مشارکت مکتوب همسفران

همسفر مهرانگیز

انسان موجودی فراموش کار است و بسیاری از مشکلاتی که برایش پیش آمده را فراموش می‌کند. این‌که چه بوده است؟ و الان چه تغییراتی در او به‌وجود آمده است؟ مصرف‌کنندگان مواد مخدر زمانی‌که درمان می‌شوند و به رهایی می‌رسند بسیاری از رنج‌ها و مصیبت‌ها را فراموش می‌کنند این‌که در گذشته چه تخریب‌هایی داشته‌اند و چه آسیب‌هایی به خود، خانواده و جامعه وارد کرده‌اند و در اجتماع هیچ جایگاهی نداشتند. اگر الان به جایگاهی دست پیدا کرده‌اند این کنگره بوده که این جایگاه را به آن‌ها داده است پس او می‌تواند با خدمت مالی وخدمت به شعبه و هر کار ضروری در این مکان دِین خود را به کنگره اَدا کند. 

در حال حاضر ما هر خدمتی که در کنگره انجام دهیم باز هم بدهکار کنگره هستیم؛ زیرا این خدمتی که کنگره به ما کرده و هنوز هم خدمت می‌کند باز هم نمی‌توانیم جبران کنیم؛ چون علم و دانش و تجربه این سیستم در هیچ دانشگاهی یافت نمی‌شود. ممنون از آقای مهندس و خانواده ایشان و همه کسانی که در این سیستم چه افرادی که دیده می‌شوند و چه افرادی که دیده نمی‌شوند و چراغ خاموش خدمت می‌کنند قدردانی می‌کنم و اُمیدوارم تمام زحمات‌شان به زندگیشان برگردد و موفق و پیروز باشند.

همسفر مریم

بزرگترین کمکی که کنگره به منِ مریم کرد این است که من را با خودم روبه‌رو کرد. روزی که با حالِ خراب به‌خاطر مسافرانم به این مکان مقدس پا گذاشتم از همه جا رانده، مانده و نااُمید بودم بعد از گذشت مدتی کوتاه فهمیدم حالِ خودم خراب‌تر از مسافرانم است. از خدای خودم سپاسگزارم که در این بُرهه از حیات هستم که آقای مهندس حضور دارند و این همه آموزش‌های ناب جهان‌بینی کنگره۶۰ را بدون هیچ چشم‌داشتی به ما می‌آموزند و رایگان آموزش می‌بینیم.

خوشحال هستم که در کنگره۶۰ یک صندلی دارم و می‌توانم هفته‌ای دو روز حضور پیدا کنم. تمام سعی خود را می‌کنم که نهایت استفاده را ببرم. از راهنمای خوبم تشکر می‌کنم که صبوری را به من آموخت. کنگره زندگی کردن، نظم و انضباط را به منِ مریم یاد داد. واقعیت این است که کنگره۶۰ نیازی به کمکِ من ندارد و اگر کمک کنم در اصل به خودم کمک کرده‌ام. اُمیدوارم بتوانم خدمت کنم و در مسیر کنگره بمانم و به مادران و همسرانی که روزی مانند من مسیر خود را گم کرده‌اند کمکی کرده باشم. من این حال خوش امروزم را مدیون کنگره هستم. 

همسفر شهربانو

کنگره۶۰ برای منِ همسفر فقط یک مکان آموزشی نیست؛ بلکه خانه‌ای امن و پر از محبت است که در آن یاد گرفتم چگونه در کنار مسافر خود آرامش و اُمید را حفظ کنم. کمک کنگره به من آموزش‌های ارزشمند در مورد جهان‌بینی، صبر، عشق و قوانین زندگی است. این آموزش‌ها باعث شد نگاه من به مشکلات تغییر کند و بتوانم با آرامش بیشتری مسیر درمان را همراهی کنم؛ همچنین کنگره با ایجاد محیطی منظم و پرانرژی به من یاد داد که همسفر بودن یعنی مسئولیت‌پذیری و رشد فردی. در حقیقت کنگره به من یاد داد که چگونه در کنار مسافرم خودم نیز به یک انسان متعادل‌تر تبدیل شوم.  

اما کمک من به کنگره در این است که تنها دریافت‌کننده نباشم. وقتی در جلسات حضور منظم دارم، قوانین را رعایت می‌کنم، در جایگاه‌ها خدمت می‌کنم و تجربه‌های خود را با دیگر همسفران به اشتراک می‌گذارم در حقیقت به کنگره کمک کرده‌ام. این خدمت‌ها شاید کوچک به‌نظر برسند؛ اما جمع شدن همین کمک‌های کوچک است که کنگره را زنده و پویا نگه می‌دارد؛ حتی یک لبخند یا یک کلام محبت‌آمیز به تازه‌وارد می‌تواند نیرویی بزرگ باشد و چراغ امیدی در دل او روشن کند.  

من باور دارم که رابطه من و کنگره یک رابطه دوطرفه است و هرچه بیشتر به کنگره خدمت کنم خودم هم بیشتر رشد می‌کنم. کمک من به کنگره در نهایت کمک به خودم و خانواده‌ام است؛ چون این خدمت‌ها باعث می‌شود آرامش، اُمید و عشق در زندگی‌ام بیشتر شود. وقتی من به کنگره انرژی و وقت می‌دهم در حقیقت سرمایه‌ای برای آینده خودم ذخیره کرده‌ام سرمایه‌ای که به شکل آرامش، دانایی و عشق به من باز می‌گردد.

همسفر شهلا

من این حال خوش را از کنگره دارم و آرامشی که اکنون در خانواده‌ام برقرار است را مدیون کنگره هستم. کنگره برای من دریچه‌ای تازه به سوی امید و آرامش بود و به من آموخت که زندگی دوباره ممکن است. این‌جا یاد گرفتم که با آموزش و خدمت می‌توانیم نه‌تنها حال خود بلکه حال خانواده‌مان را نیز به بهترین شکل تغییر دهیم. همه‌ ما می‌دانیم وقتی یکی از اعضای خانواده گرفتار اعتیاد باشد آرامش از آن خانواده رخت برمی‌بندد و دلواپسی و نگرانی جای آن را می‌گیرد.

من آرامش را با آمدن به کنگره تجربه کردم و فهمیدم که در صبر حس شیرینی‌ نهفته است و امید می‌تواند جای ناامیدی را بگیرد و نور دانایی تاریکی‌ها را کنار بزند که با آموزش و خدمت می‌توانیم دوباره زندگی را بسازیم. انسان باید صبور باشد و توکلش به خداوند باشد. با حضور در کنگره حتی نقص‌هایی را که در وجود خود داشتم شناختم و برای برطرف کردن آن‌ها تلاش کردم و هم‌چنان ادامه دادم تا بتوانم انسانی سپاسگزار باشم که هر سختی پلی برای رشد و تعالی است و هر آموزش چراغی برای روشن‌تر شدن راه زندگی می‌باشد.

اکنون این پرسش پیش می‌آید که برای حفظ آرامشی که به خانواده‌ام بازگشته باید چه کرد؟ پاسخ روشن است باید رهجوی خوبی برای کنگره باشم با نوشتن سی‌دی‌ها دریافت آموزش‌ها و به‌کارگیری آن‌ها در زندگی و همچنین با خدمت کردن در کنگره زیرا تنها با استمرار در آموزش و خدمت است که این آرامش پایدار می‌ماند و به نسل‌های بعدی منتقل می‌شود. فرقی نمی‌کند خدمت در چه جایگاهی باشد یکی راهنما می‌شود و آموزش می‌دهد دیگری در نشریات فعالیت می‌کند، فردی در سایت خدمت می‌کند و دیگری در آبدارخانه. مهم نیست کجا خدمت کنیم مهم این است که تلاش کنیم تا هم کنگره به مراحل بالاتری برسد و هم حال خودمان بهتر شود.

ما مسئولیت داریم وظیفه‌ای که بر گردنمان است اَدا کنیم و همیشه قدردان آقای مهندس باشیم که چنین مکانی را برای ما فراهم کردند جایی که انسان‌های خسته و آسیب‌دیده بتوانند آرامش دوباره را تجربه کنند و به حال خوش برسند و این مکان برای ما فرصتی است تا با خدمت و آموزش مسیر تازه‌ای در زندگی بسازیم.

رابط خبری و ویرایش: همسفر شهربانو رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون دوم)
ارسال: همسفر حانیه رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
همسفران نمایندگی سمنان