از دریافت آموزش تا ادای دین

همسفر هنگامه در مشارکت خود بیان کرد:

انسان موجودی فراموش‌کار است و بسیاری از وقایع گذشته‌ خود را فراموش می‌کند. یک مصرف‌کننده‌ مواد مخدر، وقتی به درمان و رهایی می‌رسد، بسیاری از درد و رنج‌های دوران اعتیاد خود را فراموش می‌کند. هرچند ما معتقدیم بار مسئولیت درمان به عهده‌ خود فرد است؛ اما نمی‌توان منکر کمک و راهنمایی دیگران شد. مصرف‌کننده‌ مواد مخدر نمی‌تواند بدون راهنمایی از دام اعتیاد رها شود.

من قبل از ورود به کنگره تلاش زیادی برای نجات مسافرم کردم؛ اما به دلیل نداشتن آگاهی و راهنمایی درست، تخریب مسافرم بیشتر می‌شد. زمانی که وارد کنگره شدم، فهمیدم که شرایط روحی و روانی خودم بهتر از مسافرم نیست و مسافر بهانه بوده است.

اولین کمک کنگره به ما، کمک علمی است. کنگره صورت‌مسئله‌ اعتیاد را به ما می‌آموزد. علمی که کنگره به ما آموزش می‌دهد، در هیچ جای دنیا وجود ندارد. کنگره۶۰ چگونه زندگی کردن و بهتر زیستن را به ما آموزش می‌دهد و امکانات رایگان در اختیار ما قرار می‌دهد. آیا تاکنون فکر کرده‌ایم اگر این امکانات را به‌صورت خصوصی فراهم می‌کردیم، باید چه بهایی می‌پرداختیم؟

وقتی عمیق‌تر فکر کنیم، کمک کنگره۶۰ به ما بسیار گسترده‌تر از آن چیزی است که تصورش را می‌کنیم. حالا در قبال این همه خدمات کنگره، من همسفر چه کاری انجام داده‌ام؟

اولین خدمت من به کنگره، قدرشناسی و سپاسگزاری است؛ باید در جهتی حرکت کنم که این کمک‌ها و نیروهایی که صرف من و مسافرم شده، هدر نرود. در صراط مستقیم باشم و برای کنگره یک مسافر یا همسفر خوب باشم. طوری رفتار کنم که کنگره۶۰ و راهنمایم از من راضی و خشنود باشند و پیرو قوانین آن باشم.

کنگره آغازی است که پایانش در اختیار ما نیست؛ تلاشی ادامه‌دار است. فکر نکنیم اگر خدمت می‌کنیم، بر کنگره منت گذاشته‌ایم. خداوند اجازه و لیاقت خدمت را به هر کسی نمی‌دهد. این خدمت قبل از هر چیز برای خودمان است و باید سپاسگزار خداوند باشیم که لیاقت خدمت را به ما عنایت کرده است.

نویسنده و رابط‌خبری: همسفر هنگامه رهجوی راهنما همسفر نیلوفر(لژیون پنجم)

ارسال:همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر افسانه (لژیون سوم) دبیر سایت

همسفران نمایندگی صبا