پنجمین جلسه از دوره بیست و دوم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی اسبیکو، با استادی مسافر میثم، نگهبانی مسافر امیر و دبیری مسافر سجاد با دستور جلسه (وادی سیزدهم؛ پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است) سهشنبه 7 بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱5 شروع به کارکرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان میثم هستم یک مسافر؛
خداوند بزرگ را شاکرم که بار دیگر این فرصت نصیبم شد تا در جمع مسافران و در شعبهی کنگره حضور داشته باشم.از بنیانگذار کنگره ۶۰، جناب آقای مهندس دژاکام و خانوادهی محترمشان صمیمانه قدردانی میکنم.
تشکر ویژه دارم از پهلوان، آقای رضا بهرامی که شرایط حضور و آموزش را برای همهی ما فراهم کردند و نیز از استاد عزیزم، آقای مهدی حیاتی که با آموزشهای ارزشمند و راهگشای خود چراغ هدایت راه سفر درمانی من بودند.از گروه مرزبانی، نگهبان و دبیر جلسه نیز سپاسگزارم که این فرصت خدمت و آموزش را در اختیار من قرار دادند.
دستور جلسه امروز، وادی سیزدهم است:پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است.
معنای این جمله آن است که هیچ پایانی، پایان مطلق نیست. هر مسیری که به انتها میرسد، در حقیقت آغاز مرحلهای تازه است.
کنگره ۶۰ به ما میآموزد که جلساتش تنها دربارهی اعتیاد نیست، بلکه دربارهی زندگی، نگرش و مسیر تکامل انسان است.در موضوع اعتیاد، جناب مهندس میفرمایند: مسیر درمان از تغییر، تبدیل و ترخیص تشکیل شده است.
یک مصرفکنندهی مواد ممکن است در بیرون از کنگره و در سایر انجمنها تلاش کند ولی به درمان نرسد، و همین موجب میشود که احساس کند به «پایان خط» رسیده است و دیگر راه رهایی ندارد.
اما تغییر واقعی از جایی آغاز میشود که فرد یک الگو میبیند؛ الگویی که از دل شعبههای کنگره بیرون آمده است.
وقتی مصرفکننده، حتی در تاریکی مطلق و ضدارزشها غوطهور باشد، باز هم نمیتواند الگوی سالم و کامل کنگرهای را انکار کند.
شاید آن الگو برادرش باشد، همسایهاش یا حتی دوست قدیمیاش — اما حضورش امید میآفریند.
در همین لحظه است که تفکر مصرفکننده تغییر میکند و درمییابد که پایان خطی وجود ندارد؛ او نیز میتواند مانند همان الگو مسیر درمان را آغاز کند. وقتی وارد کنگره میشود، در کلاسها و کارگاهها شرکت میکند، آموزش میگیرد، نظم را میآموزد و جهانبینیاش تغییر میکند.
صفات منفیاش کمکم جای خود را به صفات مثبت میدهند. اینجاست که تبدیل رخ میدهد:
ابتدا تغییر در نگرش، سپس ورود به مسیر آموزش، و پس از آن حرکت در طول سفر اول تا رسیدن به ترخیص.
اما در همین نقطه نیز وادی سیزدهم بار دیگر معنا پیدا میکند:
پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است.
با پایان سفر اول، سفر دوم آغاز میشود؛ سفری که در آن مسافر باید با رفتار و عملکرد خود، الگویی برای تازهواردان باشد. و همینجاست که چرخهی عشق، دانایی و خدمت در کنگره ادامه مییابد.
از اینکه به سخنانم گوش دادید، صمیمانه سپاسگزارم.
عکس، تایپ، ویرایش و ارسال: مسافر حسین
- تعداد بازدید از این مطلب :
38