ها از سطح دانستن، به مرحله عمل می‌رسند. رمضان، همانند سفر درمان، مسیر آگاهی، نظم و رشد تدریجی را به ما یادآوری می‌کند. وادی اول می‌گوید: «با تفکر، ساختارها آغاز می‌شود». رمضان، ماه تفکر است؛ تفکر درباره گذشته، حال و آینده. روزه‌داری به ما فرصت می‌دهد مکث کنیم،خود را ببینیم و مسیرمان را آگاهانه انتخاب کنیم درست همان نقطه‌ای که درمان در کنگره ۶۰ آغاز شد.

وادی پنجم بیان می‌کند: «در جهان ما، تفکر قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌کند» رمضان فقط اندیشیدن نیست، عمل است. عمل به نظم، عمل به آموزش‌ها و عمل به کنترل خواسته‌ها. همان‌گونه که در کنگره آموخته‌ایم، دانستن بدون اجرا، تغییری ایجاد نمی‌کند.وادی ششم، فرمان‌برداری از عقل را مطرح می‌کند، اصلی‌ترین ستون درمان در کنگره ۶۰، در ماه رمضان، روزه‌داری تمرینی است برای حاکمیت عقل بر نفس. انسان می‌آموزد که همه خواسته‌ها الزاماً نیاز نیستند و عقل می‌تواند مسیر درست را مشخص کند. 

وادی چهاردهم با محوریت عشق، ایمان و حرکت به سوی نور، در رمضان جلوه‌ای خاص دارد. ارتباط عمیق‌تر با خداوند، مهربانی با دیگران و خدمت در فضای کنگره، نتیجه عملی این وادی است. عشقی که در این وادی مطرح می‌شود، احساسی زودگذر نیست، بلکه آگاهانه و سازنده است. ماه رمضان در کنگره ۶۰، فرصتی برای تمرین این وادی‌ها در زندگی روزمره است؛ فرصتی برای ساختن انسان متعادل، مسئول و خدمت‌گزار. اگر این آموزش‌ها را در رمضان درست اجرا کنیم، می‌توانیم آن‌ها را در تمام طول سال ادامه دهیم و به تعادل پایدار برسیم.


نویسنده : همسفر فاطمه (ا) رهجوی راهنما همسفر ملیحه(لژیون اول)
رابط خبری: همسفر زهرا(م) رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون اول) نگهبان سایت

همسفران نمایندگی آزادشهر

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .