به نام قدرت مطلق الله
دستور جلسه این هفته:
وادی دوازدهم؛ در آخر امر، امر اول اجرا میشود.
همانگونه که در دستور جلسات قبلی نیز عنوان شد، ۱۴ وادی کنگره ۶۰ نقش بسیار عظیمی در تغییر نگرش و جهانبینی ما به عهده دارند. یادگیری وادیها و عمل به آنها ما را در مسیر جریان زندگی سالم، با کمترین اصطکاک بهپیش میبرد. ۱۴ وادی یا قانون یا راه که برگرفته از کلامالله شریف میباشند باعث میشوند ما بهترین و سالمترین نگرش را به هستی و خودمان و چگونگی زندگی و سیر در مراحل مختلف حیات را داشته باشیم. وادیها محتوای بسیار غنی آموزشی هستند که ما را در این سفر لذتبخش پشتیبانی میکنند و بدون فراگیری و عمل به آنها پیمودن این سفر غیرممکن است. این سفر، سفر در وادیهاست. تاکنون ۱۱ وادی را پشت سر گذاشتهایم و این هفته نوبت وادی دوازدهم است...
وادی دوازدهم به ما میگوید: در آخر امر، امر اول اجرا میشود. از این وادی اینگونه برداشت میشود که امر اول یا نیت اولیه ما یا خواست اولیه ما یا تصویر ذهنی اولیه ما که میخواهیم برای رسیدن به آن حرکت کنیم، در آخر امر به دست میآید؛ یعنی بعد از اینکه حرکت کردیم و مراحل مختلف رسیدن به هدف و پارامترهای متعدد نیازمند برای رسیدن به هدف را در عمل گذراندیم. مثلاً اگر امر اول ما یا خواست اولیه ما برداشت گندم باشد، این مسئله، یعنی گندم، کی به دست ما میرسد؟ زمانی که حرکت کنیم، زمین را آماده کنیم، گندم را بکاریم و بعد در ادامه، آبیاری و مراقبت کنیم و پس از گذشت حدود ۸ ماه گندمها میرسند و باید آنها را درو کنیم و در آخر امر به گندم میرسیم و صاحب گندم خواهیم بود. صاحب گندم بودن یا گندم داشتن یا به عبارتی امر اول ما در آخر امر به دست آمد. این مسئله یک قانون کلی است که در تمامی سطوح زندگی ما و هستی حکم فرماست. در فیزیک، در شیمی، در این بعد و در ابعاد دیگر، همهجا این قانون کاربرد دارد و اگر آن را یاد بگیریم و به کاربرد آن توجه داشته باشیم در تمامی مراحل حیات به کارمان خواهد آمد.
و اما مسئله خودمان، یعنی اعتیاد و درمان آن. ببینیم کاربرد این قانون برای درمان اعتیاد چیست؟ حتماً متوجه شدهاید. اگر ما بخواهیم اعتیادمان را درمان کنیم یا به عبارتی امر اول ما یا خواست اولیه یا تصویر ذهنی ما رسیدن به نقطهای باشد که در آن نقطه یا در آن روز مواد مصرف نکنیم، اعتیاد نداشته باشیم و مثل انسانهای سالم با چهره و تفکر و رفتار سالم به زندگیمان ادامه دهیم، باید بدانیم که این خواست بلافاصله محقق نمیشود، اگر میخواهیم اعتیادمان را درمان کنیم این مسئله یکشبه و الساعه اتفاق نمیافتد. میگویند خداوند دارای قدرتی است که به آن کنفیکون گفته میشود، یعنی هر چیزی را بخواهد خلق میکند، درجا خلق میکند، البته آن خلق هم مراحل خاص خود را دارد، اما در قالب ذهنی ما انسانها آن خلق، الساعه است یعنی بلافاصله اتفاق میافتد. انسان نیز در ذهن خود چنین قدرتی را دارد؛ یعنی ما هم در ذهنمان میتوانیم هر چیزی را الساعه و در جا خلق کنیم.
همینالان شما میتوانید یک اتومبیل پرنده را در ذهنتان خلق کنید در حالی که سوار آن هستید و بر فراز شهر در حال پروازید. خلق این تصویر در ذهن بلافاصله امکانپذیر است اما در عالم بیرون چی؟ خیر در عالم بیرون چنین چیزی امکانپذیر نیست، حداقل فعلاً نیست. یک مثال دیگر، اگر الآن شما میل داشته باشد که برای ناهار یا شام خورش قورمهسبزی میل کنید، میتوانید همین الآن تصویر ذهنی آن را خلق کنید، اما اگر بخواهید آن را در عالم بیرون و بهصورت واقعی داشته باشید باید حرکت کنید، مواد اولیه آن را اگر ندارید تهیه کنید و مشغول آشپزی شوید و بعد از دو سه ساعت قورمهسبزی شما آماده خواهد بود، به عبارتی خواست اولیه شما یا امر اول شما در آخر امر به دست میآید.
معمولاً ما این قانون را در بسیاری از موارد رعایت میکنیم. اگر بخواهیم یکخانه یا یک ساختمان چند واحدی بسازیم، میدانیم که مثلاً چند ماه یا یک سال طول میکشد و توقع نداریم که یکشبه یا یکهفتهای آماده شود، اما به اعتیاد و درمان آنکه میرسیم، همین امروز میخواهیم موادمان را قطع کنیم و بلافاصله حالمان خوب شود. بر اساس این قانون یا وادی دوازدهم، باید بگوییم که چنین چیزی امکانپذیر نیست. اگر درمان اعتیاد و رسیدن به درمان و تعادل، امر اول ما باشد، این امر در آخر امر به دست میآید. ببینیم امری که در جمله آخر امر به آن اشاره میشود چیست؟ این امر یعنی اینکه شما باید بدانید که بر اساس پروتکل DST درمان اعتیاد یا صورتمسئله اعتیاد، بیماری اعتیاد سه وجه یا مؤلفه دارد و یا یک مثلث دارد با اضلاع جسم، روان و جهانبینی، بیماری اعتیاد روی این سه بخش اثر مخرب گذاشته و آنها را از تعادل خارج کرده است. درمان اعتیاد یا امر اول شما زمانی محقق میشود که اضلاع این مثلث به تعادل و سلامتی برسند.
موضوع بعدی اینکه باید بپذیریم درمان اعتیاد یا به تعادل رساندن اضلاع این مثلث حداقل ۱۰ ماه زمان میخواهد. بدون در نظر گرفتن مسئله زمان، برنامهریزی ما به قول معروف ریالی ارزش نخواهد داشت. مسئله زمان بسیار مهم است. در قالب مسئله زمان است که عملیات تیپرینگ یا کاهش تدریجی و پلهای داروی ما یعنی OT (اپیوم تینکچر) امکانپذیر خواهد بود و جسم و فیزیولوژی ما و سیستم تولیدکننده مواد شبه افیونی ما (سیستم ایکس) را راهاندازی میشود. در قالب مسئله زمان است که آموزشهای جهانبینی را پشت سر میگذاریم، میآموزیم و عمل میکنیم و از جهانبینی مخرب و افیونی زمان اعتیاد خارج میشویم و بالاخره در قالب مسئله زمان است که روان ما یعنی مجموعه صور پنهان و خلقوخو و اخلاق ما در کنار جسم و جهانبینی به تعادل میرسد و از سلامت و تعادل کامل برخوردار خواهد بود.
بنابراین امری که در جمله «آخر امر» به آن اشاره میشود، یعنی مجموعه حرکتهای ما در درمان اعتیاد که حداقل ۱۰ ماه زمان میبرد. بعد از انجام صحیح این حرکتها و انجام موفقیتآمیز سفر اول و بازسازی شهر وجودی یعنی جسم، روان و جهانبینی، روزی فرا میرسد که فرمان برای رهایی و آزادی صادر میشود. این فرمان به این راحتیها صادر نمیشود، از هفتخان رستم، بایستی گذشته باشیم تا به این روز برسیم، البته منظورمان ایجاد ترس و وحشت نیست، بلکه کنایه از سختی و عظمت درمان اعتیاد است که البته در صورت انجام درست دستورات راهنما در طول دوره درمان، این سختی نهتنها سخت و تلخ نیست بلکه بسیار سهل و شیرین نیز میشود. به هر حال در آخر امر، آن روز فرا میرسد. روز رهایی و آزادی، روزی که راهنمای ما، ما را به شعبه آکادمی تهران میبرد و در آنجا بعد از تکمیل فرم صدور فرمان قطع مصرف و اعلام رهایی، مبتکر روش درمان تدریجی اعتیاد و طراح پروتکل دی اس تی (جناب مهندس دژاکام) ما را از نزدیک میبیند و اگر به شرایط مطلوب رسیده باشیم، میگوید: مبارک است.
کاش میدانستیم که این جمله مبارک است، چقدر مبارک است، رهایی از اعتیاد، رهایی از اهریمن و شیطان، حقیقتاً مبارک است. شاید مبارکترین روز زندگیمان باشد؛ اما کی به اینجا میرسیم؟ در آخر امر، در آخر امر، امر اول اجرا میشود.
با احترام: دیدهبان تحقیقات، مسافر علی خدامی
ارسال مطلب: دستیار مرزبان خبری مسافر بهنام لژیون دوم
- تعداد بازدید از این مطلب :
21