ناامید بودن دشمن پیشرفت است.

جلسه دوم از دوره هشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی شوشتر با استادی همسفر مرجان، نگهبانی همسفر سهیلا و دبیری همسفر شایسته با دستور جلسه: "وادی سیزدهم و تأثیر آن روی من" در روز دوشنبه۶ دی ماه ۱۴۰۴ رأس ساعت ۱۵:۰۰آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شاکر و سپاسگزار هستم که این فرصت به من داده شد تا در این جایگاه بنشینم و آموزش ببینم. 

وادی سیزدهم: پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است. هر کدام از وادی‌ها مثل یک راهنما هستند که به ما یاد می‌دهند چطور فکر کنیم و درست عمل کنیم تا از مشکلات و تاریکی‌ها بیرون بیاییم. من باید به یاد داشته باشم اولین قدم برای خروج از تاریکی را خودم بردارم. 

پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است؛یعنی هیچ چیز در این دنیا از بین نمی‌رود وقتی یک چیز تمام می‌شود در واقع یک چیز دیگر شروع می‌شود. حالا چرا با مشکل روبرو می‌شویم؟ وقتی به دنیا می‌آییم چیزی بلد نیستیم، برای همین خداوند مشکلات و بیماری‌ها را سر راه ما قرار داد تا ما با حل کردن آن مشکلات داناتر و باتجربه‌ شویم این مشکلات بخشی از مسیر تکاملی ما هستند و ما را برای ورود به مرحله دیگر آماده می‌کنند؛ پس این مشکلات بلاهای آسمانی نیستند بلکه فرصتی برای تغییر و پیشرفت ما می‌باشند. ناامید بودن دشمن پیشرفت کردن است. خیلی وقت‌ها وقتی مشکلی برایمان پیش می‌آید ناامید می‌شویم و دعا می‌کنیم که خدایا خودت مشکل ما را حل کن؛ اما یادمان باشد آن مشکل یک درس دارد که باید یادش بگیریم تا با حل کردنش به مرحله بعد برویم. همه چیز در جریان است هیچ چیز در این دنیا ثابت نمانده همه چیز در حال تغییر است. فقط حقیقت و قوانین الهی هستند که همیشه ثابت می‌مانند.

روز جدایی یا روز شکفتن هر چیزی در این دنیا یک یوم الفصل یا روز جدایی دارد که از یک مرحله به مرحله دیگر می‌رود وقتی داستانی تمام شد داستان دیگری شروع می‌شود؛ پس مرگی وجود ندارد و فقط یک جابه‌جایی است. به نظر من کنکور یک یوم‌الفصل است.

روزی که مشخص می‌شود چقدر تلاش کرده‌ایم و چه نتیجه‌ای گرفته‌ایم، اگر موفق شویم یعنی از یک مرحله عبور کردیم و وارد مرحله جدید می‌شویم؛ اگر قبول نشدیم آن مشکل برایمان یک درس می‌شود که تلاشمان را بیشتر کنیم یاد می‌گیریم که مشکلات حل نشده به دنیای دیگر منتقل می‌شوند؛ پس باید در دنیا و حیات فکری به حال حل کردن مشکلاتمان بکنیم و راه درست را پیدا کنیم. سعی کنم آدم تک بعدی نباشم یعنی فقط روی یک چیز تمرکز نکنم؛ باید عشق، عقل، ایمان، علم، ثروت، قدرت و بقیه چیزها را با هم رشد بدهم. کسی که نمی‌تواند از بحران‌ها گذر کند احتمالاً تک بعدی است.

وقتی متعادل باشیم زندگی راحت و آرام‌تری خواهیم داشت. خیلی از بیماری‌های جسمی و روحی از بی تعادلی و رشد نامتقارن خطوط (عشق، عقل، ایمان) سرچشمه می‌گیرد. وقتی این خطوط با هم رشد کنند و زندگی زمینی ما تمام شود آن وقت یک شروع قوی‌تر و محکم‌تری خواهیم داشت چون مشکلات حل نشده ما با مرگ تمام نمی‌شوند بلکه به دنیای دیگر منتقل می‌شوند. تا زمانی که بتوانیم از پس این مشکلات بربیاییم. این وادی امیدی است برای من همسفر که اعتیادی را که زندگیم با آن شروع شد، حتماً یک روز تمام می‌شود و درمان دارد. 

پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگریست سفر اول که تمام شد، سفر دوم شروع می‌شود و باید مثل سفر اول با تمام وجود تلاش کنیم که سفر دوم را هم به خوبی پیش ببریم تا به تعادل برسیم و مثل چشمه همیشه در حرکت باشیم. وادی سیزدهم به من یاد داد که هیچ وقت متوقف نشوم هر پایانی نشانه ثابت ماندن نیست بلکه شروع دوباره است. 

حرف آخر، از ته قلبم از آقای مهندس و خانواده محترم ایشان که فرصت رشد و یادگیری را به من دادند بی‌نهایت تشکر می‌کنم؛ همچنین از راهنمای خودم همسفر نازنین که در این مسیر به من کمک کرد واقعاً از صمیم قلبم سپاسگزار هستم.

مرزبان کشیک: همسفر زینب و مسافر محمدحسین
تایپیست: همسفر ثریا رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر مرضیه (نگهبان سایت )
همسفران نمایندگی شوشتر