همسفر سحر✍
انسان موجودی است که اگر در مسیر زندگی خود تغییر نکند، اگر دانشی کسب نکند، اگر حرکت نکند، دچار توقف و رکود و نهایتاً سقوط میشود. وقتی تغییری انجام میشود، آن موقع است که تبدیل اتفاق میافتد و ما باید آن تغییرات را کاملا در خود احساس کنیم. اصل و اساس و خلقت بر تغییر بنا شده است. تولد، رشد، تجربه، یادگیری و حتی رهایی یک مسیر تحول است. برای اینکه انسان قدم در مسیر درست بگذارد؛ ابتدا باید بداند و سپس بر اساس دانستهها حرکت کند. وقتی شاگرد وارد کنگره میشود، در همان قدم اول میفهمد که برای رسیدن به رهایی باید تغییر کند. اما این تغییر تنها یک ظاهر ساده نیست؛ بلکه تغییری است که باید در صور آشکار؛ مثل رفتار، گفتار، عادات، نظم، پوشش و در صور پنهان؛ مثل تفکر، باورها، احساسات، نگرش و جهانبینی، اتفاق بیفتد.
رهجو وقتی وارد کنگره میشود، از همان روزهای نخست، تغییرات کوچک اما عمیقی را تجربه میکند. کم کم در نوع پوشش خود دقت بیشتری میکند، لحن گفتارش محترمانهتر میشود، رفتارهایش از بینظمی به سمت نظم میرود و در جهانبینی از یأس و تاریکی به امید و روشنایی گرایش پیدا میکند. همین تغییرات کوچک، پایهگذار تبدیل هستند؛ تبدیل یعنی تغییراتی که درون انسان شکل گرفته است و حالا در بیرون و عمل دیده میشود. استاد میفرمایند: انوار نشانه خوبیها است؛ نور یعنی روشنایی، پیشرفت، عشق، آگاهی، در مقابل، تاریکی نماد تباهی، ظلمت، جهل و ویرانی است.
آقای مهندس نیز توضیح میدهند:« شب نماد ظلمت و بیراهی است زمانی که خورشید از دل تاریکی طلوع میکند، نور را آشکار میسازد؛ یعنی از بطن تاریکی، روشنایی متولد میشود».حتی تاریکی مقدمه روشنایی است؛ مهم این است که طلوع را پیدا کنیم، آقای مهندس سپس به قرآن اشاره میکند و میگویند: که ما این کتاب را صرفاً به عنوان یک کتاب مذهبی و نه از روی تعصب بررسی نمیکنیم، قرآن از گذشته، حال و آینده سخن میگوید: آیندهای که ۱۴۰۰ سال قبل مطرح شده بود و بشر تنها در ۳۰۰ یا ۴۰۰ سال اخیر توانست به بخشهایی از آن دست پیدا کند؛ مثل گردش زمین، قوانین طبیعت، رویش گیاهان، حرکت فصول و بسیاری از قوانین که امروز در علم اثبات شدهاند.
ما برای خروج از تاریکی، نیاز به فجر داریم؛ فجری که از دل شب و سیاهی بیرون میآید. یعنی یک استاد، یک دکتر، یک راهنما، یک کسی که مسیر را میشناسد و تجربه عبور از تاریکی را دارد. تمام یادگیری ما انسانها بر مبنای شفع و وتر است. میگوید قسم به جفت و طاق: یعنی چی؟ شفع به معنی: جفت، وتر به معنی: فرد، فرد از شفع و وتر به وجود می آید.تولید مثل در انسانها، گیاهان و..... بر مبنای شفع و وتر است.
اگر بخواهی شب تمام بشود و یا از اعتیاد خارج بشوی، باید حتما شفع و وتر انجام بشود. «اگر ما در جهت ارزشها و صراط مستقیم حرکت کنیم انوار به طرف ما حرکت میکند».در کنگره۶۰، راهنما نقش شفیع را دارد، شفیع یعنی واسطه روشنایی یعنی کسی که وارد عمل میشود، رهجو را از تاریکی میگیرد و قدم به قدم به سوی نور هدایت میکند. همانطور که آقای مهندس روزی با راهنمایی استادان و بزرگان از تاریکی به نور رسیدند.
این نور همان دانشی است که در کنگره منتقل میشود، همان عشقی است که راهنما در اختیار رهجو میگذارد، همان حقیقتی است که انسان را از سقوط نجات میدهد. زمامدار راستی می گوید:« انوار باید در وجود شما تجربه و تجزیه بشود و ما آنها را درک و احساس کنیم» یعنی مسیر را اصلاح کنیم و خسارتی را که زدهایم اول از خود دوم از خانواده و سوم از اجتماع جبران کنیم. نکته بعدی که در این سیدی به آن اشاره شد: قدرت و توانایی در دانستن تنها نیست، عمل کردن به دانستهها است که آنها را زیبنده و ارزشمند میکند.
منبع: سیدی شب
نویسنده: همسفر سحر رهجو راهنما همسفر الهام (لژیون یکم)
رابط خبری: همسفر نرگس رهجو راهنما همسفر الهام (لژیون یکم)
تنظیم وارسال: همسفر معصومه دبیر سایت
همسفران نمایندگی پروین اعتصامی اراک
- تعداد بازدید از این مطلب :
85