English Version
This Site Is Available In English

مهم‌ترین کمک کنگره، ایجاد نور امید در دل همسفر است

مهم‌ترین کمک کنگره، ایجاد نور امید در دل همسفر است

دستور جلسه «کمک کنگره به من و کمک من به کنگره» فرصتی برای بازنگری عمیق در مسیری است که انسان در آن آموزش می‌گیرد، رشد می‌کند و به تعادل می‌رسد. این موضوع تنها یک نگاه شخصی یا احساسی نیست، بلکه بیانگر رابطه‌ای دوطرفه میان انسان و ساختاری آموزشی است که بر پایه آگاهی، مسئولیت‌پذیری و انتقال تجربه بنا شده است. در این مطلب تلاش شده است با نگاهی تجربی و تحلیلی، این ارتباط متقابل و اثرات آن بر رشد فردی و تداوم مسیر کنگره بررسی شود.

تمرکز بر روی این دستور جلسه، تلنگری بزرگی برای شخص همسفر می‌تواند باشد که حتی گاهی عظمت کمک کنگره به من را نمی‌توان در قالب کلمات به تصویر کشید و ناخودآگاه انسان مجبور به سکوت می‌شود. شاید بتوان گفت مهم‌ترین کمک کنگره به من همسفر، روشن شدن نور امید در درون من باشد، نوری که زمانی در وجود من از ذره شروع شد و تا پایان سفر، کل وجود مرا در بر گرفت. زمانی بود که تمام حس‌های مثبت من همسفر داشت گیرندگی خود را ازدست می‌داد و من تبدیل شده بودم به انسانی که همه چیز را سیاه می‌دید، از همه کس حتی خالق خود حس طلبکارانه‌ داشت و هر روز من با این جمله شروع می‌شد چرا من؟

وقتی پا به کنگره گذاشتم گویی نوری از میان تاریکی‌ها شروع به تابیدن کرد، کنگره آرامش را در زندگی من همسفر جاری کرد و به من فهماند جمله «چرا من» نادرست‌ترین جمله جاری شده بر زبان من می‌باشد. کنگره به من فهماند که من به هیچ نیستیم و مرا وادار به حرکت کرد. شاید ابتدای امر این حرکت بسیار سخت بود؛ ولی در آخر امر ، امر اول اجرا شد و من همسفر را از آبی در باتلاق به چشمه‌ای با آب جوشان تبدیل کرد، من همسفر را به صراط مستقیم رهنمون کرد و چراغی همچون عقل را در دستان من قرار داد تا با نورش مسیرم را نظاره کنم.

و از آن‌جایی که انسان عجول است بدین دلیل، همراهی چون راهنما در کنارم قرار داد تا مسیر را گم نکنم و به بیراهه نروم. در یک کلام، کلیدهایی در اختیار من همسفر قرار داد تا باز کردن قفل درهایی از مسائل به جلو پیشروی کنم و این کلیدها تا پایان سفر خاکی همراه من خواهد بود؛ زیرا در جایی بنام ناخودآگاه من ذخیره شده‌اند و هر کجا لازم باشد، خودشان ظاهر خواهند شد. کمکی که کنگره به انسان می‌کند، تنها محدود به ایجاد آرامش یا تغییر ظاهری در زندگی نیست، بلکه این کمک در عمق نگرش و جهان‌بینی فرد ریشه می‌دواند. آموزش‌های کنگره، انسان را از نگاه قربانی‌محور خارج کرده و او را به سمت پذیرش مسئولیت و حرکت آگاهانه هدایت می‌کند؛ مسیری که نتیجه آن رشد درونی و تعادل پایدار است.

و اما کمک من به کنگره:

کنگره همچون هسته‌ای می‌باشد که الکترون‌هایی بر روی مدارهایی به دور پرتون دایره‌وار در حال چرخش هستند. در اینجا اگر کنگره به عنوان هسته در نظر گرفته شود، من همسفر مانند همان الکترون روی مدار در حال چرخش می‌باشم. الکترون‌هایی که بر روی مدارهای نزدیک به هسته قرار دارند از انرژی بالایی برخوردار هستند و آن‌هایی که در مدارهای دورتر قرار دارند انرژی کمتری دارند و گاها راحت‌تر از مدار، کنده شده و به بیرون از اتم پرتاب می‌شوند. اگر من همسفر، خود را به متد و آموزش‌های کنگره حتی به فضای کنگره نزدیک‌تر کنم از انرژی بالاتری برخوردار خواهم شد که این عمل نه تنها آرامش مرا تضمین می‌کند، بلکه وجود من باعث استحکام کنگره نیز خواهد شد؛ چون من همسفر می‌توانم انرژی دریافتی‌ام را که به صورت آموزش و حال خوش و... می‌باشد در اختیار دیگران قرار دهم تا آن‌ها نیز به مدارهایی درونی و انرژی بالا رهنمون شود.

از آنجایی که انسان‌ها روزی کالبد خاکی خود را رها می‌کنند فقط این انتقال آموزش‌ها است که باقی می‌ماند و باعث حفظ و به نتیجه رسیدن اهداف کنگره خواهد شد؛ پس در کنگره بمانیم و باعث انتقال آموزش‌های کنگره باشیم. فرد با ماندن در مسیر، اجرای آموزش‌ها و انتقال آگاهی به دیگران، نقشی اساسی در پایداری کنگره ایفا می‌کند. هر انسانی که آموزش را به عمل تبدیل کند، به‌نوعی حامل پیام و انرژی کنگره است و همین انتقال، ضامن تداوم و استحکام این ساختار آموزشی خواهد بود.

نتیجه این که رابطه میان کنگره و انسان، رابطه‌ای زنده، پویا و دوطرفه است. کنگره با آموزش‌های اصولی، ساختار منظم و نگاه عمیق به انسان، بستری برای رسیدن به تعادل، آگاهی و آرامش فراهم می‌کند و در مقابل، انسان با ماندن در مسیر، اجرای آموزش‌ها و انتقال درست آن‌ها، به استحکام و تداوم این ساختار کمک می‌کند. آنچه این مسیر را ماندگار می‌سازد نه صرفاً حضور فیزیکی، بلکه درک، عمل و مسئولیت‌پذیری است. استمرار آموزش‌ها و انتقال آن‌ها، تضمین‌کننده تحقق اهداف کنگره و حفظ این سرمایه ارزشمند انسانی خواهد بود.

رابط خبری: همسفر مریم مرزبان خبری پارک پردیس ابهر
نویسنده: همسفر نسرین رهجوی راهنما همسفر فرشته از لژیون هشتم نمایندگی حکیم هیدجی (رشته ورزشی والیبال)
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر زینب از نمایندگی خواجو دبیر سایت
گروه ورزش همسفران کنگره‌۶۰

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .