من خود را مدیون کنگره می‌دانم

هشتمین جلسه از دوره بیست و هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰، نمایندگی گنجعلی‌خان کرمان، با استادی مسافر مجتبی، نگهبانی مسافر علیجان و دبیری مسافر حامد با دستور جلسه "کمک من به کنگره و کمک کنگره به من"يکشنبه ۷ دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

 سخنان استاد؛

سلام، دوستان. مجتبی هستم، مسافر.

در ابتدا لازم می‌دانم از آقای مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان صمیمانه تشکر و قدردانی نمایم که چنین بستر و سیستم ارزشمندی را فراهم ساختند تا منِ مجتبی بتوانم به حال خوب، آرامش و تداوم زندگی دست یابم. همچنین از راهنمای محترم خود، آقای حسام دژاکام، تشکر می‌کنم که حال خوب امروز من و خانواده‌ام را مدیون زحمات ایشان هستم. از ایجنت محترم، مرزبانان گرامی و تمامی خدمتگزاران شعبه گنجعلی‌خان که چراغ کنگره را روشن نگه داشته‌اند نیز صمیمانه سپاسگزارم.

دستور جلسه: کمک من به کنگره و کمک کنگره به من

بزرگ‌ترین کمکی که کنگره به من کرده است، این بوده که من را به جایگاهی رسانده تا بتوانم به کنگره کمک کنم. پیش از ورود به کنگره، حال و روز و سبک زندگی من مشخص بود؛ درگیر مصرف مواد بودم و به هر راه و دری می‌زدم تا بتوانم مصرف را کنار بگذارم. به قول قدیمی‌ها می‌گفتند «ترک کنید»، اما کنگره گفت «رها شوید». با این حال، من در مسیرهای نادرست حرکت می‌کردم و راه صحیح را نمی‌شناختم.

به یاد دارم زمانی که قرص متادون تازه وارد شده بود، بدون آگاهی سفر رفتم و تصمیم گرفتم دیگر مواد مصرف نکنم و به‌جای آن قرص متادون استفاده کنم. در شیراز قرص مصرف کردم و دو روز کامل فقط در خواب بودم؛ به‌گونه‌ای که خانواده‌ام نگران شدند و تصور کردند مسموم شده‌ام.

امروز این حال خوب، نتیجه خدمات و نعمت‌های کنگره است و من خود را مدیون کنگره می‌دانم.

درست است که در درمان اعتیاد، مسئولیت اصلی در ابتدا بر عهده خود ماست. در یکی از سی‌دی‌ها، آقای مهندس می‌فرمایند: «درمان اعتیاد یک جنگ تن‌به‌تن است که باید با اعتیاد بجنگیم و پیروز شویم.» اما این جنگ، جنگی تنها نیست؛ همان‌گونه که در زندگی به راهنما و همراه نیاز داریم، در درمان اعتیاد نیز به یکدیگر نیازمندیم.

زمانی که به کنگره وارد می‌شویم، اولین برخورد ما با راهنمای تازه‌واردین است که با خوش‌رویی از ما استقبال می‌کند. امکانات فراهم است و از نظر مالی، افرادی پیش از ما آمده‌اند، کنگره را راه‌اندازی و حفظ کرده‌اند. در حالی که هزینه درمان اعتیاد ممکن است بالغ بر پنجاه میلیون تومان باشد، ما بدون پرداخت چنین هزینه‌ای سفر خود را آغاز می‌کنیم و به رهایی می‌رسیم. همه این‌ها از برکات کنگره است.

در مدت یک‌سالی که در کنگره حضور داشته‌ام، برکات فراوانی نصیب من شده است. حال خوبی که اکنون دارم، در زمان مصرف وجود نداشت. آن زمان شب که می‌خوابیدم و صبح بیدار می‌شدم، اولین فکری که به ذهنم می‌رسید مصرف مواد بود؛ اما امروز، به برکت کنگره، زمانی که از خواب بیدار می‌شوم، حالم خوب است، روانم آرام است و خدا را شکر مشکلی ندارم. وقتی حال و روان من خوب باشد، حال و روان خانواده‌ام نیز خوب خواهد بود.

وقتی گفته می‌شود «نجات یک معتاد، نجات یک جامعه است»، مصداق آن همین موضوع است؛ زیرا با حال خوب یک مصرف‌کننده، حال یک خانواده نیز خوب می‌شود. در زمان مصرف، وقتی با خانواده بیرون می‌رفتم، به دلیل مصرف یا درگیر تهیه مواد بودن، از اطراف و خانواده غافل بودم.

من پسری دوازده‌ساله دارم. زمانی که می‌خواست جایی برود و من می‌گفتم با تو می‌آیم، قبول نمی‌کرد و می‌گفت پدرم مصرف‌کننده است و باعث می‌شود آبروی من برود. اما اکنون که حال من خوب شده و می‌داند مصرفی ندارم، هر جا که می‌خواهد برود، ابتدا می‌گوید: «می‌خواهم با بابا بروم.»

امروز فرزندانم درک بهتری دارند. در گذشته، با وجود ناراحتی، با خود می‌گفتم من چه کار بدی می‌کنم؟ چند حب تریاک بیشتر مصرف نمی‌کنم؛ و دچار منیت هم بودم، در حالی که بیشترین آسیب را به خانواده خودم وارد می‌کردم.

در مورد کمک کنگره به من، به‌طور خلاصه می‌توان گفت علمی است که آقای مهندس در اختیار ما قرار داده‌اند؛ علمی حاصل سال‌ها تجربه که مهندسی اعتیاد را به ما آموزش می‌دهد. روش DST، شربت OT و تیپرینگ پله‌پله مصرف، همگی به ما کمک می‌کند تا به‌راحتی، بدون درد و با آرامش مصرف خود را کاهش دهیم و در نهایت به پایان برسانیم. این روش، نازدرمانی است، البته همراه با تلاش خود ما. این علم به‌صورت رایگان در اختیار ما قرار گرفته؛ علمی که بسیاری از کشورها هنوز به آن دست نیافته‌اند و نمی‌دانند چه روشی می‌تواند اعتیاد را درمان کند.

خداوند را شاکریم که بزرگی همچون آقای مهندس دژاکام را داریم که تجربه چندین ساله خود را در اختیار افرادی مانند من قرار داده‌اند تا بتوانیم سفر کنیم و غول اعتیاد را شکست دهیم؛ اعتیادی که بسیاری در درمان آن عاجز مانده‌اند.

از دیگر کمک‌های کنگره می‌توان به ترک سیگار با روش DST و DSAP که توسط آقای مهندس ارائه شده، اشاره کرد. همچنین در درمان سرماخوردگی و در دوران کرونا کمک بزرگی بوده تا مسافران بتوانند در کنار هم باقی بمانند.

در زمینه کاهش وزن نیز روش دژاکام به ما کمک کرده است.

بزرگ‌ترین کمک کنگره به من، بهبود وضعیت روحی و روانی‌ام بوده است. در مثلث درمان، یکی از اضلاع مهم روان است. زمانی که مصرف‌کننده بودم، با کوچک‌ترین حرفی ناراحت و عصبانی می‌شدم؛ حتی در رانندگی، اگر کسی جلوی من می‌پیچید، سریع عصبی می‌شدم و به دنبال جبران بودم.

اما امروز، خدا را شکر، حالم خوب است، روانم آرام است و اعصابم در خانه و بیرون راحت است. مدتی پیش، پسر بزرگم با مادرش بحث می‌کرد و من در حال آرام کردن آن‌ها بودم. پسر کوچک‌ترم گفت: «بابا، چند روز پیش کنگره رفتی؟» گفتم چهار روز پیش. گفت: «فکر کردم امروز کنگره بودی.» پرسیدم چرا؟ گفت: «هر وقت کنگره می‌روی حالت خوب است و اعصابت آرام است. قبلاً زود ناراحت و پرخاشگر می‌شدی.» همه این‌ها را مدیون کنگره هستم.

در مورد کمک من به کنگره، اگر بخواهم واقع‌بینانه بگویم، همان‌طور که آقای مهندس بعد از ۲۸ سال می‌فرمایند هنوز خود را بدهکار کنگره می‌دانند، امثال من حتی قطره‌ای از این دریا را هم نمی‌توانند جبران کنند. همان‌طور که راهنمای خوبم، آقای حسام، می‌فرمودند، در سفر دوم به دو روش می‌توان به کنگره کمک کرد:

۱. اگر کسی زمان دارد، می‌تواند با حضور و خدمت در کنگره کمک کند.

۲. اگر از نظر مالی توانایی دارد، می‌تواند با حضور در لژیون سردار، دین خود را ادا نماید.

اگر بخواهیم حال خوب، تداوم و رهایی پایدار داشته باشیم، باید ارتباط خود را با کنگره حفظ کنیم. چه از نظر مالی و چه از نظر خدمتی، هر کس در هر جایگاهی که می‌تواند، باید سهمی از کار را بر عهده بگیرد. اگر منِ مجتبی نتوانم خدمت کنم یا درست سفر نکنم، نباید باری بر دوش کنگره باشم؛ حتی در مسائل ساده‌ای مانند رعایت نظم جلسه یا پارک صحیح خودرو.

در نهایت، باید درست سفر کنیم، دِین خود را ادا نماییم و پس از رهایی دچار غرور و منیت نشویم. باید متصل بمانیم، در جلسات شرکت کنیم تا تازه‌واردین ببینند جایی وجود دارد که می‌توان در آن به رهایی رسید؛ و بی‌شک، بهترین مکان برای درمان اعتیاد، کنگره ۶۰ است.

ممنون از اینکه به صحبت‌های بنده گوش کردید.

تایپ:مسافر علی.ک لژیون پنجم

عکس، ویرایش و ارسال:مرزبان خبری مسافر مجید