کمک در کنگره عبادت است؛ عبادتی که نه با کلام، بلکه با عمل و عشق انجام می‌دهند

مشارکت مکتوب مسافر حسین  ره جوی راهنمای محترم مسافر مجید لژیون 5 عطار نیشابوری

در مورد دستور جلسه ((کمک من به کنگره و کمک کنگره به من))

جمعیت احیاء انسانی کنگره ۶۰ یک سازمان مردم‌نهاد است که درزمینهٔ درمان اعتیاد فعالیت می‌کند. اساس کار کنگره ۶۰ بر پایه کمک فرد رهاشده از اعتیاد به فرد بیمار مصرف‌کننده است. در کنگره ۶۰ علاوه بر درمان اعتیاد به مواد مخدر، درمان اعتیاد به نیکوتین نیز صورت می‌‎گیرد. افرادی که در این جمعیت به اداره‌ی جلساتِ درمانی می‌پردازند خود درگذشته مصرف‌کننده بوده‌اند و اکنون بعد از درمان و گذراندن دوره‌های آموزشی و شرکت در آزمون کمک راهنمایی کنگره ۶۰ به‌صورت داوطلبانه مشغول به خدمت هستند. در کنگره ۶۰ به گروه‌هایی که به رهبری یک راهنما به درمان اعتیاد به مواد مخدر و نیکوتین می‌پردازند لژیون گفته می‌شود.

مثلث کمک در کنگره ۶۰

در مسیر تکامل انسان، هیچ نیرو و حرکتی به‌اندازه‌ی کمک کردن و کمک گرفتن تأثیر ګذار نیست. در کنگره ۶۰ این واژه نه یک رفتار ساده، بلکه یک اصل فلسفی و انسانی است؛ اصلی که بر پایه‌ی مثلث کمک شکل‌گرفته است. 
این مثلث دارای سه ضلع است: 
۱. کمک کنگره به من، 
۲. کمک من به کنگره، 
۳. قاعده‌ی مثلث (که خود مفهوم کمک را تشکیل می‌دهد)

در ظاهر شاید ساده به نظر برسد، اما اگر دقیق‌تر بنگریم، این ساختار انعکاسی از نظام خلقت است. هیچ رابطه‌ای در هستی یک‌طرفه نیست؛ از رابطه‌ی انسان و خانواده گرفته تا رابطه‌ی انسان با جامعه، کشور و حتی ارتباط با خداوند. در همه‌ی این ساختارها دو طرف مسئولیت دارند و نوعی «دادوستد معنوی» برقرار است. همان‌گونه که در رابطه‌ی خداوند و مخلوق نیز دریافت و بخشش توأمان است؛ ما می‌گیریم تا بتوانیم ببخشیم، و می‌بخشیم تا آماده‌ی گرفتن بیشتر شویم.

- ضلع اول: کمک کنگره به من 
وقتی فردی گرفتار تاریکی اعتیاد می‌شود، نیروهای تخریبی دو بخش اصلی وجودش را می‌بلعند: عقل و بدن. استاد سردار در مبحث نیروهای ازدست‌رفته می‌فرمایند:: 
نیروهای تخریبی در اثر مصرف مواد مخدر، دونیرو را از انسان می‌گیرند؛ یکی نیروی عقل و دیگری نیروی بدن. 
مصرف مواد مخدر فرد را از خواب، غذا، آرامش و نظم طبیعی بدن محروم می‌کند. عمر کوتاه‌تر، بی‌خوابی، اضطراب، بدهکاری، دروغ، ترس و بی‌اعتمادی، همگی از آثار تخریب مواد هستند. اما بزرگ‌ترین تخریب، همان زایل شدن عقل و توان تصمیم‌گیری است. خیلی از کسانی که به کارتن‌خوابی می‌رسند، روزگاری تحصیل‌کرده و موفق بوده‌اند، اما عقلِ آلوده راه را نشان نمی‌دهد.

اینجاست که کنگره وارد عمل می‌شود؛ با آموزش، نظم، زمان، محبت و عشق. 
اولین هدیه‌ای که کنگره به فرد می‌دهد، بازگرداندن عقل زایل شده و ترمیم جسم است. فردی که سال‌ها فرسوده شده، دوباره جوانی را در چهره و آرامش را در نگاهش می‌یابد. کنگره کابوس‌های شبانه را از او می‌گیرد، بدهکاری‌های مالی و اضطراب درونی را کم‌رنگ می‌کند، دروغ و بی‌اعتمادی را از جان انسان بیرون می‌کشد و جای آن را با امنیت، آرامش و ایمان پر می‌سازد. 
این همان ضلع نخست مثلث است؛ یعنی کنگره به من کمک می‌کند و من دوباره زندگی را یاد می‌گیرم.

- ضلع دوم: کمک من به کنگره 
اما ماجرا همین‌جا تمام نمی‌شود. رشد واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که انسان از مرحله‌ی دریافت به مرحله‌ی بخشش برسد. وقتی فرد تعادل پیدا کرد، وقت آن است که نیروی تازه‌ یافته‌اش را در مسیر خدمت جاری کند. در کنگره، خدمت به معنای «جبران بدهی» نیست، بلکه بیان عشق است.

در کنگره می‌گویند: 
«حساب کنگره و ما صفر است.» 
یعنی وقتی خدمت می‌کنیم، قرار نیست دین  خود را بازپرداخت کنیم یا امتیاز بگیریم. خدمت در کنگره از جنس عشق است؛ عشقی که طی مسیر دانایی به وجود آمده. کسی که رهایی را تجربه کرده، می‌داند که بدون خدمت، دانایی تثبیت نمی‌شود. خدمت باعث تداوم حرکت است، چون کمک کردن چرخه‌ی حیات سیستم را زنده نگه می‌دارد.

کنگره از خدمت‌کنندگان نمی‌خواهد که قربانی شوند، بلکه می‌خواهد تکامل یابند. کمک من به کنگره درواقع کمک به خودم است. زیرا وقتی آموزشی را انتقال می‌دهم یا دست کسی را می‌گیرم، آن آرامش و ایمان دوباره در وجود خودم قوی‌تر می‌شود.

- قاعده مثلث: مفهوم کمک 
در قاعده‌ی مثلث، خودِ مفهوم کمک قرار دارد. کمک ریشه در عشق دارد، نه در ترحم. کمک حقیقی آن است که در حین بخشیدن، رشد کنی. اگر بدون عشق باشد، به معامله تبدیل می‌شود؛ و اگر فقط برای خودت باشد، از مسیر جدا می‌افتد. 
در هر ساختار سالمی، جریان کمک دوطرفه است. خانواده‌ای که فقط یکی از طرفین در آن می‌دهد یا می‌گیرد، دوام ندارد. کشوری که فقط مطالبه می‌کند و چیزی نمی‌بخشد، رو به فروپاشی می‌رود. انسان نیز اگر فقط از خداوند بخواهد و هیچ‌گاه سپاس و اقدام نداشته باشد، از مسیر دور می‌شود.

کمک در کنگره یعنی فهم این قانون بزرگ: 
«دادن و گرفتن از یک منبع صورت می‌گیرد، و آن منبع عشق الهی است.»

کسی که راه‌گم‌کردگان را یاری می‌دهد، نه به خاطر قدرت شخصی، بلکه به خاطر نوری است که خداوند در وجودش روشن کرده. اما این کمک، نیاز به صبر و زمان دارد. خارج شدن از تاریکی ناگهانی نیست؛ باید خود را برای مبارزه با نیروهای تخریبی آماده کرد. ارزش‌ها، نظم و آرامش در یک‌شب حاصل نمی‌شوند. 
خداوند همواره پشتیبان کسی است که با نیت پاک در مسیر صراط مستقیم قدم می‌گذارد، اما می‌خواهد ما قانون زمان را بفهمیم؛ هر بذری برای شکفتن فصل خودش را دارد.

- پایان راه؛ آغاز عشق 
وقتی انسان در مثلث کمک قرار می‌گیرد، دیگر نگاهش به زندگی تغییر می‌کند. می‌فهمد که هر حرکت سازنده نیروهای مثبت را تقویت می‌کند و هر بی‌عملی، نیروهای تخریبی را بازمی‌گرداند. 
ما باید بدانیم کمک کردن در کنگره فقط وظیفه نیست؛ یک فرصت مقدس است. فرصتی برای آزمودن عشق، رشد و شناخت  درون خودمان. اگر خدمتی انجام می‌دهیم، باید بدانیم این کار برای جبران نیست؛ برای کامل‌تر شدن است.

در مسیر نور و ارزش‌ها، مشکلات و سختی‌ها دیر یا زود محو می‌شوند، چون خداوند خودش یاریگر عاشقانِ خدمت است. 
در حقیقت، هر قدمی که با نیت کمک برداشته شود، تبدیل به دعا و انرژی سازنده‌ای می‌شود که هم خودمان را و هم دیگران را از تاریکی دور می‌کند.

مثلث کمک در کنگره ۶۰، آیینه‌ای از قانون هستی است؛ جایی که همه‌چیز در تعادل بین گرفتن و بخشیدن معنا دارد. کنگره به ما عقل، جسم، اعتماد و آرامش را هدیه می‌دهد، و ما نیز با عشق و خدمت این جریان را ادامه می‌دهیم تا دیگران هم از تاریکی به نور برسند. کمک در کنگره عبادت است؛ عبادتی که نه با کلام، بلکه با عمل و عشق انجام می‌دهند.

بارگذاری :سایت و گروه خبری نمایندگی عطار نیشابوری