درون آیینه رو‌به‌رو چه می‌بینی تو ترجمان همانی بگو چه می‌بینی

سلام دوستان سمیه هستم همسفر

وادی دوازدهم بیان می‌کند: «در آخر امر، امر اول اجرا می‌شود» و به ما می‌آموزد که در زمین، برای رسیدن به هر هدفی باید زمان را در نظر گرفت. هیچ امری بدون گذر زمان و بدون تلاش مستمر به مرحله اجرا نمی‌رسد. بسیاری از ما خواهان رسیدن به نتیجه نهایی هستیم؛ اما از طی‌کردن مسیر و انجام امور اولیه غافل می‌شویم، درحالی‌که رسیدن به آخر امر، تنها از دل امر اول ممکن است.

این وادی به ما یادآوری می‌کند که برای رسیدن به مقصد؛ باید از مراحل تغییر، تبدیل و ترخیص عبور کنیم. این سه مرحله آن‌قدر در هستی اهمیت دارند که اگر تغییر، تبدیل و ترخیص وجود نداشته باشد، هستی به سکون می‌رسد و در نهایت متلاشی می‌شود؛ بنابراین حرکت، رشد و تعالی، وابسته به همین فرایندهاست. در این مسیر، سه نیروی القا، احیا و تحرک در هستی وجود دارند که به یاری تغییرات و تبدیلات می‌آیند و بدون کمک آن‌ها، هیچ تغییر پایداری شکل نمی‌گیرد.

به‌عنوان‌مثال، اگر فردی بخواهد صفت ناپسندی را در خود تغییر دهد، ابتدا باید به آگاهی و بیداری تفکر برسد و زمان را در نظر بگیرد. در این حالت، نیروهای القا، احیا و تحرک به کمک او می‌آیند. اگر فرد بتواند بر نیروهای بازدارنده و تخریبی غلبه کند، تغییر، سپس تبدیل و در نهایت ترخیص در او صورت می‌گیرد؛ حتی این نیروهای تخریبی نیز به‌عنوان نیروهای مکمل، می‌توانند زمینه‌ساز رشد و ارتقا انسان شوند.

در نهایت، وادی دوازدهم به ما می‌آموزد که اگر امر اول را درست، آگاهانه و به‌موقع انجام دهیم، در آخر امر نیز به تعادل، آرامش و نتیجه مطلوب خواهیم رسید.

سلام دوستان فاطمه هستم همسفر محسن

عنوان وادی دوازدهم به ما می‌گوید: «در آخر امر، امر اول اجرا می‌شود». به من همسفر یادآوری می‌کند که من اختیار کامل بر سرنوشت خودم دارم پس هرچه به کارم همان را درو می‌کنم و اگر هر جایگاهی را که امروز و در آینده تجربه کنم نمی‌توانم معترض به خود و دیگران باشم؛ زیرا من از قابلیت اختیار برخوردار بوده و حق انتخاب داشته‌ام که به سمت نیکی یا بدی حرکت کنم اندکی از علم و صفات قدرت مطلق در وجود انسان نهفته است و ما باید توسط آموزش‌های این صفات را پررنگ‌تر کنیم و بتوانیم سرنوشت خود را به نیکی رقم بزنیم

در ادامه به مرحله‌ای برسیم که بتوانیم فرق خوب و بد را تشخیص دهیم و اه را از بیراهه متمایز کنیم در انتها وادی دوازدهم از ما می‌خواهد که زمانی که تزکیه و پالایش را شروع کردیم و یک سال از تاریخ آن گذشت سعی کنیم اقدام به کاشت درخت کنیم این نوعی جبران خسارت از جامعه طبیعت هم است و هم اینکه دیگران کاشتند و ما خوردیم ما بکاریم تا دیگران بخورند.

سلام دوستان مهین هستم همسفر مجتبی
وادی دوازدهم می‌گوید: «در آخر امر، امر اول اجرا می‌شود». بذری که در زمین کاشته می‌شود، تشنه آب و نور خورشید است، دوست دارد هر چه سریع‌تر از دنیای تاریک زیر خاک سرش را بیرون بیاورد و جهان تازه را ببیند. در مورد من همسفر در کنگره همین شرایط وجود دارد. بیرون و درون من همه گویای رسیدن من به آن نور و حقیقت تازه را نشان می‌دهد. آقای مهندس در کتاب۶۰ درجه می‌فرمایند: همه مطالب در درون و بیرون ماست. این جهان میدان تبادل انرژی‌ها است.

هیچ مرزبندی بین انسان‌ها وجود ندارد مگر در دریافت انرژی و فرستادن آن به کائنات. در هر ذره‌ای جهانی از انرژی نهفته است. «دل هر ذره را که بشکافی آفتابی‌اش در میان بینی» این بین تمام آنچه از وادی اول تا وادی دوازدهم بر همسفر می‌گذرد را بیان می‌کند. هر فرد مانند اتمی است که مملو از توانایی‌ها و استعدادهای درخشان اما پنهان است مهم بستری است که در آن قرار می‌گیرد تا رشد و نمو کند، مهم شرایط محیط است که چگونه بالنده شود.

مرز کشورها، مرز دریاها، مرز آسمان‌ها وجود دارد و بسیار زیباست و قابل‌احترام اما در مکتب عشق مرزبندی وجود ندارد. وادی دوازدهم می‌گوید: «رشد زمانی اتفاق می‌افتد که بدون مرز و تا بی‌نهایت محبت و عشق خود را به کائنات منتقل کنی».

ویرایش و ارسال: همسفر مهین رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی خیام نیشابوری