پایان هر نقطه، آغاز خطی تازه

جلسه چهاردهم از دوره‌ نوزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی یحیی زارع میبد یزد به استادی  همسفر شایسته، نگهبانی همسفر ثریا و دبیری همسفر الهام با دستور جلسه «وادی سیزدهم: پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است.» روز دوشنبه ۶بهمن ۱۴۰۴ ساعت ۱۴:۳۰ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:

این وادی می‌گوید: پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است. این یک قانون است؛ قانونی که خداوند قرار داده و در وادی‌ها مطرح شده است. قوانینی که آقای مهندس آن‌ها را برای ما می‌شکافند و توضیح می‌دهند؛ قوانینی که همگی از قرآن کریم استخراج شده‌اند. کتابی که شاید سال‌ها است با آن آشنا هستیم؛ اما قوانینش را به‌ درستی نمی‌شناسیم. آقای مهندس این قوانین را بسیار ساده، روان و قابل‌فهم برای ما بیان کرده‌اند و قدم‌به‌قدم توضیح داده‌اند تا به وادی سیزدهم رسیده‌ایم.

در وادی سیزدهم، آقای مهندس برای ما مثلثی ترسیم می‌کنند به نام عقل، عشق و ایمان؛ یعنی ما باید به جایی برسیم که از یک انسان تک‌بعدی خارج شویم و بتوانیم با تفکر درست و با عقل خود تصمیم بگیریم؛ تصمیمی که هیچ‌وقت نخواهیم بگوییم ای کاش بر می‌گشتیم و آن را اصلاح می‌کردیم. ما قبل از ورود به کنگره شاید این قوانین را می‌دانستیم؛ اما نمی‌توانستیم خودمان را به رعایت آن‌ها ملزم کنیم. شاید هم رعایت می‌کردیم؛ اما کامل نبود. قبل از کنگره، خیلی راحت از حرفی که می‌زدیم عبور می‌کردیم؛ هرچه خوب بود فقط برای خودمان می‌خواستیم و هیچ‌وقت به همسایه، به بغل‌دستی یا به کسی که با او رفت‌وآمد داشتیم فکر نمی‌کردیم. تمام تلاشم این بود که خودم بالا بیایم و خود را از مشکلات نجات بدهم.

اما وقتی وارد کنگره می‌شویم، آقای مهندس خیلی ساده و روشن می‌فرمایند: نه، تو باید مشکل خودت را حل کنی؛ اما به جایی برسی که تک‌بعدی نباشی. باید بتوانی به مشکلات دیگران هم اهمیت بدهی. اگر هر چه خوب است برای خودت می‌خواهی، سعی کن برای دیگران هم بهترین را بخواهی. آقای مهندس خودشان می‌توانستند بعد از رهایی و درمان، دنبال زندگی شخصی‌شان بروند و اصلاً به کسی فکر نکنند؛ اما این کار را نکردند. آمدند و جایی را فراهم کردند تا ما، چه مسافر و چه همسفر، کنار هم آموزش بگیریم؛ کسانی که به نوعی درگیر اعتیاد بودند، بیاموزند و تغییر کنند.

تغییر از تک بعدی بودن به دو بعدی بودن؛ یعنی به فکر دیگران هم بودن. اینکه اگر می‌توانیم برای مشکل خودمان راه‌حل پیدا کنیم؛ پس می‌توانیم به دیگران هم کمک کنیم تا از مشکلی که شبیه مشکل خود ما است عبور کنند. آقای مهندس می‌فرمایند انسان آفریده شده تا از مشکلات عبور کند؛ حالا این مشکلات می‌توانند خوب باشند یا بد. زندگی همین است؛ یک روز حالمان خوب است و روز دیگر با مشکلی روبه‌رو می‌شویم که شاید تا شب، یا حتی سال‌ها با آن درگیر باشیم.

اما تا زمانی که آن مشکل را حل نکنیم یا راه‌حلی برایش پیدا نکنیم، نمی‌توانیم از آن مقطع عبور کنیم و به بعد بعدی برسیم. پس نتیجه می‌گیریم که باید صبر، بردباری و توجه به زمان داشته باشیم. حل مشکل با یک چشم بر هم‌ زدن اتفاق نمی‌افتد. باید زمان بگذرد، تجربه کنیم، آموزش بگیریم تا بتوانیم آن مشکل را به‌ درستی حل کرده و کنار بگذاریم. کنار گذاشتن به این معنا نیست که دیگر با آن روبه‌رو نمی‌شویم؛ اما چون راه‌حلش را یافته‌ایم و کلیدش را در دست داریم، به‌ راحتی از آن عبور می‌کنیم و دیگر آن مشکل ما را درگیر و متوقف نمی‌کند.

نکته دیگری که در این وادی به آن اشاره می‌شود این است که معمولاً هر کاری برای دیگران انجام می‌دهیم، انتظار داریم در عوض کاری برای ما انجام شود. اما اینجا آموزش می‌گیریم که کارهایمان با عشق و ایمان باشد؛ ایمان داشته باشیم که وقتی به کسی کمک می‌کنیم، رهایی او برای ما شادی به همراه دارد و همین شادی، مزد ما است. پس سعی کنیم همیشه در کنار هم باشیم، مشکلاتمان را با هم حل کنیم، عشق بورزیم و محبت کنیم تا بتوانیم در کنار یکدیگر به آرامش برسیم. از همه شما سپاسگزارم که با سکوت خود، به صحبت‌های من گوش دادید.

مرزبانان کشیک: همسفر الهام و مسافر سعید
تایپیست: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر فائزه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یحیی زارع میبد یزد