بسمالله الرحمن الرحیم
سلام دوستان، زهره هستم، همسفر حسین.
خدا را شاکرم بهخاطر نگاه پُرمهرش و اذن ورود به کنگره ۶۰ و لیاقت بودن و خدمت کردن که به من عطا شد. کنگره همچون طنابی است برای فرد مصرفکننده و خانوادهاش؛ طنابی از تاریکی و ظلمت بهسوی نور. بنابراین ما در قبال این کمک و هدایت، مدیون هستیم و باید در دوام این جمعیت کوشا باشیم؛ هر کس به اندازهای که توان و وقتش اجازه میدهد.
برای آنکه قدر آنچه به دست آوردهایم را بدانیم و قدردان باشیم، لازم است جبران کنیم. کنگره و آموزش جهانبینی، نخستین قدم را برای ما برداشتند، بدون هیچ چشمداشتی؛ و تمام آموزشهای ارزشمند خود را از طریق استادان و راهنمایان عزیز در اختیارمان قرار دادند.
راهنماها همچون مادری صبور و غمخوار، با عشق و محبت بیدریغ و بیمنت برای ما وقت میگذارند تا رشد کنیم و به آگاهی لازم برسیم؛ تا از تاریکی ناامیدی و ظلمتی که در وجودمان ریشه دوانده بود، خارج شویم، به آرامش برسیم و توان خدمت پیدا کنیم.
همچنین کمک شایان توجهی به افرادی که از اضافهوزن یا لاغری رنج میبرند میشود. افرادی که از چاقی رنج میبرند، بدون عوارض، شلشدگی پوست یا ریزش مو، و بهصورت رایگان، با قطعیت به کاهش وزن طبیعی میرسند و افراد دارای کموزنی نیز به وزن ایدهآل و متناسب دست مییابند. گاهی افراد مبتلا به بیماریهای مختلف، با رژیم سالم، مصرف DSP (این اختراع ارزشمند در این برهه از زمان)، ورزش منظم و برنامهریزی دقیق در زندگی روزمره، به درمان و سلامت جسم و روان میرسند. همچنین افراد سیگاری نیز با متد Dst به درمان قطعی و همیشگی دست پیدا میکنند.
لازمهی رشد من در ابتدا، فرمانبرداری است؛ حضور بهموقع در جلسات و لژیون، و نوشتن سیدیها. نوشتن سیدی باعث اصلاح غلطهای نوشتاری، افزایش سرعت نوشتن، تمرکز و دقت عمل میشود، در پیشگیری از آلزایمر مؤثر است، بر بینایی و شنوایی تأثیر مستقیم دارد و به سلامت انگشتان دست کمک شایانی میکند.
تجربهی شخصی من از نوشتن سیدیها، درمان انگشت شست دستم بود که ماهها دچار درد و گرفتگی عضلانی شده بود؛ بهطوریکه حتی نمیتوانستم میوه پوست بکنم و انگشتم خشک و بیحرکت شده بود. با وجود مراجعه به پزشکان متعدد، مصرف داروها و تزریقهای مختلف که بیاثر بود، تشخیص نهایی عمل جراحی اعلام شد. اما به لطف خداوند و دستورالعمل ارزشمند جناب مهندس دژاکام و الزام نوشتن سیدیها در کنگره ۶۰، نوشتن را هرچند سخت و دردناک آغاز کردم. بهتدریج درد کاهش یافت و بدون دارو، تزریق و عمل، شفای کامل و قطعی برایم اتفاق افتاد. اکنون انگشت شست دستم با سلامت کامل، همه کارها را انجام میدهد و هفتهای یک سیدی مینویسم و امور شخصی و منزل را بهراحتی انجام میدهم.
درست خدمت کردن، عشق ورزیدن، خدمت مالی و خدمت علمی، همگی وظیفهی من است.
یقیناً باید به این باور رسید که کمک به کنگره ۶۰، کمک به تمام بشریت، آینده و ابدیت انسانهاست؛ کمک به تعادل انسانها و عدالت در رفتار ما. این کمک، خواست خویش و لطف و رحمت خداوند است. کنگره ۶۰ نیازی به کمک من ندارد؛ اگر کمکی میکنم، در اصل به خودم و دیگران کمک کردهام. این کمک، چه مالی و چه خدمتی، برای حفظ و بقای کنگره ۶۰، کمک به آیندهی فرزندان و اطرافیان ماست؛ زیرا نتیجهی آن، رسیدن به آرامش و حال خوش است و این آرامش ما را در هستی مثمرثمر میسازد.
رابط: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
ارسال:همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی امیرکبیر
- تعداد بازدید از این مطلب :
106