اولین وادی میگوید: تفکر کن. وقتی یک وادی را مرور میکنیم، متوجه میشویم که نگاهمان تغییر میکند، تفکرمان اصلاح میشود و دیدمان وسعت پیدا کرده و عمیقتر میشود. زمانی که وارد وادی دوم میشویم و از تفکرات افیونی خود بیرون میآییم، میان نفس و عقل درگیری به وجود میآید. در این مسیر، با کمک عقل و نفس باید پیش برویم تا تواناییها و استعدادهای خود را شناسایی و کشف کنیم.
به نظر من، وادی دوم یکی از زیباترین وادیهای کنگره60 است که از آن به عنوان وادی امید نیز یاد میشود. مفاهیم بسیار عمیق و ارزشمندی در دل این وادی نهفته است تا بتوانیم در جهت ارتقا و بالا بردن مقام انسانیت تلاش کنیم و به این درک برسیم که در نظام هوشمند هستی، هیچ چیز برای بیهودگی خلق نشده است. در آفرینش هر موجودی، عظمت بزرگی نهفته و هر انسانی برای انجام رسالتی آفریده شده است. برای رسیدن به تکامل، لازم است آموزش ببینیم. در این مسیر، وادی دوم به ما کمک میکند تا از ناامیدی فاصله بگیریم. اگر ایمان داشته باشیم، میتوانیم بذر امید را بکاریم و به رشد و تعالی برسیم.
در پایان از خداوند بزرگ خواستارم که چشم و دل ما را به هستی باز کند و ما را به این نقطه برساند که هیچ مخلوقی برای بیهودگی پا به عرصه حیات نمیگذارد و هیچیک از ما هیچ نیستیم؛ حتی اگر خودمان چنین بیندیشیم.
نویسنده: همسفر کبری رهجوی راهنما همسفر عاصفه (لژیون پانزدهم)
ویرایش: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون دوم) دبیر سایت
ارسال: راهنما همسفر سمیه (لژیون نهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی ستارخان
- تعداد بازدید از این مطلب :
44