مشارکت مکتوب اعضا لژیون سردار در مورد دستور جلسه هفتگی
همسفر طیبه:
کنگره۶۰ برای من باوری بود در ناباوریها، خداوند را هزاران بار سپاس میگویم که مسیر کنگره به روی من و مسافرم باز شد و زندگی سیاه و سفیدم تبدیل به زندگی پر از رنگهای زیبا و شاد شد. شاید لازم باشد هر از گاهی شرایط سخت گذشته را برای خود یادآوری کنم؛ اگر کنگره نبود و مسافر عزیزم رها نشده بود، من الآن کجا و در چه وضعیتی بودم و بیشتر از قبل، قدردان این مکان امن باشم. بارها دوستان از بستر امن کنگره سخن گفتهاند و قدردان آقای مهندس عزیز بودهاند. من الآن چهکاره هستم؟ وظیفه من همسفر چیست؟ در برابر لطف بزرگی که به من، زندگیم و عزیزانم شد، من چه کاری میتوانم انجام دهم؟ حال خوب امروزم بهایی دارد که باید بهای آن را پرداخت کنم؛ اما چگونه؟ شاید نتوانم کار بزرگی انجام دهم؛ اما میتوانم رهجوی خوبی باشم و بهعنوان عضو کوچکی در این مکان مقدس آموزشها را بگیرم، مطیع این برنامه ناب باشم، حرمتها را محترم شمرده و خلاف آن عمل نکنم، خدمت کنم، پرانرژی در جلسات حضور داشته باشم. یک تشویق، یک جواب سلام پرانرژی و احترام به اعضا داشته، میتوانم دوستانم را دوست داشته باشم و خسارت نزنم، عشق به سبد یازدهم دهم. عضو لژیون سردار شوم و هرچه در توان دارم، انجام دهم. در حقیقت من به خود عشق میدهم، هرکاری کنم به حال خوب خود کمک کردهام. به اعتقاد من کنگره جاذبه است نه تبلیغ، اگر در مسیر رشد قرار بگیرم، کسانی هستند که حال خوب مرا میبینند و جذب این مکان میشوند؛ حالشان خوب میشود و چه چیز باارزشتر از این هست. اعتیاد درد دارد از خداوند میخواهم همانطور که این رزق شامل ما شد، شامل حال تمام مصرفکنندگان خواهان رهایی و خانوادههایشان شود.
به امید جهانی شدن کنگره ۶۰، شاد و پیروز باشید.
همسفر زینب:
به عقیده من کمکی که من میتوانم به کنگره کنم این است که اول رهجوی خوب و بانظمی باشم؛ یعنی تمام قوانین کنگره را اجرا کنم و برای آنها ارزش قائل باشم و اینکه وقتشناس باشم و تمام آموزشهای که از کنگره میگیرم، کاربردی کنم و اینکه قدرشناس باشم و سعی کنم در کنگره خدمت کنم و خدمتگزار خوبی باشم شاید با انجام این کارها بتوانم اندکی از کاری که کنگره در حق من انجام داده جبران کنم و اینکه من هرکاری هم که کنم نمیتوانم آن چیزی را که کنگره به من داده را جبران کنم؛ چون آن حقیقت و آن روشنایی که کنگره به زندگی من داده، خیلی بزرگتر از آن چیزی است که بشود توصیف کرد و اینکه کنگره هیچوقت بدهکار من نیست، این من هم که بدهکار کنگره هستم.
همسفر لیلا:
کنگره برای من فقط یک مکان و یا یک مجموعه نیست، کنگره یک مسیر است، مسیری برای شناخت خودم، اصلاح نگرشم و رسیدن به تعادل در زندگی است. من با ورود به کنگره یاد گرفتم که اگر میخواهم تغییری واقعی در زندگیم ایجاد شود؛ باید سهم خودم را در این مسیر ادا کنم. کمک من به کنگره از مسئولیتپذیری و رعایت قوانین آغاز میشود، از حضور منظم در جلسات، گوش دادن و فرمانبرداری از راهنمایم، احترام و آموزشپذیری، انتقال درست آموزشها به زندگی روزمرهام، وقتی که من نظم، صداقت و احترام را تمرین میکنم در واقع در حال کمک به کنگره هستم؛ چون کنگره با انسانهای مسئول و آگاه رشد میکند؛ اما کمک کنگره به من، به من آموزش داد که مشکل، پایان راه نیست؛ بلکه آغاز شناخت است و صبر داشته باشم، امید را زنده نگه دارم و باور کنم که تغییر ممکن است. کنگره به من ابزار تفکر، آموزش، تعادل و دیدگاه سالم نسبت به زندگی را هدیه داد چیزهایی که شاید سالها از آن محروم بودم. امروز میدانم، هرقدر من درست حرکت کنم، کنگره بیشتر به من کمک میکند و هرقدر بیشتر خدمت کنم، خودم رشد میکنم. این یک رابطه دوطرفه است، من به کنگره کمک میکنم تا زنده و پویا بماند و کنگره به من کمک میکند تا انسانی بهتر، آگاهتر و متعادلتر باشم. با سپاس از کنگره که راه درست را به من نشان داد و مسئولیت حرکت را به خودم سپرد.
منبع: دستور جلسه هفتگی «کمک من به کنگره و کمک کنگره به من»
ویرایش و ارسال: همسفر رخساره نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تختجمشید شیراز
- تعداد بازدید از این مطلب :
91