فراموشی،عامل بازگشت به تاریکی

جلسه هفتم از دوره چهاردهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی چرمهین ویژه مسافران با استادی مسافر احمد، نگهبانی مسافر اصغر و دبیری سلیمان با دستور جلسه " کمک کنگره به من و کمک من به کنگره" یک‌شنبه 14 دی 1404 ساعت 17 آغاز بکار نمود.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، احمد هستم، یک مسافر. ما به عنوان مسافر هرگز نباید فراموش کنیم در چه شرایطی بودیم و چه حقارت‌ها و کمبودهایی را تجربه می‌کردیم و چه دست‌هایی در کار بودند تا بتوانند موقعیتی را فراهم کنند که من، به عنوان یک مسافر، صندلی در این مکان مقدس برایم فراهم باشد و بتوانم آموزش بگیرم و در مدت ده ماه، با فرمانبرداری به این حال خوش برسم. شعری هست که خیلی زیبا حق مطلب را بیان می‌کند: «ابرو باد و مه، خورشید و فلک در کارند / تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری.»

در واقع، انسان‌های زیادی بودند که تلاش‌های زیادی کردند، چه از لحاظ مادی و چه از لحاظ معنوی، که اکنون من این حال خوش را دارم. اکنون بحث این است که من در قبال خدمت‌هایی که دریافت کرده‌ام، چه حرکتی در جهت جبران می‌توانم انجام دهم.

قدم اول در جهت جبران این است که دچار نسیان و فراموشی نشوم؛ چون انسانی که دچار نسیان و فراموشی نیست، الطاف خداوندی را که در قالب افراد در کنگره به او شده است، فراموش نمی‌کند و سعی خواهد داشت که این حال خوبی را که در حال تجربه‌ی آن است، دیگران نیز تجربه کنند و از آن بهره‌مند شوند.

برای انجام این مهم، لازم است حرکت کند؛ حرکتی مقدس در جهت ارتقای بندگان خداوند، خدمتی چه از لحاظ مالی و چه از لحاظ معنوی. زمانی که در جهت فراهم آمدن حال خوش برای دیگران، هرچند اندک، سهیم باشیم، قطعاً خودمان نیز از این حال خوش که سهمی در حادث شدنش داشته‌ایم، بهره‌مند خواهیم شد. این قانونی است در هستی که آن‌کس که شیرینی شهد را به دیگران می‌چشاند، زان‌پس شیرینی‌ها پیش از آن‌که به دیگران برسد، به او داده می‌شود تا زان‌پس او پخش‌کننده‌ی شهد و شیرینی باشد. این تضمینی است برای شادی .

تایپ:مسافر احسان لژیون دوم

ارسال : مسافر عسگر