برداشت من از سیدی کنش، این است که برای رسیدن به اهداف خود، لازم است یاد بگیریم رفتارها و واکنشهای ما با کمترین کنش انجام شود؛ زیرا هر عملی که از ما سر میزند، بهطور قطع واکنشی را به همراه دارد و اگر بدون تفکر عمل کنیم، ممکن است دچار آسیب شویم. بنابراین باید پیش از انجام هر کاری به این موضوع بیندیشیم که واکنش ما در برابر آن مسئله چگونه باشد تا کمترین کنش را داشته باشیم.
کمترین کنش در زندگی زمانی شکل میگیرد که سطح آگاهی و دانایی ما افزایش یابد. کنگره این بستر را فراهم کرده است تا با نشستن، آموزش دیدن و گوش دادن، بتوانیم به این آگاهی برسیم. شاید در ابتدا این مسیر سخت به نظر برسد؛ اما به مرور زمان متوجه میشویم که همین آموزشها باعث لذت بردن از حضور در کنگره و تغییر نگرش ما نسبت به زندگی میشود.
در سیدی کنش میآموزیم که بسیاری از رفتارهای ما به دلیل ترس از قضاوت دیگران است؛ مانند برگزاری مراسمهای پرهزینه، در حالی که این کنشها تنها برای جلب نظر دیگران انجام میشود و آرامش واقعی به همراه ندارد. اگر به آگاهی برسیم، میتوانیم انتخابهایی داشته باشیم که واکنش کمتری ایجاد کند و ما را به آرامش نزدیکتر سازد.
همچنین مسافر در کنگره مسیر درمان را با کمترین هزینه و کنش طی میکند؛ در حالی که درمان اعتیاد هزینههای زیادی دارد؛ اما در کنگره این مسیر به شکلی اصولی و کمهزینه طی میشود. این موضوع نشان میدهد که بهترین راه همیشه کوتاهترین راه نیست؛ همانطور که مسیر کمپها کوتاه، اما آسیبهای زیادی به همراه دارند. در نهایت، با افزایش آگاهی، رسیدن به نقطه تحمل و انجام تزکیه و پالایش نسبی، میتوانیم تصمیمهای بهتری بگیریم و زندگی خود را با آرامش بیشتر و کمترین کنش پیش ببریم، بدون آنکه درگیر قضاوت دیگران شویم.
منبع: سیدی کنش
نویسنده: همسفر راحله رهجوی راهنما همسفر مینو(لژیون دوم)
رابط خبری لژیون دوم: همسفر زکیه رهجوی راهنما همسفر مینو (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر رباب رهجوی راهنما همسفر مریم(لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی صائب تبریزی
- تعداد بازدید از این مطلب :
101