قلم مهم و با‌ارزش

جلسه سیزدهم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی امیر اراک به استادی راهنما همسفر سحر، نگهبانی همسفر الهام و دبیری همسفر اکرم با دستور جلسه « وادی سیزدهم: پایان هر نقطه، سر‌آغاز خط دیگری است». روز دوشنبه ۶ بهمن ماه ۱۴۰۴ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

برای تجربه دوباره این جایگاه شاکر و سپاسگذار خداوند هستم. از راهنمایان خود به رسم ادب تشکر می‌کنم؛ چون امروز هرچه دارم از آموزش‌های ناب آن‌ها بوده است. امیدوارم که حال دل خوبی را در این روز‌ها تجربه کنید و خدا را شکر که در کنگره‌۶۰ کنار یکدیگر جمع می‌شویم، کارگاه‌های آموزشی و لژیون‌ها را داریم، برای من این یک نعمت بزرگ است.

دستور جلسه وادی سیزدهم تحت عنوان «پایان هر نقطه، سر‌آغاز خط دیگری است». کتاب عشق را مرور می‌کردم، در ابتدای وادی سیزدهم یک پیام دارد که با قلم شروع می‌شود. از ابتدای خلقت تا زمانی‌که ما انسان‌ها در کره زمین خلق شده‌ایم، از قلم و نوشتن به‌عنوان یک موضوع مهم و با‌ارزش یاد شده است. نوشتن این‌قدر مهم بوده که خداوند در قرآن سوره‌ای به این نام نازل کرده است. در کتاب عشق در مورد تصورات انسان صحبت شده؛ انسان هرچه را بخواهد که به دست بیاورد ابتدا از تفکرات او باید شروع کند. در جهان‌ذهنی خود آن را خلق و تفکر کند که بتواند خواسته خود را به تصویر بکشد تا در جهان بیرون به حقیقت بپیوندد، در ادامه از مثال دَلَو استفاده شده که به درون چاه می‌رود و از آب پر می‌شود. چقدر این مثال زیبا و ساده است، برای این‌که ما انسان‌ها اگر بخواهیم به هدف‌های خود، هر قدر سنگین و سخت باشد برسیم؛ بایستی زمان را در نظر بگیریم. در ابتدا شاید تصور کنیم که سخت است؛ اما همان‌طور که یک دَلَو می‌خواهد وارد چاه شده تا پر از آب شود، یک مسیری را طی خواهد کرد، من هم برای رسیدن به هدف خود یک مسیری را باید سپری کنم تا به آن خواسته برسم؛ شاید در زمان شروع برای من بسیار سنگین باشد؛ ولی در آن مسیر با فراز و نشیب‌های فراوانی دست و پنجه نرم می‌کنم تا به هدف برسم.

مطلبی که بسیار جالب است یوم‌الفصل است. برای هر‌کس و هر چیزی که در جهان هستی وجود دارد یوم‌الفصل تعیین شده است؛ حتی برای مواردی که در تصور ما نیست این موضوع وجود دارد؛ مانند خورشید، ستارگان، فصل‌هایی که به ترتیب سپری می‌شوند، همه یوم‌الفصل یا روز‌جدایی برای آن‌ها قرار داده شده است. به این دلیل من انسان هم که در سخت‌ترین شرایط قرار می‌گیرم این مطلب برایم تعیین شده است. یک مشکلی که همه ما همسفران به‌خاطر آن در این مکان مقدس کنار هم جمع شده‌ایم درمان‌اعتیاد است. قبل از ورود به کنگره، اعتیاد یک مسئله بسیار سنگین بود؛ مانند یک غول بی‌شاخ و دم هیچ درمانی برای آن وجود نداشت. به هر دری می‌زدیم که این مشکل از بین برود موفق نمی‌شدیم و از زندگی ما نمی‌رفت. با ورود به کنگره‌۶۰ و آموزش گرفتن متوجه شده‌ایم که اعتیاد چه بر سر بدن می‌آورد و در کجا تخریب ایجاد می‌کند. با آموزش‌های آقای مهندس حسین دژاکام و راهنمایان فهمیدیم که سخت‌ترین مشکل در این مکان امن به راحت‌ترین و آسان‌ترین مشکل تبدیل می‌شود.

الان که من متوجه این موضوع شدم که اعتیاد چیست؟ بیماری چیست؟ یا مشکلات دیگر چگونه هستند؟ صورت مسئله آن در وادی‌ها برای من مشخص شد دیگر نمی‌توانم کاسه چه کنم چه کنم به دست بگیرم؛ اگر یک مسافر دارم که خیلی سر‌سخت یا مسر است و زیر بار خیلی از مسئولیت‌ها نمی‌رود؛ مثل بسیاری از مصرف‌کنندگان، شیوه راه را به‌دست آورم و دریابم که چطور می‌توانم این مشکلات را حل کنم. همیشه این موضوع را باید در نظر گرفت که در هر مشکل، شادی و غمی وجود دارد که بایستی بدانیم برای آن موضوع در جهان هستی یک روزی، بنام پایان آن نقطه قرار گرفته است. من در زندگی روزانه خود انتخاب‌های کوچکی دارم که هر کدام یک نقطه هستند، کار‌هایی که شاید پیش‌پا افتاده به‌نظر آیند؛ مثل غذا درست کردن، شستن ظروف، حمام رفتن یا کار‌های دیگری که در یک ۲۴ ساعت انجام می‌دهم؛ اما زمانی‌که این نقطه‌ها کنار هم قرار می‌گیرند یک خط در زندگی ایجاد می‌شود که بالاخره به انتهای خود می‌رسد و یک مسیر دیگری برای من باز می‌شود. ممنونم که به صحبت‌های من گوش کردید.

مرزبان کشیک: همسفر زینب و مسافر مهدی
عکاس: همسفر فاطمه رهجو راهنما نجمه (لژیون پنجم)
تایپیست: همسفر فهیمه رهجو راهنما همسفر شهلا (لژیون دوم)
ارسال: همسفر محدثه رهجو راهنما همسفر فاطمه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی امیر اراک