فورا ناامید نشویم

سلام دوستان راحله هستم یک همسفر

برای من وادی سیزدهم یعنی هیچ چیز در زندگی بن‌بست مطلق نیست. هر جا که فکر می‌کنم همه‌چیز تمام شده، در واقع یک نقطه گذاشته شده تا خط تازه‌ای شروع شود.‌ قبلاً وقتی به بن بست می‌رسیدم، ناامید می‌شدم و احساس شکست میکردم؛ اما امروز یاد گرفته ام که این نقطه می‌تواند محل تغییر باشد، نه توقف. آغاز فهمیدن، صبرکردن و حرکت جدید من باشد. مهم این است که در نقطه نمانم و آن را بهانهٔ برگشت نکنم.یاد گرفتم که گذشته تمام نشده، بلکه در حال تبدیل شدن است. در لژیون جونز، این نقطه‌ها معمولاً وقتی خودش را نشان می‌دهد که وزنم ثابت می‌ماند یا تغییر نمی‌کند. قبلاً ناامید می‌شدم؛ اما امروز می‌دانم این نقطه پایان مسیر نیست. این توقف می‌تواند شروع اصلاح در رفتار غذایی، صبر و اجرای آموزش‌ها باشد. اضافه‌وزن در یک‌شب به‌وجود نیامده که در یک‌شب هم برطرف شود. من انتخاب می‌کنم در نقطه نمانم و با تعهد و حرکت، خط تازه‌ای را ادامه بدهم.

سلام دوستان فرزانه هستم یک همسفر

همه وادی‌ها، پیام‌های خاص خودشان را دارند و هر کدام یک آموزش خاصی را می‌دهند. من همسفر، از وادی سیزدهم برداشتم این هست که ما نباید با کوچکترین مشکلی که برایمان به وجود می‌آید، فورا ناامید شویم و بگوییم همه‌چیز تمام شد و به آخر خط رسیدیم. باید بدانیم این گونه نیست؛ رودبارهای کوچک هم تا بخواهند به اقیانوس برسند از خیلی راه‌ها عبور می‌کنند و از خیلی مسیرهای سخت می‌گذرند؛ از یک نقطه شروع می‌کنند و مسیرهای سختی را پشت سر می‌گذارند و در آخر خط به یک مسیر بزرگتر، یعنی اقیانوس می‌رسند؛ پس ما هم باید اگر مشکلی داریم، اگر مسافری داریم، فورا ناامید نشویم. ما باید مثل آن رود کوچک، تلاش کنیم طبق مطالبی که در کنگره می‌آموزیم، با آرامش و صبوری از سختی‌ها و از سنگ‌ریزه‌ها عبور کنیم تا به امید حق، به اقیانوس برسیم و بهبودی مسافرمان را ببینیم. به امید رهایی همه مسافران.

رابط خبری: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهاردهم)
ویرایش و ارسال: همسفر هستی رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ابوریحان تهران