پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است

جلسه دوازدهم از دوره چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ارگ به استادی راهنما همسفر محدثه، نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر سمیه با دستور ‌جلسه «وادی سیزدهم (پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه  ۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۴ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز به من این توفیق را داد که در جمع شما عزیزان و در مسیر کنگره۶۰ باشم، در ابتدا به رسم ادب تشکر می‌کنم از آقای مهندس و خانواده بزرگوارشان، از راهنما همسفر سحر و راهنمای تغذیه سالم همسفر فائزه و راهنمای مسافرم مسافر محسن، همچنین تشکر می‌کنم از ایجنت و مرزبانان محترم و همسفر زهرا که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم، تشکر آخر از مسافر عزیز و دخترهای عزیزم که از یک‌سری خواسته‌های خودشان می‌گذرند تا من بتوانم در این مسیر قرار بگیرم و به آرامش برسم.

امروز دستور جلسه‌ وادی‌ سیزدهم «پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است» است. آقای مهندس می‌گویند: وادی‌ها چراغ راه هستند و مسیر زندگی ما را روشن می‌کنند تا بتوانیم زندگی بهتری داشته باشیم. وادی‌ها به‌نوعی در زندگی من تأثیرگذار بوده‌اند؛ اما یکی از وادی‌هایی را که خیلی دوست‌ دارم و به آن عشق می‌ورزم وادی سیزدهم است.

اولین کلمه‌ای که در این وادی آقای مهندس در مورد آن صحبت می‌کنند قلم است. می‌توان گفت قلم یکی از ابزارهایی است که در کائنات و هستی مهم و نقش مؤثری دارد؛ به‌طوری‌ که خداوند در قرآن کریم از این ابزار اسم می‌برند؛ آن‌قدر ارزشمند است که می‌توان گفت از شمشیر، از درهم، از دینار یا از شهرت ارزش بیشتری دارد؛ چرا که برکات خاصی را دارد، چرا که قلم تجربه قرن‌ها را به هم متصل می‌کند، قلم باعث رشد و فرهنگ یک جامعه می‌شود،‌‌ در واقع ابزار تولید علم است؛ شاید بتوان گفت که قلم گزارش‌گر تاریخ و سند هستی است.

آقای مهندس در وادی سیزدهم به این نکته اشاره می‌کنند؛ کسانی که شاید قرن‌ها پیش بودند و آثارشان را مکتوب کرده‌اند، آن‌هایی که دانش و آگاهی‌شان را ثبت کرده‌اند در تاریخ و در صفحه روزگار ماندگار شده‌اند و انسان‌های زیادی هم داشتیم دانشمندان و شاعران بزرگی که چون از این ابزار استفاده نکرده‌اند، الآن هم در واقع نامی از آن‌ها برده نمی‌شود. در قرآن هم خداوند می‌گوید: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ن ۚ وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ (قسم به قلم و آنچه می‌نویسد.)

پیام وادی سیزدهم: از قلم است که گام‌های بلندش‌‌ در سراسر ‌گیتی، جاری می‌شود؛ گویی جوی‌ها به هم می‌پیوندند تا رود و یا رودهای خروشان را به هم تشکیل بدهند و آن محتوا را به همه انسان‌ها برسانند. آن‌ها مجموعه‌ای هستند که اهداف و خواسته‌های بشریت را تشکیل می‌دهند و از تصور به تصویر و از تصویر به بنای حقیقت می‌رسند و آن بنا، همان ساختاری است که نادانان در پی ویرانی آن بوده و هستند و دانایان در پی بنای آن؛ ولی همیشه پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری بوده و هست و اکنون، سرآغاز خط دیگری است که: جویبار‌ها روان می‌شوند و همه در یک نقطه به هم می‌رسند و آنجا بستری را برپا می‌کنند که به اقیانوس بزرگ، منتهی می‌شوند و آن‌گاه فر ایزدی به مکان‌هایی که از آن‌جا فرمان انجام می‌شود، گسیل خواهند شد و دوباره شکوه سپاه را قدرت مطلق به شکل دیگری، نمایش می‌گذارد فرمان آن جنگ نیست؛ بلکه فرمان آن، دادن محبتی است به هر کس که در وجودش نور، موج داشته باشد و دیگر ابتدا و انتها ندارد، از آسمان بر خاک و از خاک به بیکران خواهد بود.

این پیام بسیار ارزشمند است؛ به حدی که هر زمان پیام را می‌خوانم یاد قطعه شعری می‌افتم که می‌گوید: تمام بی‌قراریت از طلب قرار توست طالب بی‌قرار شو تا قرار آیدت. وادی سیزدهم می‌گوید: تمام هستی در جریان است؛ هیچ چیزی ساکن نیست؛ تنها چیزی که ثابت است و تغییر نمی‌کند حقیقت است؛ هر چه حرکت ما در جهت مثبت یا در جهت منفی باشد، ما می‌توانیم آن را قطع کنیم که سرآغاز حرکت‌های بعدی ما باشد.

این وادی در مورد تبدیل، تغییر و ترخیص است. وادی سیزدهم وادی است که هر کلمه‌اش را باز کنیم ساعت‌ها وقت لازم دارد. مرحله تغییر، تبدیل و ترخیص را اگر بخواهیم مثال آن را در خودمان بزنیم؛ زمانی یک سفر اولی وارد کنگره می‌شود مرحله تغییر آغاز می‌شود؛ آنجایی که در مسیر قرار می‌گیرد به مرحله‌ای می‌رسد که به تبدیل رسیده، زمانی که وارد سفر دوم می‌شود آنجا رها شده و ترخیص اتفاق می‌افتد؛ در واقع تغییر ذره‌ذره و به آرامی اتفاق می‌افتد.

به انسان تک بعدی و دو بعدی اشاره می‌کنند؛ انسان‌های تک بعدی انسان‌هایی هستند که در یک خصوصیت و ویژگی مانده‌اند؛ یعنی فقط یک خط از زندگی‌شان را دنبال می‌کنند. حالا یک خط از زندگی می‌تواند ثروت، کار، پول باشد؛ کسی که در مرحله ثروت مکث می‌کند و فقط آن نقطه را ادامه می‌دهد قطعاََ نمی‌تواند به چیزهای دیگر فکر کند و این انسان تک بعدی است. یکی از خصوصیت انسان‌های تک بعدی این‌ است که به تنهایی قادر به حل  مشکلات نیستند؛ ولی انسان دو بعدی انسانی است که در صلح و آرامش است، دیگران را دوست دارد و هر‌گونه مشکلی که برایش پیش می‌آید راحت می‌تواند از آن مرحله عبور کند.

در این وادی استاد در مورد چهار مؤلفه مؤثر صحبت می‌کنند؛ عقل، عشق، ایمان و خمر. عقل را به آب‌ زلال و روان تشبیه می‌کنند و عشق را به انفجار باروت؛ یعنی نهایت علاقه به خودش، به سیستم و به خداوند و موجودات هستی، ایمان را به نهر تشبیه می‌کنند؛ یعنی تجلی نور خداوند در انسان. خمر هم به شرابی که هیچ‌وقت تمام نمی‌شود و لذتش پایان ندارد. عقل، عشق و ایمان و خمر لازم و ملزوم همدیگر هستند و برای تبدیل شدنِ انسان تک بعدی به یک انسان دو بعدی لازمه‌اش همین چهار مؤلفه است. خیلی از همه شما ممنون هستم.

مرزبانان کشیک: همسفر محبوبه، مسافر مجید
تایپیست: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارگ کرمان