برداشت از سی‌دی‌ زمان مناسب

جناب مهندس در ابتدا با اشاره به مراحل رشد و تکامل انسان، از مثال میوه خرما و گردو استفاده می‌کنند و به این نکته تأکید دارند که لازمه رسیدن به رشد و تکامل در تمامی حیطه‌های مادی و معنوی، گذراندن تک‌تک مراحل آن است. این مراحل شامل آموزش‌ها و سختی‌های خاص خود است و نمی‌توان پله‌های ابتدایی رشد و آگاهی را نادیده گرفت و در عین حال، انتظار برداشت میوه و ثمره پیشرفت را داشت. تنها با صبر، تلاش و دریافت آموزش‌های لازم است که می‌توان به تدریج این مراحل را پشت سر گذاشت و در نهایت، ثمره و دستاورد مطلوب به‌طور طبیعی به بار خواهد نشست. سپس به ضعف‌ها و گاه نقص‌های موجود در افراد و جوامع انسانی اشاره می‌کنند. ایشان بیان می‌دارند که اگر فردی یا جامعه‌ای در سطح پایینی از رشد اقتصادی، موفقیت مادی و معنوی قرار دارد، ریشه این وضعیت عمدتاً در کمبودها، نقص‌ها و ضعف‌های درونی همان فرد یا جامعه نهفته است؛ بنابراین نباید با جنجال‌آفرینی و ایجاد تشنج، خواستار رشد و کمال از دیگران شد.

البته این نکته نیز درست است که در یک جامعه، مسئولان موظف‌اند زمینه‌ها و امکانات لازم برای پیشرفت را فراهم آورند، ولی این شرط به تنهایی کافی نیست. در نهایت، ظرفیت و آمادگی درونی خود افراد است که تعیین کننده سرنوشت نهایی آن‌ها است. تا زمانی که اعضای یک جامعه، خود را در همه ابعاد مادی و معنوی رشد و پرورش ندهند، آن جامعه به تعالی واقعی دست نخواهد یافت.

از این رو، توصیه ایشان این است که افراد جامعه در مواجهه با بحران‌ها و کمبودها، به جای ایجاد جنجال و تنش، بر بهبود و ارتقای خود تمرکز کنند؛ زیرا آگاهی یافتن یک انسان، سرآغاز آگاهی یافتن یک جامعه است.

در مبحث بعدی به مسئله‌ تندروی و کندروی در مسیر رشد اشاره می‌شود که اگر انسان‌ها راه آرامش و تعادل را در پیش نگیرند و دچار افراط یا تفریط شوند، از مسیر اصلی منحرف شده و به موفقیت، رشد و کمال نهایی دست نخواهند یافت؛ بنابراین توصیه می‌شود که افراد در هر مسیری، تعادل و آرامش خود را حفظ کنند تا زمینه‌ی رشد و تعالی، به‌طور طبیعی فراهم آید. با صبر و استمرار در مسیر درست، زمان مناسب فرا خواهد رسید و آنگاه ثمره‌ این تعالی در هر زمینه‌ای آشکار خواهد شد.

در پایان، جناب مهندس به این نکته‌ی کلیدی اشاره می‌کنند که پیمودن مسیر رشد در همه زمینه‌ها بدون معنویت و پیوند با یک نظام معنوی مانند ادیان امکان‌پذیر نیست؛ زیرا انسان برای پیشگیری از غفلت‌ها و گرفتار نشدن در حاشیه‌ها نیازمند دین و راهنمایی‌های دینی است.

صرف ادعای دین‌داری سخن از خداباوری کافی نیست؛ بلکه باید انسان‌های رشد یافته و آگاه، همچون پیامبران، مسیر پرپیچ وخم رشد را برای انسان روشن کنند. افراد باید از آموزش‌ها و تعالیم الهی بهره‌مند شوند و از این رهنمودها یاری بگیرند که بتوانند به سرمنزل مقصود و کمال نهایی خود دست یابند.

نویسنده: همسفر پگاه رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون هفتم)
رابط خبری‌: همسفر نسرین رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دنا شهرضا