اختیار،کلید رهایی از زندان نامرئی

جلسه نهم از دوره شانزدهم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی چرمهین ویژه مسافران با استادی مسافر روح‌الله، نگهبانی مسافر ابراهیم و دبیری مسافر سعید با دستور جلسه " وادی سیزدهم و تأثیر آن بر روی من " پنجشنبه 9 بهمن 1404 ساعت 15 آغاز بکار نمود.

خلاصه سخنان استاد :

رفتن به سوی تاریکی‌ها با اختیار همراه بود؛ ما همگی کم و بیش با این موضوع مواجهیم.  من خودم با اختیار خویش به سمت تاریکی‌ها رفتم؛ بنابراین، می‌بایست با همان اختیار، از تاریکی‌ها به سوی روشنایی‌ها حرکت می‌کردم. این حرکت، تنها از طریق راهی که نمایان شد، ممکن بود.

شاعرمی‌گوید: آری از قسمت نمی‌باید گریخت،.  عین الطاف است ساغی هرچه ریخت در جایی دیگر می‌گوید:

خشت بر دریا زدن بی‌حاصل است / مشت بر سندان نَکارعاقل است (بی‌اثر است).

زمانی که با اختیار خود به سوی تاریکی رفتم، دیگر نمی‌توانستم خشت بر دریا بزنم و مشتم بر سندان اثرگذار نبود. پس باید حرکت می‌کردم و خدا را شکر که با اختیار خودم حرکت کردم. من بسیار بر مسئله اختیار تأکید دارم. انسان مختار را می‌توان به ابعاد مختلفی تقسیم کرد. شاید بشود انسان را به سه دسته تقسیم کرد: تک‌بعدی، دو‌بعدی و سه‌بعدی. انسان تک‌بعدی: انسانی است که اسیر بیماری خود و در اختیار مواد است. او یک موجود واکنشی است و هیچ کنش، عمل و فکر مستقلی از خود ندارد. انسان دو‌بعدی: انسانی است که مواد را ترک کرده، اما هنوز درگیر ذهنیت اعتیاد است. او در حیطه ضدارزش‌ها تک‌بعدی است و فقط گیرنده است. توانایی‌هایش در گرو "صور پنهان" اعتیاد گرفتار است. ممکن است ترک کند، اما چون این توانایی‌ها در گرو هستند، همواره در خطر بازگشت است و نیاز به درمان دارد. به راستی، اعتیاد یک زندان نامرئی است. منِ مصرف‌کنندهٔ آن زمان، در این زندان نامرئی گرفتار بودم. اما با همان اختیاری که خداوند به من داده بود، از طریق همت، فکر و اندیشه درست – که بسیار در متون دینی و عقلانی بر آن تأکید شده – و با بهره‌گیری از عقل و درک الهی، توانستم موضوع را بفهمم و از لذات زودگذر بگذرم. این‌گونه بود که توانستم به اهدافم برسم: درمان، رهایی، خدمت، آموزش دادن و آموزش گرفتن.

تایپ :مسافر رضا لژیون یکم 

ارسال : مسافر پوریا لژیون دوم