آغاز و پایان‌ها تصادفی نیستند، بلکه نتیجه مستقیم رفتار، تفکر و انتخاب‌های ما هستند

جلسه سوم از دوره پنجاه و پنجم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰، نمایندگی البرز کرج، با استادی راهنما مسافر فرزاد، نگهبانی مسافر رضا و دبیری مسافر احد، با دستور جلسه " وادی سیزدهم و تاثیرآن روی من "در روز پنج‌شنبه نهم بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت 15:۰۰ آغاز به کارکرد.
خلاصه سخنان استاد:
دستور جلسه این هفته، وادی سیزدهم است و سعی می‌کنم به‌صورت کوتاه و درعین‌حال کاربردی به این موضوع بپردازم.پایان هر نقطه، سرآغاز خطی دیگر است. این جمله به ما می‌آموزد که هیچ‌چیز در این هستی ساکن و ثابت نیست. هر آنچه آغاز می‌شود، روزی به پایان می‌رسد و در مقابل، هر پایانی آغازی تازه را در پی خواهد داشت. قانون حرکت و تغییر، قانون حاکم بر زندگی است و هیچ پدیده‌ای از این قاعده مستثنا نیست.زندگی ما با تولد آغاز می‌شود و با مرگ پایان می‌یابد. همان‌طور که سفر ما در کنگره ۶۰ نیز دارای نقطه شروع و نقطه پایان است. اما آنچه در وادی سیزدهم بیش از هر چیز اهمیت دارد، پذیرش این اصل است، اینکه من بپذیرم آغاز و پایان، جزئی جدانشدنی از مسیر زندگی هستند.پذیرش این موضوع به من کمک می‌کند تا مفاهیمی مانند مرگ، تغییر و گذر را بهتر درک کنم و بدانم هیچ شرایطی دائمی نیست. این آگاهی باعث می‌شود دچار رکود و ایستایی نشوم و همواره در مسیر حرکت و رشد باقی بمانم.نکته مهم دیگر در این وادی، کیفیت آغاز و پایان هر موضوع است. اینکه هر کاری با چه نیت و چه کیفیتی شروع می‌شود و چگونه به پایان می‌رسد، کاملاً به عملکرد و نگرش ما بستگی دارد. آغاز و پایان‌ها تصادفی نیستند، بلکه نتیجه مستقیم رفتار، تفکر و انتخاب‌های ما هستند.برای درک عمیق وادی سیزدهم، لازم است وادی‌های پیشین را فرا گرفته باشیم. همان‌طور که می‌دانیم، وادی‌ها قوانین زندگی هستند و با شناخت و به‌کارگیری آن‌ها می‌توانیم در مسیر صحیح حرکت کنیم. به‌ویژه وادی اول که به ما می‌آموزد: با تفکر، ساختارها آغاز می‌گردد. تمام مسیر سفر ما، چه در زندگی و چه در کنگره ۶۰، با تفکر آغاز می‌شود. تفکر یعنی خواستن یعنی داشتن یک خواسته واقعی و درونی. ما زمانی درباره موضوعی تفکر می‌کنیم که خواسته آن را در اعماق وجود خود احساس کرده باشیم. برای من، روزی فرا رسید که با تمام وجود، خواسته درمان اعتیاد را در درون خود حس کردم. در همان زمان بود که خداوند مسیر کنگره ۶۰ را پیش روی من قرار داد تا بتوانم در این مسیر قدم بگذارم، حضور یابم و به سمت درمان حرکت کنم.قرار گرفتن در مسیر وادی‌ها و حرکت به سوی هدف، ملزوماتی دارد که مهم‌ترین آن‌ها نیت درست و خواسته‌ای قوی است. حاصل و ثمره وادی اول و حرکت در مسیر وادی‌ها، چیزی جز محبت و عشق نیست.باید بدانیم اگر در انتهای مسیر، محبت و عشق را در درون خود احساس نکنیم، به این معناست که مسیر را به‌درستی طی نکرده‌ایم. اساس زندگی در این هستی بر درک محبت و عشق بنا شده است. عشق و محبت همان بذری است که باید در درون انسان وجود داشته باشد؛ همانند دانه‌ای که در دل خاک قرار می‌گیرد و با مراقبت، حراست و صبوری، به ثمر می‌نشیند.کنگره ۶۰، همان بستر و زمین حاصلخیزی است که انسان‌ها با ورود به آن و حرکت در مسیرش، می‌توانند به محبت، عشق و در نهایت رهایی دست پیدا کنند.از اینکه به صحبت‌های بنده گوش کردید، از همه شما عزیزان صمیمانه سپاسگزارم.